Ενα οξύ βλέμμα στα πράγματα… - Φαιακία

Ενα οξύ βλέμμα στα πράγματα…

Την Ντέ­πυ Γκο­λε­μά την γνω­ρί­ζου­με χρό­νια πολ­λά στην ΦΑΙΑΚΙΑ, από την αρι­στε­ρή στή­λη της τελευ­ταίς σελί­δας στο “ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ”, που τάλε­γε πάντα τσε­κου­ρά­τα και με περίσ­σιο χιού­μορ σχε­τι­κά με τον Θρύ­λο… Θετι­κά, προ­κε­τει­λημ­μέ­νοι, λοι­πόν για την βαμ­μέ­νη κόκ­κι­νη τηλε­κτρι­τι­κό χαι­ρό­μα­στε, που αν και ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νη να “περι­δια­βαί­νει” πρω­ι­νά­δι­κα, μεση­με­ρια­νά­δι­κα κ.λ.π. από­φυ­γε συστη­μα­τι­κά τον λαϊ­κι­σμό και το ξεκα­τί­νια­σμα… Μας έδι­νε σαφώς την εντύ­πω­ση του συγκρο­τη­μέ­νου και θαρ­ρα­λέ­ου ανθρώ­που-πολί­τη και χαι­ρό­μα­στε, που η συνε­ντευ­ξή της στο “ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ” επι­βε­βαιώ­νει την προσ­δο­κία μας… Την συνέ­ντευ­ξη αυτή, λοι­πόν, που μας κοι­νο­ποί­η­σε ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης σας την παρουσιάζουμε: 

Συνέ­ντευ­ξη στην ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΠΑΤΛΑΚΗ
Ασχο­λεί­ται με το τηλε­ο­πτι­κό ρεπορ­τάζ πάνω από τριά­ντα χρό­νια ενώ την
καυ­στι­κή της πένα τρέ­μουν πολ­λοί άνθρω­ποι της ελλη­νι­κής τηλε­ό­ρα­σης. Η στή­λη της
«Μέχρι Kεραί­ας» στην εφη­με­ρί­δα Real News είναι από τις πρώ­τες σε αναγνωσιμότητα,
ενώ πλέ­ον τα social media έχουν γίνει η δική της «γιάφ­κα».
Η Ντέ­πυ Γκο­λε­μά, η αυστη­ρή τηλε­κρι­τι­κός, παρα­μέ­νει -αν και
συντα­ξιού­χος- ένα πλά­σμα με εφη­βι­κή ορμή. Όταν οι νεο­έλ­λη­νες περι­μέ­νου­με τις
εκπτώ­σεις και παρα­κο­λου­θού­με τον ξεπε­σμό της χώρας από τον κανα­πέ μας,
η  Ντέ­πυ Γκο­λε­μά κηρύσ­σει τον δικό της… ανέν­δο­το μέσα από τη σελίδα
της στο facebook. Ξεκί­νη­σε να μετρά αντί­στρο­φα μέχρι την ημέ­ρα των εκλο­γών και
καθη­με­ρι­νά παίρ­νει θέση στα όσα συμ­βαί­νουν στη χώρα αυτή με καυ­στι­κά σχό­λια, με
θανα­τη­φό­ρες ατά­κες και δεν χαρί­ζε­ται σε κανέ­ναν ακό­μα και σε φίλους της όπως ο
Σταύ­ρος Θεο­δω­ρά­κης, ή πρώ­ην συνα­δέλ­φους της όπως η Μαρία Σπυράκη.
Μιλά­με για πολι­τι­κή λοι­πόν με την Ντέ­πυ Γκο­λε­μά αν και η ίδια θα προτιμούσε
να ήμα­σταν καλύ­τε­ρα -ως άνθρω­ποι και ως χώρα- και να μιλoύ­σα­με για τον
Ολυ­μπια­κό καθό­τι βαμ­μέ­νη κόκκινη!

