Η ανησυχητική αύξηση του αντιϊουδαϊσμού

Μία σοβα­ρή πολι­τι­κή ανά­λυ­ση για τον διευ­ρυ­νό­με­νο σε παγκό­σμια κλί­μα­κα αντι­ση­μι­τι­σμό παρου­σιά­ζει το διμη­νιαίο περιο­δι­κό των αμε­ρι­κα­νών αρι­στε­ρών Εβραί­ων TIKKUN. H αξία του κει­μέ­νου έγκει­ται τόσο στην έκτα­ση και το βάθος της ανά­λυ­σης όσο και στους κύκλους προ­έ­λευ­σής της, που από μόνη της προ­σφέ­ρει μεγά­λες υπη­ρε­σί­ες στην κατα­πο­λέ­μη­ση του αντι­ση­μι­τι­σμού, της πιο «εύκο­λης» παγκό­σμια έκφρα­σης του ρατσι­σμού. Το δια­βά­σα­με μετα­φρα­σμέ­νο στα Γαλ­λι­κά στο τρέ­χον τεύ­χος του Courrier International και παρου­σιά­ζου­με τις σημα­ντι­κό­τε­ρες πλευ­ρές του.

…Η Ισραη­λι­νή πολι­τι­κή ενι­σχύ­ει τον αντι­ση­μι­τι­σμό στον κόσμο; Το ερώ­τη­μα είναι εξαι­ρε­τι­κά επώ­δυ­νο, για­τί μετά από όσα υπέ­φε­ρε στην διάρ­κεια αιώ­νων ο Εβραϊ­κός λαός εξαι­τί­ας του αντι­ση­μι­τι­σμού, το χει­ρό­τε­ρο, που μπο­ρεί να μας συμ­βεί είναι η μετα­τρο­πή του σε μόνι­μη κατά­στα­ση. Το κρά­τος του Ισρα­ήλ νομι­μο­ποιεί πλέ­ον τον αντι­ση­μι­τι­σμό.
Αλλοι λένε, πως φταί­νε οι ισλα­μι­στές και γενι­κά οι μου­σουλ­μά­νοι. Αλλοι διευ­ρύ­νουν την λίστα των ενό­χων με Δυτι­κές κυβερ­νή­σεις και τους χρι­στια­νι­κούς τους λαούς, που πάντο­τε έτρε­φαν αντι­ση­μι­τι­κά αισθή­μα­τα. Αλλοι κατη­γο­ρούν ακό­μη και οργα­νώ­σεις, που υπε­ρα­σπί­ζο­νται τα ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα και που … προ­δί­δουν την απο­στο­λή τους και ασκούν πιέ­σεις πάνω στο Ισρα­ήλ. Τέλος υπάρ­χουν και … «μιση­τοί» Εβραί­οι, που ντρέ­πο­νται για τις ρίζες τους και γυρί­ζουν τις πλά­τες στο λαό τους για να γίνουν αρε­στοί…
Είναι αλή­θεια, ότι από αμνη­μο­νεύ­των χρό­νων ο αντι­ση­μι­τι­σμός είναι εργα­λείο κατα­πί­ε­σης και βίας σε βάρος των Εβραί­ων… Μήπως, όμως έχου­με και εμείς συμ­βάλ­λει στην ενί­σχυ­ση αυτής της αντι­δη­μο­φι­λί­ας των Εβραί­ων; Είναι ορθή η ταύ­τι­ση αντι­ση­μι­τι­σμού και αντι­σιω­νι­σμού;
Υπάρ­χουν πρό­σφα­τα παρα­δείγ­μα­τα από την πολι­τι­κή της επί­ση­μης ισραη­λι­νής κυβέρ­νη­σης, που προ­βλη­μα­τί­ζουν σ’ αυτή την κατεύ­θυν­ση. Γνω­στοί σιω­νι­στι­κοί κύκλοι στην Μεγά­λη Βρε­τα­νία απέ­νει­μαν επί­ση­μους επαί­νους σε δύο ακρο­δε­ξιούς ευρω­βου­λευ­τές, που στο παρελ­θόν είχαν κατη­γο­ρη­θεί για ενερ­γό σύν­δε­ση με παλιούς ναζί. Το ίδιο «περί­ερ­γο» φάνη­κε το γεγο­νός, ότι δύο δεξιοί Ούγ­γροι πολι­τι­κοί γνω­στοί για βαρειές προ­σβο­λές σε