Εκεί και εδώ…

Αυτά που
συμ­βαί­νουν σήμε­ρα στη Γαλ­λία και που είναι απο­τέ­λε­σμα προ­σπά­θειας της
κυβέρ­νη­σης του «σοσια­λι­στή» Ολάντ να περά­σει νόμο για την ελα­στι­κο­ποί­η­ση
των εργα­σια­κών
σχέ­σε­ων,
αφο­ρούν απο­λύ­τως και εμάς. Σύμ­φω­να με τον σχεδιασμό
των Ηλυ­σί­ων Πεδί­ων και του Μεγά­ρου Ματι­νιόν, θα απο­τε­λού­σε μία «φυγή προς τα εμπρός» που θα
έστελ­νε εντός και εκτός γαλ­λι­κών συνό­ρων μήνυ­μα μεταρρυθμιστικής
απο­φα­σι­στι­κό­τη­τας! Ένα μήνυ­μα που θα το ελάμ­βα­νε και ο Τσί­πρας στην εφαρμογή
του προ­σε­χούς μνη­μο­νια­κού πακέ­του μέτρων, που περι­λαμ­βά­νει τα «εργα­σια­κά» που
ισο­πε­δώ­νουν ότι έχει απο­μεί­νει από παρελ­θού­σες κατα­κτή­σεις εργασιακών
δικαιωμάτων. 
Αυτή η «φυγή
προς τα εμπρός» που επε­δί­ω­κε ο Ολάντ με την εφαρ­μο­γή της ελα­στι­κο­ποί­η­σης των
εργα­σια­κών σχέσεων…Δηλαδή της μετα­τρο­πής του εργα­ζό­με­νου σ’ άνθρω­πο από
λάστι­χο, με κατάρ­γη­ση του 35ωρου , απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρί­ες, ατο­μι­κές συμβάσεις
εργα­σί­ας κλπ, του βγή­κε ανά­πο­δα. Έγι­νε φυγή προς τα εμπρός για ένα μαζικό
κίνη­μα, βυθί­ζο­ντας την προ­ε­δρία Ολάντ σε θανά­σι­μη κρίση.
Η ποιο­τι­κή
δια­φο­ρά των  τελευ­ταί­ων εβδο­μά­δων είναι η
καθο­ρι­στι­κή είσο­δος στις κινη­το­ποι­ή­σεις σημα­ντι­κών συν­δι­κά­των, πλαισιώνοντας
την νεο­λαία που δίνει πάντα τον τόνο στη πρώ­τη γραμ­μή, δια­τη­ρώ­ντας στη ζωή τις
ολο­νυ­κτί­ες στις γαλ­λι­κές πλα­τεί­ες. Τα δύσκο­λα για τη κυβέρ­νη­ση άρχι­σαν με τους
απο­κλει­σμούς των διυ­λι­στη­ρί­ων και το πέρα­σμα της κατά­στα­σης στα χέρια των
λιμε­νερ­γα­τών στο μεγά­λο ντε­πό καυ­σί­μων στο λιμά­νι της Χάβρης. Τις κηρυγμένες
απερ­γί­ες στους πυρη­νι­κούς σταθ­μούς, σε εργο­στά­σια επε­ξερ­γα­σί­ας απορ­ριμ­μά­των και
οι αναγ­γε­λί­ες νέων κινη­το­ποι­ή­σε­ων σε πολ­λούς άλλους νευ­ραλ­γι­κούς κλάδους. 
Ένα δείγ­μα της
πίε­σης είναι η προ­σπά­θεια προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί  η απερ­γία που έχει εξαγ­γελ­θεί στους
σιδη­ρο­δρό­μους της χώρας, είναι η δια­φαι­νό­με­νη πρό­θε­ση της διοί­κη­σης τους, να
προ­χω­ρή­σει σε κάποιες παρα­χω­ρή­σεις στους εργα­ζο­μέ­νους… Παράλ­λη­λα η απεργιακή
έντα­ση έχει απο­θρα­σύ­νει την εργο­δο­σία με απο­τέ­λε­σμα ο επι­κε­φα­λής της γαλλικής
εργο­δο­τι­κής ένω­σης (Medef), Pierre
Gattaz, να χαρα­κτη­ρί­σει τους απερ­γούς ως “αλή­τες” και “τρο­μο­κρά­τες” προ­κα­λώ­ντας την οξύ­τα­τη
αντί­δρα­ση του επι­κε­φα­λής της CGT
Phillipe Martinez, ο οποί­ος εκδή­λω­σε πρό­θε­ση να
κατα­θέ­σει μήνυ­ση
για συκο­φα­ντι­κή δυσφή­μη­ση και πιθα­νή παρό­τρυν­ση σε βία ενα­ντί­ον των απεργών.