Αυτά τα χρό­νια της κρί­σης, τι άλλα­ξε στη δική σας ζωή, τι
δια­πι­στώ­σα­τε για τον εαυ­τό σας;
Όπως όλοι οι άνθρω­ποι ανα­γκά­στη­κα κι εγώ να «κατε­βά­σω» τις επι­θυ­μί­ες μου, τα
θέλω μου, να δω περισ­σό­τε­ρο το «πρέ­πει», που εγώ δεν είμαι άνθρω­πος του
«πρέ­πει» αλλά του «θέλω», αλλά δεν φαντα­ζό­μουν ποτέ ότι φτά­νο­ντας στη σύνταξη
και μετά από αρκε­τά χρό­νια δου­λειάς, αντί να απο­λάμ­βα­να, θα απελ­πι­ζό­μουν. Έτσι
σκέ­φτη­κα ένα «παι­χνί­δι» του να μετράω ανά­πο­δα τις μέρες μέχρι τις εκλο­γές στις
25 Μαΐ­ου και γρά­φω μικρά πολι­τι­κά κεί­με­να περισ­σό­τε­ρο, δηλα­δή τις σκέ­ψεις μου,
και αυτά που θέλω και τυχαί­νει να τα δια­βά­ζουν κάποιοι άνθρω­ποι. Δεν ψωνίστηκα
ούτε λέω ότι θ’ ασχο­λη­θώ με την πολι­τι­κή. Απλώς δεν ανέ­χο­μαι άλλο αυτή την
κατά­στα­ση. Είμαι ένας  εξορ­γι­σμέ­νος άνθρω­πος, ένας λυπημένος
άνθρω­πος, ένας φοβι­σμέ­νος άνθρω­πος και θέλω να τελειώ­νει όλο αυτό. Η Ελλάδα
είναι μια χώρα πολι­τι­σμού που θα μπο­ρού­σε να είναι αυτό­νο­μη. Να ζει από τον
του­ρι­σμό της και τον πολι­τι­σμό της και δεν το κάνει. Αντί­θε­τα είναι βουτηγμένη
στο χρέ­ος και έχει έρθει ο Γερ­μα­νός και έχει κάτσει στο σβέρ­κο μου. Ε, δεν το
ανέ­χο­μαι, δεν το μπορώ.»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Στην ομο­λο­γία δημο­σιο­γρά­φων όπως η Μαρία Σπυ­ρά­κη αλλά και ο Γιάννης
Πρε­τε­ντέ­ρης, ότι γνώ­ρι­ζαν πολ­λά αλλά δεν μίλη­σαν… για το καλό της χώρας, πως
αντιδράτε;
Αυτή η κυνι­κή ομο­λο­γία, ότι απέ­κρυ­ψαν πράγ­μα­τα, τάχα για το καλό της χώρας,
μ’ έκα­νε έξαλ­λη. Στην περί­πτω­ση της Σπυ­ρά­κη θα έπρε­πε ήδη να έχει επέμ­βει ένας
εισαγ­γε­λέ­ας. Που είναι οι εισαγ­γε­λείς σ’ αυτή τη χώρα; Όταν οι δημοσιογράφοι
ομο­λο­γούν ότι ήξε­ραν αλλά δεν έλε­γαν, αυτο­μά­τως είναι ηθι­κοί αυτουρ­γοί αυτού
του δρά­μα­τος που ζει όλη η Ελλάδα.

Τους δημο­σιο­γρά­φους που ασχο­λού­νται με την πολι­τι­κή, πώς τους
κρίνετε;
Δεν θα το έκα­να εγώ αυτό ποτέ. Νομί­ζω ότι ο ρόλος του δημο­σιο­γρά­φου είναι να
ελέγ­χει την εξου­σία. Και μετα­ξύ μας, δεν υπάρ­χει και καμία εξαι­ρε­τι­κή περίπτωση
δημο­σιο­γρά­φου που να έγι­νε καλός πολι­τι­κός. Ελπί­ζω να μην αδι­κώ κανέ­ναν, αλλά
απ’ όσους θυμά­μαι δεν βλέ­πω κανέ­ναν. Πάρε παρά­δειγ­μα τον Καψή, που θεωρείτο
ένας πετυ­χη­μέ­νος διευ­θυ­ντής και ήταν ο πλέ­ον άχρη­στος και ανί­κα­νος υπουρ­γός που
πέρα­σε. Εννιά μήνες του δώσα­νε να φτιά­ξει την κρα­τι­κή τηλε­ό­ρα­ση -ήταν
εγκλη­μα­τι­κός ο τρό­πος που έκλει­σε- και δεν έκα­νε τίπο­τα. Έβα­λε όλη την παρέα
του, όλους τους φίλους του και παραι­τή­θη­κε. Και τώρα ζητά την ψήφο μας στην
Ευρω­βου­λή. Τσί­πα δεν έχουν πάνω τους. Όχι μόνο ο Καψής, όλοι τους.