βάρος των Εβραί­ων προ­σκλή­θη­καν και πήραν μέρος σε …διε­θνές φόρουμ κατά του αντι­ση­μι­τι­σμού στην Ιερου­σα­λήμ. Στο παρελ­θόν, το ισραη­λι­νό κρά­τος δεν θα επέ­λε­γε ποτέ την προ­σέγ­γι­ση σε τέτοιες προ­σω­πι­κό­τη­τες. Η έντα­ξή τους στους «φίλους του Ισρα­ήλ» οφεί­λε­ται προ­φα­νώς στις θέσεις τους στο ευρω­κοι­νο­βού­λιο σχε­τι­κά με τις ενέρ­γειες της Ισραη­λι­νής κυβέρ­νη­σης. Στην ίδια κατεύ­θυν­ση εντάσ­σε­ται και η τοπο­θέ­τη­ση του Νικ Γκρίφ­φιν, προ­έ­δρου του Βρε­τα­νι­κού Εθνι­κού Κόμ­μα­τος, που τον Οκτώ­βριο του 2009 τόνι­σε -σε συνέ­ντευ­ξή του στο BBC- ότι το κόμ­μα του ήταν το μονα­δι­κό, που στην κρί­ση Ισρα­ήλ – Γάζας υπο­στή­ρι­ξε το δικαί­ω­μα του Ισρα­ήλ. Η υπο­στή­ρι­ξη, λοι­πόν στην επί­ση­μη ισραη­λι­νή κυβέρ­νη­ση μπο­ρεί να είναι επι­χεί­ρη­μα κατά του αντι­ση­μι­τι­σμού ενός πολι­τι­κού, που έχει αρνη­θεί το Ολο­καύ­τω­μα;
Ανά­με­σα στους υπε­ρα­τλα­ντι­κούς φίλους του ισρα­ήλ εντάσ­σο­νται πολ­λοί, που ανή­κουν στην χρι­στια­νι­κή άκρα δεξιά. Γι’ αυτούς η aliyah (η μετα­νά­στευ­ση των Εβραί­ων στην γη της επαγ­γε­λί­ας) πρέ­πει να συνε­χι­στεί μέχρις ότου όλοι οι Εβραί­οι επι­στρέ­ψουν στην αγία γη της Ιου­δαί­ας και της Σαμά­ρειας… Τότε λοι­πόν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η Δευ­τέ­ρα Παρου­σία και όλοι οι Εβραί­οι θα έχουν την ευκαι­ρία ή να γίνουν καλοί Χρι­στια­νοί και να ζήσουν αιώ­νια ή να πεθά­νουν αμέ­σως… Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μία τέτοια πίστη είναι βαθύ­τα­τα αντι­ση­μι­τι­κή… Οι υπο­στη­ρι­κτές της όμως επι­λέ­γο­νται και στη­ρί­ζο­νται από πανί­σχυ­ρα Εβραϊ­κά λόμπυς και από την ίδια την Ισραη­λι­νή κυβέρ­νη­ση.
Επι­γραμ­μα­τι­κά, λοι­πόν, τα κρι­τή­ρια για τον αντι­ση­μι­τι­σμό έχουν περιο­ρι­σθεί και ταυ­τι­στεί με την κρι­τι­κή στην Ισραη­λι­νή κυβέρ­νη­ση. Ετσι, παρα­δο­σια­κοί αντι­ση­μί­τες έχουν μετα­τρα­πεί σε … φίλους του Ισρα­ήλ.
Δυστυ­χώς , θέλο­ντας και μη, γινό­μα­στε όλοι «συνυ­πεύ­θυ­νοι» των πρά­ξε­ων της ισραη­λι­νής κυβέρ­νη­σης. Εδώ εδρά­ζε­ται και το κλι­μα­κού­με­νο αντι­ση­μι­τι­κό συναί­σθη­μα σε πολ­λούς λαούς και χώρες, ιδιαί­τε­ρα στους Αρα­βες και τους μου­σουλ­μά­νους γενι­κό­τε­ρα. Πίσω από αυτή την κλι­μά­κω­ση βρί­σκε­ται η κατο­χή, ο αποι­κι­σμός και η σκλη­ρή κατα­πί­ε­ση… Κάτω από αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και το ίδιο το ηθι­κό βάρος του Ολο­καυ­τώ­μα­τος αδυνατίζει…