Μια Γαλ­λία στους
δρό­μους παλεύ­ο­ντας να μην μετα­τρα­πεί σε λάστι­χο στα χέρια της εργο­δο­σί­ας και
της ληστο­κρα­τί­ας, απει­λώ­ντας να ξεφου­σκώ­σει ακό­μα και τη μπά­λα του Euro
2016, που το εναρ­κτή­ριο λάκτι­σμα είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νο να δοθεί στο
Stade
de France στις 10 Ιου­νί­ου
με τον αγώ­να Γαλ­λί­ας-Ρου­μα­νί­ας. Για να
μην ξεφου­σκώ­σει το Euro θα πρέ­πει όμως να
λει­τουρ­γούν οι σιδη­ρό­δρο­μοι και γενι­κά οι εργα­ζό­με­νοι στις συγκοι­νω­νί­ες του
Παρι­σιού. Καθώς και οι πιλό­τοι της Air France που
η συντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία τους, εξου­σιο­δό­τη­σε τη διοί­κη­ση του συν­δι­κά­του τους,
να προ­κη­ρύ­ξει απερ­γία  διαρ­κεί­ας σε
κατάλ­λη­λη ημε­ρο­μη­νία, κάτι που δεν έχει ακό­μη οριστεί. 
Έχει ενδια­φέ­ρον
αν ο αγώ­νας για τη ζωή εκα­τομ­μυ­ρί­ων Γάλ­λων και Βέλ­γων εργα­ζο­μέ­νων που
βρί­σκο­νται βδο­μά­δες στους δρό­μους του αγώ­να αλλά και άλλων ευρω­παί­ων που έχουν
σει­ρά για καρα­τό­μη­ση με την εργα­σια­κή κόλα­ση που θα αντι­με­τω­πί­σουν, θα νικήσουν
το σύστη­μα και μαζί και το σημε­ρι­νό «όπιο» των Λαών… Το βρώ­μι­κο χοντρό
αλι­σβε­ρί­σι δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων, όπως κατά­ντη­σαν παγκο­σμί­ως το άθλη­μα του
ποδο­σφαί­ρου, επώ­νυ­μοι και ανώ­νυ­μοι παρά­γο­ντες με αγο­ρα­πω­λη­σί­ες παι­κτών, αγώνων
και στοιχημάτων… 
Μέσα σ’
όλο αυτό το χαλα­σμό της Γαλ­λί­ας και του Βελ­γί­ου με άγριες απερ­γί­ες στο
απο­κο­ρύ­φω­μα και έναν ολό­κλη­ρο Λαό στους δρό­μους. Οι «δικοί» μας νεοφιλελέδες
οργα­νώ­νουν συγκέ­ντρω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας για
τις 15 αυτού του μήνα στο Σύνταγ­μα! Αν δεν ήταν για κλά­μα­τα η όλη υπό­θε­ση θα
έβγα­ζε το γέλιο της αρκού­δας… Οι Ευρω­λη­γού­ρι­δες ενα­ντί­ον Μενου­μευ­ρώ­πη­δων! Θα
απο­λαύ­σου­με μαχη­τι­κές εξάρ­σεις με τυχόν υψω­μέ­νες μούν­τζες κατά το μέγα­ρο της
«δημο­κρα­τί­ας» των μπλε, πρά­σι­νων και κόκ­κι­νων πρά­ξε­ων νομο­θε­τι­κού περιεχομένου…
Ζωσμέ­νοι στ’ άρμα­τα μαζί με τους εκλεκτούς 
με τα κολο­νά­τα ποτή­ρια στο χέρι, θα απαι­τούν να φύγουν οι
Μενου­μευ­ρώ­πη­δες του Τσί­πρα, που δεν πιστεύ­ουν αυτά που ψηφί­ζουν, για να έρθουν
αυτοί του Κυριά­κου , που και τα ψηφί­ζουν και τα πιστεύ­ουν! Απί­στευ­τα πράγματα
και όμως αλη­θι­νά, την ίδια ώρα που Γαλ­λία και Βέλ­γιο καί­γο­νται στην κυριολεξία
προ­βάλ­λο­ντας αντί­στα­ση στη αντερ­γα­τι­κή, αντι­λαϊ­κή επί­θε­ση του γερμανικού
ευρω­παϊ­κού τέρα­τος… Στη Γαλ­λία που το παλεύ­ουν σκλη­ρά βδο­μά­δες ολό­κλη­ρες και
όχι με μονο­ή­με­ρες «απερ­γί­ες» την ημέ­ρα της ψήφι­σης του εγκλή­μα­τος, όπως εδώ… Με
τα μάτια λοι­πόν ανοι­κτά και τη σκέ­ψη στη Γαλ­λία αλλά και στο Βέλ­γιο! Εκεί που ο
αλη­θι­νός αγώ­νας δεν αρχί­ζει και τελειώ­νει, με μια συνή­θη εθιμοτυπική
“λιτά­νευ­ση” από Ομό­νοια και τού­μπα­λιν, με το αγω­νι­στι­κό βήμα της πάπιας ή με
ένα “τρα­κτέρ φεστι­βάλ” στο Σύνταγ­μα να σπά­ει τα πολυ­ή­με­ρα αγρο­τι­κά μπλόκα…