Με τον Σταύ­ρο Θεο­δω­ρά­κη απ’ όσο γνω­ρί­ζω δια­τη­ρού­σα­τε μια φιλική
σχέ­ση. Σας ξάφ­νια­σε η από­φα­σή του να πολι­τευ­τεί; Στις αναρ­τή­σεις σας στο
facebook τού ασκεί­τε δρι­μεία κρι­τι­κή
.
Εγώ δεν πιστεύω ότι ο Σταύ­ρος ξύπνη­σε ένα πρωί και είπε: «Θα κάνω το
Ποτά­μι». Νομί­ζω ότι είναι μια εντο­λή για πολι­τι­κούς συγκε­κρι­μέ­νους λόγoυς. Για
να κόψει ψήφους, προ­φα­νώς από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον ακούω να καταφέρεται
ενα­ντί­ον του και μου κάνει εντύ­πω­ση πως μπο­ρείς να κατα­φέ­ρε­σαι ενα­ντί­ον κάποιου
που δεν έχει κυβερ­νή­σει και να μην τα βάζεις πρω­τί­στως με τα κόμ­μα­τα που
κυβέρ­νη­σαν όλα αυτά τα χρό­νια. Αυτό σε υπο­ψιά­ζει κάπως. Παι­δί του ΠΑΣΟΚ ήταν ο
Σταύ­ρος και μάλι­στα πολύ χωμέ­νος μέσα σ’ αυτό. Μάλι­στα ήταν ένας άνθρω­πος, ο οποίος
επί Σημί­τη στην ΕΡΤ πήρε πάρα πολ­λά χρή­μα­τα. Έκα­νε μια εκπο­μπή η οποία μας
κόστι­σε πιστεύω κοντά στα 2 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ γύρω στο 2000-2004.

Στην κόντρα που έχει ξεσπά­σει ανά­με­σα στον Λάκη Λαζό­που­λο και τον
Σταύ­ρο Θεο­δω­ρά­κη ποια είναι η θέση σας;
Εγώ θα σου πω ότι είμαι με τον Λάκη, όχι επει­δή είναι φίλος μου, αλλά επειδή
συμ­φω­νώ κυρί­ως μ’ αυτά που λέει. Πολ­λοί τον χαρα­κτη­ρί­ζουν λαϊ­κι­στή αλλά έχουμε
μπερ­δέ­ψει λίγο τις έννοιες σήμε­ρα. Δηλα­δή το να σχο­λιά­σει την αυτο­κτο­νία ενός
ανθρώ­που που έπε­σε από τον 5ο και αυτο­κτό­νη­σε είναι λαϊκισμός;
Κατη­γο­ρεί­ται όμως πλέ­ον και ο Λάκης Λαζό­που­λος, ότι είναι ένας
άνθρω­πος που σχο­λιά­ζει καυ­στι­κά την εξου­σία ενώ συνα­γε­λά­ζε­ται με ανθρώ­πους της
εξου­σί­ας και γνω­στούς επι­χει­ρη­μα­τί­ες. Με λίγα λόγια είναι κι αυτός ένα γρανάζι
του συστή­μα­τος που πολεμά.
Κοί­τα­ξε, λόγω της θέσης του λογι­κό είναι να έχει σχέ­σεις με ανθρώ­πους της
εξου­σί­ας. Όμως είναι ένας άνθρω­πος που κάνει σάτι­ρα, ένας άνθρω­πος που λέει τα
πράγ­μα­τα στα­ρά­τα, μας έχει δώσει ευτυ­χι­σμέ­νες στιγ­μές γέλιου και δεν είμαι εγώ
από τους ανθρώ­πους που θα τον πω λαϊ­κι­στή. Δέχο­μαι τις από­ψεις των άλλων, αλλά
έτσι όπως τον ξέρω και τον έχω ζήσει 30 χρό­νια τώρα, δεν πιστεύω ότι αυτός ο
άνθρω­πος είναι λαϊκιστής.
Αν δεχό­ταν τελι­κά να πολι­τευ­τεί με τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήσα­σταν σύμ­φω­νη με
την από­φα­σή του;
Όχι. Και είναι και μια κου­βέ­ντα που την έχου­με κάνει. Όχι για­τί αυτο­μά­τως θα
έδι­νε ακό­μα μια γερή πάσα σ’ όσους τον κατη­γο­ρούν αλλά και για­τί δεν θα
μπο­ρού­σε να πει τίπο­τα άλλο μετά. Δεν νομί­ζω ότι ήρθε η ώρα του Λάκη ν’
ασχο­λη­θεί με την πολιτική.
Από τη μετα­πο­λί­τευ­ση και μετά δώσα­τε ποτέ την ψήφο σας σε κόμ­μα που
κυβέρνησε;
Ασφα­λώς. Προ­έρ­χο­μαι από μια δεξιά οικο­γέ­νεια αλλά δεν ήμουν ποτέ δεξιά και
δεν ψήφι­σα ποτέ μου δεξιά – ο Θεός να με βοη­θή­σει, δε νομί­ζω ότι θα ψηφί­σω και
ποτέ. Το ’81, όπως όλη η Ελλά­δα, ήμουν κι εγώ στο Σύνταγ­μα για να ακού­σω τον
Ανδρέα Παπαν­δρέ­ου. Έχω ψηφί­σει δύο φορές ΠΑΣΟΚ, το ομο­λο­γώ. Δυστυ­χώς, έχω
συμ­βάλ­λει κι εγώ σ’ όλο αυτό, απλά ως δημο­σιο­γρά­φος, που βλέ­πει τα πράγ­μα­τα από
κοντά άρχι­σα ν αντι­λαμ­βά­νο­μαι τι γίνεται…
Αν σας ζητού­σα ονό­μα­τα πολι­τι­κών που θεω­ρεί­τε επι­κίν­δυ­νους για
τον τόπο, ποιους θα μου αναφέρατε;
Θεω­ρώ ότι είναι ξεπε­σμός για μια χώρα να έχει Υπουρ­γό τον Άδω­νη Γεωρ­γιά­δη. Ο
Ευάγ­γε­λος Βενι­ζέ­λος στη συνέ­χεια. Είναι στα όρια του εγκλή­μα­τος όσα έκα­νε για
τη χώρα. Ο Θόδω­ρος Πάγκα­λος, που μπο­ρεί να είναι συντα­ξιού­χος, αλλά έχει
χρε­ω­θεί λαν­θα­σμέ­νους χει­ρι­σμούς σε πολύ σοβα­ρά εθνι­κά θέμα­τα όπως είναι τα Ίμια
αλλά και η περί­πτω­ση Οτσα­λάν. Ο Σημί­της νομί­ζω ότι ήταν η κατα­στρο­φή της
Ελλά­δας για μένα. Είναι μεγά­λος ο αριθ­μός, ποιους να πρω­το­α­να­φέ­ρω. Κυρί­ως με
απο­γοη­τεύ­ει η Αρι­στε­ρά. Με απο­γοη­τεύ­ουν οι άνθρω­ποι αυτοί, επει­δή δεν μπορούν,
για το καλό της χώρας, να παρα­με­ρί­σουν βασι­κές δια­φω­νί­ες και να πουν ότι
συνται­ριά­ζουν σε ένα πράγ­μα για να πάμε μπρο­στά ως χώρα. Πιστεύω ότι η
Αρι­στε­ρά, αν ήθε­λε -για­τί δεν θέλει- θα μπο­ρού­σε να είχε αυτή τη στιγμή
ξελα­σπώ­σει τη χώρα.
Δυστυ­χώς ζού­με σε μια χώρα που η ατι­μω­ρη­σία κυριαρ­χεί. Σε μια χώρα όπου οι
πολι­τι­κοί της, είναι ανεύ­θυ­νοι, ανέ­ντι­μοι και πραγ­μα­τι­κά θα ήθε­λα να τους δω να
τιμω­ρού­νται. Βλέ­πε­τε, πέρα από το τι έγι­νε, με τους νέους ανθρώ­πους που
ανα­γκά­στη­καν να μετα­να­στεύ­σουν -και αυτό είναι εξαι­ρε­τι­κά σοβα­ρό- ανάγκασαν
τους μεγά­λους σε ηλι­κία ανθρώ­πους, που έχουν πολε­μή­σει, έχουν αγω­νι­στεί σκληρά
στη ζωή, να μην έχουν αξιο­πρέ­πεια. Και ποια είναι η αξιο­πρέ­πεια του
μεγά­λου ανθρώ­που; Να πάρει μια σοκο­λά­τα στο εγγο­νά­κι του. Όταν του στε­ρείς κάτι
τέτοιο, τον εξευ­τε­λί­ζεις. Δεν σου λέω γι’ αυτούς που ψάχνουν στα σκου­πί­δια, για
τους άνερ­γους, για τους νέους ανθρώ­πους που ξανα­γυ­ρί­ζουν στο πατρι­κό και ζουν
ξανά με το χαρ­τζι­λί­κι των γονιών. Κατα­στά­σεις πρω­τό­γνω­ρες που όλοι τις βλέπουμε
και θλι­βό­μα­στε. Όλοι πλέ­ον ψάχνου­με προς το τέλος του μήνα τις τσέ­πες μας μπας
και βρού­με κάτι. Είναι τερά­στια κατά­πτω­ση, ντρο­πή και κάποια στιγ­μή ο ελληνικός
λαός πρέ­πει να δώσει μια απάντηση.
Από τον ΣΥΡΙΖΑ τι περι­μέ­νε­τε; Πολ­λοί είναι αυτοί που λένε ότι ο
Αλέ­ξης Τσί­πρας φάσκει κι αντι­φά­σκει, ότι δεν υπάρ­χει ουσια­στι­κό πρό­γραμ­μα κ.ά.
Δεν αντι­λέ­γω σ’ αυτά αλλά αυτό που προ­έ­χει για μένα είναι να φύγουν αυτοί που
κυβερ­νούν. Να φύγει αυτή η κατα­στρο­φή της χώρας. Τι θα έρθει, είναι ένα θέμα
που θα το εξε­τά­σου­με στον και­ρό του. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει δύο βασικά
πράγ­μα­τα: δίκες, για να στεί­λει στη φυλα­κή ή όπου αλλού τους υπεύ­θυ­νους που μας
έφτα­σαν εδώ και επα­να­δια­πραγ­μά­τευ­ση του χρέ­ους, δεν θα μπο­ρέ­σει να στα­θεί.
Ελπί­δες
δεν έχω πολ­λές, αλλά είναι μπρος γκρε­μός και πίσω ρέμα. Αλλά σε καμία περίπτωση
δεν ξανα­ψη­φί­ζω ανθρώ­πους οι οποί­οι κατέ­στρε­ψαν τη χώρα.

Μα για­τί, αφού έχου­με πρω­το­γε­νές πλεόνασμα…
Ναι βέβαια, το οποίο θα το πλη­ρώ­σου­με πολύ ακρι­βά μετά τις εκλο­γές. Κοίταξε,
αυτό που με εκνευ­ρί­ζει πάρα πολύ στους έλλη­νες πολι­τι­κούς είναι ότι κανείς δεν
κοι­τά τι γίνε­ται στην Ευρώ­πη. Το μόνο που κοι­τά­νε είναι το πως θα παραμείνουν
στην εξου­σία. Το αντι­με­τω­πί­ζουν περισ­σό­τε­ρο ως εθνι­κές εκλο­γές και δεν κοιτάνε
τι γίνε­ται στην Ευρώ­πη που μετά τις εκλο­γές θα είναι μια άλλη Ευρώ­πη. Ένα
ευρω­κοι­νο­βού­λιο που στη βάση του θα απο­τε­λεί­ται από αντιμνημονιακούς
πολι­τι­κούς. Κι αντί να κοι­τά­με τι θα γίνει στην Ευρώ­πη και αν υπάρ­χει Ευρώπη,
μας έβα­λαν Ελιές, Ποτά­μια, Μπαλ­τά­κους και ό,τι άλλο σκέ­φτο­νται για να μας
απο­σπά­σουν την προ­σο­χή. Δηλα­δή, δεν είναι κατά­ντια να θέλου­με να στεί­λου­με στην
Ευρώ­πη Ζαγο­ρά­κη, Χρι­στο­δου­λό­που­λο και λοι­πούς;  Ή να έχου­με στη Βουλή
ένα παι­δί που μπο­ρεί να είναι ολυ­μπια­κός, αλλά είναι αγράμ­μα­το, όπως ο
Απο­στο­λά­κης; Να στεί­λουν Ευρω­βου­λή ανθρώ­πους που να γνω­ρί­ζουν ξένες γλώσσες,
είναι βασι­κό αυτό, νέους ανθρώ­πους με παγκό­σμια αντί­λη­ψη των πραγμάτων.

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΘΗ

Ασχο­λεί­στε χρό­νια με τον γεμά­το ίντρι­γκα κόσμο της τηλε­ό­ρα­σης. Τελικά
όμως και η πολι­τι­κή μοιά­ζει να έχει άμε­ση σχέ­ση με την τηλεόραση.
Η τηλε­ό­ρα­ση άσκη­σε παρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση, πέρα­σε ψεύ­δη, όπως ομο­λο­γή­θη­κε, τα
δελ­τία ειδή­σε­ων είναι χει­ρα­γω­γη­μέ­να. Υπάρ­χει τόση δια­πλο­κή της πολι­τι­κής με την
τηλε­ό­ρα­ση, τέτοιο μπλέ­ξι­μο, που δεν ξεχω­ρί­ζουν. Όταν ο κανα­λάρ­χης παίρ­νει από
το κρά­τος έργα. Όταν ο πολι­τι­κός για να στα­θεί υπη­ρε­τεί το X συγκρό­τη­μα, όλα
γίνο­νται ένα κου­βά­ρι. Όταν δεν δίνο­νται άδειες, από το 1989 λειτουργούν
παρά­νο­μα οι τηλε­ο­πτι­κοί σταθ­μοί, κι αυτό είναι νομο­θε­τι­κό, είναι της εξουσίας,
άντε να το ξεμπερδέψεις.
Όταν είδα­τε τη Λιά­να Κανέλ­λη να πηγαί­νει καλε­σμέ­νη στην βραδινή
εκπο­μπή του Πέτρου Κωστό­που­λου που άφη­σε εκα­το­ντά­δες κόσμου απλή­ρω­τους, όταν
είδα­τε τον Αλέ­ξη Τσί­πρα να μιλά στον Κου­ρή πως νιώσατε;
Βασι­κά δεν θα πρε­πε να συμ­βεί κάτι τέτοιο. Αλλά και η Λιά­να τώρα τελευταία
είναι… κάπως, αλλά δεν θέλω να σχο­λιά­σω. Ο Τσί­πρας  από την άλλη,
είπε ότι δεν θέλει να δώσει συνέ­ντευ­ξη στα μεγά­λα κανά­λια, για να μην ασπαστεί
όλη αυτή τη δια­πλο­κή. Κατά τη γνώ­μη μου, μέσα στα πολ­λά προ­βλή­μα­τα που έχει ο
ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δεν υπάρ­χει ένας άνθρω­πος να τους εξη­γή­σει τι πρέ­πει να κάνουν
σ’ αυτόν τον τομέα. Κατα­λα­βαί­νω να μη θέλεις να πας στα κανά­λια της διαπλοκής,
σαφώς όμως δεν επι­λέ­γεις να πας στον Κου­ρή και σαφώς δεν επι­λέ­γεις να πας στο
Action 24 που είναι το κανά­λι του Βενι­ζέ­λου. Αν δεν το ξέρει ο κ. Τσίπρας,
μπο­ρεί να ρωτή­σει να του το πού­με. Ήταν λάθος αυτό που έγινε.
Ζού­με σε μια δημο­κρα­τι­κή χώρα;
Ούτε κατά διά­νοια. Ζού­με σε μια χώρα η οποία φτιά­χνει νόμους όπο­τε τη
βολεύ­ει. Όταν είχα­με δικτα­το­ρία ξέρα­με ότι είχα­με δικτα­το­ρία. Τώρα έχουμε
δικτα­το­ρία αλλά είναι καλυμ­μέ­νη με το όνο­μα της δημο­κρα­τί­ας. Όταν δεν μπορείς
να βρεις το δίκιο σου, όταν νιώ­θεις ξένος στον τόπο σου, δεν νιώ­θεις ότι ζεις
σε δημοκρατία.

ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Μένε­τε χρό­νια στο κέντρο της Αθή­νας. Τι είναι αυτό που σας πληγώνει
περισσότερο;
Από το Μαρού­σι και πάνω υπάρ­χει μια κατη­γο­ρία ανθρώ­πων που ελάχιστα
κατα­λα­βαί­νει απo αυτά που τρα­βά­με. Στο κέντρο βλέ­πω κάθε μέρα νέους ανθρώπους
να ζητια­νεύ­ουν, μεγά­λους ανθρώ­πους να ψάχνουν τα σκου­πί­δια, ναρ­κο­μα­νείς. Όσον
αφο­ρά στην πόλη τι να πεις. Εγώ γεν­νή­θη­κα στην Ομό­νοια, στη Λυκούρ­γου και
θυμά­μαι ως παι­δί ότι έπαι­ζα στις πρώ­τες κυλιό­με­νες σκά­λες τότε. Δεν
μπο­ρείς να φαντα­στείς πόσο όμορ­φη ήταν τότε η Ομό­νοια. Η Αθή­να στερείται
νερού. Όταν θέλεις να ισο­πε­δώ­σεις ψυχι­κά τους κατοί­κους μια πόλης κλεί­νεις το
νερό της. Παλιά είχα­με πολ­λά συντρι­βά­νια. Το νερό είναι συστα­τι­κό και πηγή ζωής
του ανθρώ­που. Όταν του το κλεί­νεις τον στε­ρεύ­εις και ψυχι­κά. Κλεί­νο­ντας όλα τα
συντρι­βά­νια σε Ομό­νοια, Κλαυθ­μώ­νος και αλλού, μας ξέρα­ναν κι εμάς. Δες όλες τις
ευρω­παϊ­κές πόλεις. Έχουν ένα ποτά­μι. Εμείς μπα­ζώ­σα­με τα ποτά­μια όπως μπαζώσαμε
και το μυα­λό μας.
Τι περι­μέ­νε­τε σ’ αυτές τις εκλογές;
Αυτές οι εκλο­γές είναι πολύ κρί­σι­μες και θα πρέ­πει κάθε ελλη­νι­κό σπιτικό
να σκε­φτεί, όχι τι έχα­σε σε υλι­κό επί­πε­δο, αλλά αν θέλει τα παι­διά του, τα
εγγό­νια του να ζήσουν καλύ­τε­ρα. Αν δεν θέλει να έχει ξενι­τε­μέ­νο το παι­δί του
από ανά­γκη και όχι από επι­λο­γή, θα πρέ­πει  πάρα πολύ να σκε­φτεί που
θα ρίξει την ψήφο του. Κι επί­σης θα ήθε­λα να παρα­κα­λέ­σω για­γιά­δες και
παπού­δες να τους κλει­δώ­σου­με σπί­τι εκεί­νη την ημέ­ρα, για­τί μας έχουν
κατα­στρέ­ψει!
 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted