Η “μπίζνα” πάνω απόλα… - Φαιακία

Η “μπίζνα” πάνω απόλα…

Αυτό είναι και το βαθύ­τε­ρο μήνυ­μα των σχε­δια­ζό­με­νων εκπαι­δευ­τι­κών “μεταρ­ρυθ­μί­σε­ων”. Σχο­λείο και πολί­τες στην υπη­ρε­σία του συστή­μα­τος. Φτη­νά εργα­τι­κά μυα­λά και χέρια, ηθι­κός και πολι­τι­κός εξαν­δρα­πο­δι­σμός των υπη­κό­ων. Γρά­φει πολύ εμπε­ρι­στα­τω­μέ­να ο φίλ­τα­τος Γιάν­νης Νικο­λα­κό­που­λος και αναπαράγουμε.

Σχο­λείο της αγο­ράς, της αγο­ραί­ας γνώσης 
και της σχε­τι­κής μορφωτικής
εξαθλίωσης


Οι αλλα­γές στη δομή
και στο περιε­χό­με­νο που προ­βλέ­πο­νται στο νομο­σχέ­διο που ετοι­μά­ζε­ται να ψηφίσει
το καλο­καί­ρι η κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πηγά­ζουν από την ανά­γκη περαιτέρω
συντο­νι­σμού του εκπαι­δευ­τι­κού συστή­μα­τος με τις ανά­γκες της «αγο­ράς».
Για να το κάνει πιο
εύπε­πτο το διαν­θί­ζει, όπως συνη­θί­ζε­ται,  με κάποιες αμφί­βο­λες παρεμβάσεις
που κατά και­ρούς υπήρ­ξαν και αιτή­μα­τα του κινή­μα­τος όπως παρε­λά­σεις, προσευχή,
θρη­σκευ­τι­κά κλπ.
Γίνο­νται πιο
κατα­νοη­τές και φανε­ρές οι αλλα­γές αυτές, αν τις μελε­τή­σει κάποιος
παράλ­λη­λα με τις τάσεις που δια­μορ­φώ­νο­νται στο χώρο εργα­σί­ας στην Ελλά­δα και
παγκόσμια.
Παράλ­λη­λα με την
ελα­στι­κο­ποί­η­ση βασι­κή τάση στο χώρο της εργα­σί­ας είναι η σύγ­χρο­νη «ηλε­κτρο­νι­κή
διεύ­ρυν­ση» του χάσμα­τος, ανά­με­σα στην πνευ­μα­τι­κή και τη χει­ρω­να­κτι­κή εργασία.
Οι υπο­λο­γι­στές -τα
έξυ­πνα ρομπότ- αντι­κα­θι­στούν εργα­σί­ες που έχουν επα­να­λαμ­βα­νό­με­να χαρακτηριστικά
και μπο­ρούν να κωδι­κο­ποι­η­θούν. Εκτε­λού­νται  πολ­λές μαζί από έναν
εργα­ζό­με­νο καθι­σμέ­νο μπρο­στά σε έναν υπο­λο­γι­στή με μεγα­λύ­τε­ρη ακρίβεια,
ταχύ­τε­ρα και με μικρό­τε­ρο κόστος. Αυτές σήμε­ρα αφο­ρούν κυρί­ως εργα­σί­ες με μέσο
επί­πε­δο γνώ­σε­ων και ειδί­κευ­σης.  
Τη διε­θνώς
δια­πι­στω­μέ­νη αυτή τάση  οι αστι­κά εκπαι­δευ­μέ­νοι μελε­τη­τές την
ονο­μά­ζουν 
εργα­σια­κή πόλω­ση (Job polarization).
Στο παρα­κά­τω διάγραμμα
 φαί­νε­ται η εκα­το­στιαία κατα­νο­μή των απα­σχο­λού­με­νων, ανά­λο­γα με τα
επαγ­γελ­μα­τι­κά τους εφό­δια, τις δεκα­ε­τί­ες (1979-1989, 1989-1999 και 1999-2007)
στην Αμε­ρι­κα­νι­κή αγο­ρά εργα­σί­ας (στον ορι­ζό­ντιο άξο­να κλι­μα­κώ­νε­ται ο βαθμός
ειδι­κών εργα­σια­κών γνώ­σε­ων και ικα­νο­τή­των. Το δεξιό άκρο της κάθε καμπύλης
ανα­φέ­ρε­ται στις προ­σφε­ρό­με­νες θέσεις εργα­σί­ας που απαι­τούν τις περισσότερες
γνώ­σεις και την υψη­λό­τε­ρη ειδίκευση.) 
Βασι­κές παρατηρήσεις
που μπο­ρούν να προ­κύ­ψουν από τη μελέ­τη των διαγραμμάτων :
   
 1.Ο επι­τα­χυ­νό­με­νος ρυθ­μός αλλα­γών στο χαρα­κτή­ρα της εργα­σί­ας τις
τελευ­ταί­ες δεκα­ε­τί­ες και εντός του εργα­σια­κού βίου ενός εργα­ζό­με­νου. Οι αλλαγές
που συμ­βαί­νουν ανά δεκα­ε­τία είναι εντυ­πω­σια­κές (κινη­τι­κό­τη­τα-ευε­λι­ξία).
    
2. Η συνε­χής αύξη­ση του ποσο­στού της  ανει­δί­κευ­της εργα­σί­ας στο συνολικό
κατα­με­ρι­σμό εργα­σί­ας είναι ανα­πά­ντε­χο, εν πρώ­τοις, πρω­τό­γνω­ρο φαι­νό­με­νο και
μπο­ρεί να προ­κα­λέ­σει ανη­συ­χη­τι­κές σκέ­ψεις, όπως πορεία σε γενικευμένου
χαρα­κτή­ρα πολι­τι­σμι­κή υποβάθμιση.
Τα σχο­λεία που
προ­σαρ­μό­ζο­νται στις ανά­γκες της σύγ­χρο­νης αγο­ράς θα ενι­σχύ­ουν τη σχετική
μορ­φω­τι­κή εξα­θλί­ω­ση, δεν θα αντι­με­τω­πί­ζουν ουσια­στι­κά ακό­μη και ζητήματα
σύγ­χρο­νου αναλ­φα­βη­τι­σμού, τελι­κά θα υπο­θάλ­πουν την αμάθεια.
    
3. Η εκα­το­στιαία στα­σι­μό­τη­τα στη κατα­νο­μή των θέσε­ων εργα­σί­ας μεσαίας
ειδί­κευ­σης, που οδη­γεί σε μεί­ω­ση του από­λυ­του αριθ­μού αυτών των θέσε­ων. Έτσι
διευ­ρύ­νε­ται το χάσμα ανά­με­σα στα δύο άκρα.
    
4. Ιδιαί­τε­ρα αξιο­ση­μεί­ω­τη είναι η σχε­δόν ορι­ζό­ντια μορ­φή της καμπύ­λης για τα
χρό­νια 1999-2007 που αφο­ρά τις θέσεις εργα­σί­ας υψη­λής ειδίκευσης.
Οι τάσεις αυτές
–ειδι­κά της διεύ­ρυν­σης του σύγ­χρο­νου χάσμα­τος πνευ­μα­τι­κής και χειρωνακτικής
εργα­σί­ας- επι­βε­βαιώ­νο­νται και από τα πλέ­ον πρό­σφα­τα στοι­χεία που παρατίθενται
στο επό­με­νο διά­γραμ­μα . Η συνε­χι­ζό­με­νη σχε­τι­κή στα­σι­μό­τη­τα που παρατηρείται
στην κατα­νο­μή της αύξη­σης των θέσε­ων εργα­σί­ας που απαι­τούν υψη­λή γνώ­ση και
ειδί­κευ­ση απαι­τεί ιδιαί­τε­ρη μελέτη.
Η επι­λο­γή των
στοι­χεί­ων από την Αμε­ρι­κα­νι­κή αγο­ρά εργα­σί­ας δεν είναι βέβαια τυχαία.
Αυτή  δίνει τον τόνο και δεί­χνει την κατεύ­θυν­ση στην παγκόσμια
καπι­τα­λι­στι­κή αγορά.


Για να δού­με την
εικό­να της Ελλη­νι­κής αγο­ράς εργα­σί­ας θα χρεια­στεί κάποιος πολ­λα­πλα­σια­στής στην
υπο­βάθ­μι­ση του εργα­τι­κού της δυνα­μι­κού (βίαιη μεί­ω­ση κατά 30 – 40% του βιοτικού
επι­πέ­δου,  φτώ­χεια, μετα­νά­στευ­ση μεγά­λου τμή­μα­τος του δυναμικότερου
ηλι­κια­κά τμή­μα­τος εργα­ζο­μέ­νων αλλά και την απα­ξί­ω­ση ενός άλλου τμή­μα­τος μεσω
της ανεργίας).
Οι τάσεις όμως
παρα­μέ­νουν ίδιες καθώς η Ελλά­δα εξα­κο­λου­θεί να βρί­σκε­ται στη πρώ­τη σαραντάδα
των ανα­πτυγ­μέ­νων καπι­τα­λι­στι­κών κρα­τών και να ακο­λου­θεί τους κανό­νες της Ε.Ε.
    
 Η δεύ­τε­ρη τάση
που καθο­ρί­ζει συμπε­ρι­φο­ρές σήμε­ρα στο χώρο εργα­σί­ας πηγά­ζει από τη μεγάλη
κινη­τι­κό­τη­τα  και ευε­λι­ξία του κεφα­λαί­ου σε διε­θνές επί­πε­δο. Βοηθούμενο
καθο­ρι­στι­κά από την εξέ­λι­ξη των νέων τεχνο­λο­γιών αλλά­ζει θέσεις επέν­δυ­σης στο
χώρο σε διαρ­κώς μειού­με­να χρο­νι­κά διαστήματα.
Αυτού του τύπου οι
αλλα­γές τεί­νουν να δια­μορ­φώ­σουν ένα νέο τύπο σχολείου.
Το κρά­τος αποσύρεται
όλο και περισ­σό­τε­ρο από τις κοι­νω­νι­κές του λει­τουρ­γί­ες. Απο­ποιεί­ται την όποια
συλ­λο­γι­κή- κοι­νω­νι­κή ευθύ­νη του έχει απο­μεί­νει απέ­να­ντι στη νέα γενιά ενώ
αντί­θε­τα επι­βά­λει με κάθε αυστη­ρό­τη­τα και λεπτομέρεια
τις…συλλογικές-κοινωνικές ευθύ­νες που δήθεν έχου­με ΟΛΟΙ, νέοι-ες, γέροι και
γριές στη σωτη­ρία των τρα­πε­ζών ή τη σωτη­ρία από τη χρε­ο­κο­πία  μεγάλων
επιχειρήσεων.
Προ­σα­να­το­λί­ζε­ται σε
ένα τύπο εκπαί­δευ­σης που οδη­γεί στην εξα­το­μί­κευ­ση των εκπαι­δευ­τι­κών διαδρομών.
Ο εκπαι­δευ­τι­κός δεν είναι πλέ­ον επι­φορ­τι­σμέ­νος με την απο­στο­λή να οδη­γεί μια
ομά­δα-τάξη στη συλ­λο­γι­κή κατά­κτη­ση γνώ­σε­ων, αλλά, απλώς, να επι­τρέ­πει στους
μαθη­τές να ασκή­σουν και να ανα­πτύ­ξουν τις δεξιό­τη­τές τους, ο καθέ­νας με τον
δικό του ρυθ­μό. Πρό­κει­ται, ταυ­τό­χρο­να, και για έναν ιδα­νι­κό τρό­πο να απαλλαγεί
η αγο­ρά εργα­σί­ας από τους «περιο­ρι­στι­κούς κανό­νες» που επέ­βα­λαν οι παραδοσιακές
μορ­φές του πτυ­χί­ου και των τυπι­κών προσόντων…
Έτσι σχε­διά­ζε­ται ένα
σχο­λείο, όπου ο νέος άνθρω­πος θα παίρ­νει τη μεγά­λη από­φα­ση με…πλήρη
ελευ­θε­ρία(!) στα 15 χρό­νια του, όταν τελειώ­νει το Γυμνά­σιο.  Θα του
επι­τρέ­πε­ται να επι­λέ­ξει  εργα­σία ή… ανερ­γία με τους νέους βάρβαρους
κανό­νες που δια­μορ­φώ­νο­νται σήμε­ρα στους χώρους εργα­σί­ας ή συνέ­χι­ση σπου­δών στο
νέο Λύκειο.
Στο νέο Λύκειο θα έχει
πάλι… «ελευ­θε­ρία» πολ­λα­πλών επι­λο­γών. 
Τα μαθή­μα­τα θα
προ­σφέ­ρο­νται σε δύο επί­πε­δα. 
Σε βασι­κό και υψηλό
επί­πε­δο. Διαλέχτε!
 Δια­μορ­φώ­νουν τη
κοι­νω­νία της πλή­ρους ελευ­θε­ρί­ας ή της μέγι­στης υπο­κρι­σί­ας; Καμώ­νο­νται πως
αγνο­ούν ότι ελευ­θε­ρία επι­λο­γής χωρίς δυνα­τό­τη­τες δεν υπάρ­χει. Το παρεχόμενο
επί­πε­δο ενιαί­ων βασι­κών γνώ­σε­ων στη 10χρονη εκπαί­δευ­ση δεν συνι­στά βέβαια
επαρ­κή δυνα­τό­τη­τα ελεύ­θε­ρης επιλογής.
 Αρκού­νται στις δυνα­τό­τη­τες που δια­μορ­φώ­νο­νται για
το κάθε παι­δί από το οικο­γε­νεια­κό και κοι­νω­νι­κό περι­βάλ­λον που μεγαλώνει.

Κρύ­βο­νται πίσω από τη θέση, ότι η κοι­νω­νία μας σε αυτή την ιστο­ρι­κή περί­ο­δο είναι κοι­νω­νία ανι­σο­τή­των. Δεν δίνει όλα σε όλους.
Πατά­νε  πάνω σε αυτήν τη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα για να τη συντη­ρή­σουν και να την εξυ­πη­ρε­τή­σουν, ΟΧΙ για να την αλλάξουν.
Στην επο­χή της τερά­στιας συσ­σώ­ρευ­σης γνώ­σε­ων και πλού­του, μιλά­νε για κρί­ση διε­θνώς και  μειώ­νουν τις δαπά­νες και για την δημό­σια εκπαίδευση !!!
Το μόνο πράγ­μα όμως που φαί­νε­ται να έχει κρί­ση στο κόσμο των επι­χει­ρή­σε­ων είναι η τάση που δια­μορ­φώ­νε­ται (με τις χαμη­λό­τε­ρες κορυ­φές 1965 και 1998) στο  ρυθ­μό που αυξά­νε­ται η κερ­δο­φο­ρία τους, όχι ποσό­τη­τα των κερ­δών, όπως φαί­νε­ται στο πάρα-κάτω διά­γραμ­μα και πάλι επι­λεγ­μέ­νο από την Αμε­ρι­κα­νι­κή οικονομία.

Ποσο­στό κέρ­δους της
αμε­ρι­κα­νι­κής οικο­νο­μί­ας, 1948 – 2011
Πηγή: https://thenextrecession.wordpress.com/2012/07/26/the-rate-of-profit-is-key/

Ίσως σε κάποιους να
φαί­νε­ται υπερ­βο­λι­κή η σύν­δε­ση και προ­σπά­θεια ερμη­νεί­ας των προετοιμαζόμενων
αλλα­γών στην εκπαί­δευ­ση της χώρας με τις τάσεις και τα προ­βλή­μα­τα της
παγκό­σμιας οικο­νο­μί­ας. Η κοι­νή όμως στις αρχές της εκπαι­δευ­τι­κή πολι­τι­κή που
προ­ω­θεί­ται  στην Ε.Ε. και παγκο­σμί­ως από τον ΟΟΣΑ και όλους τους διεθνείς
οργα­νι­σμούς συνη­γο­ρούν για το αντί­θε­το. Το ίδιο και τα κοι­νά διαμορφωμένα
κρι­τή­ρια PISA που αξιο­λο­γούν τα εκπαι­δευ­τι­κά συστή­μα­τα διεθνώς.
Απέ­να­ντι σε αυτή τη
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και αντι­πο­λί­τευ­ση (Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ-ποτάμι )
παί­ζουν στις επι­τρο­πές της βου­λής τις… πιτσι­κου­λιές. Δια­φω­νούν συμφωνώντας.
Το… συμπα­θές
πολι­τι­κό προ­σω­πι­κό του ΣΥΡΙΖΑ συμπε­ρι­φέ­ρε­ται σαν αόμ­μα­τος που είδε ξαφ­νι­κά το
φως του! Ανα­κα­λύ­πτουν ότι οι προ­τά­σεις που τόσα χρό­νια, έκα­νε η Ν.Δ ( και το
ΠΑΣΟΚ βεβαί­ως) ήταν αυτές που έλει­παν από το εκπαι­δευ­τι­κό μας
  σύστημα.
Περι­χα­ρής ο υφυπουργός
παι­δεί­ας κ. Γαβρό­γλου, παρου­σιά­ζο­ντας το 100-σέλι­δο πόρι­σμα του δια­λό­γου για
την παι­δεία στην επι­τρο­πή πολι­τι­στι­κών υπο­θέ­σε­ων της Βου­λής-σε αναζήτηση
συμ­μά­χων και συνε­νό­χων- βεβαιώ­νει ότι η Ν.Δ. μπο­ρεί να δια­κρί­νει το πρό­σω­πο της
στο καθρέ­πτη του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλώ­νει: «Η Ν.Δ. ή δεν έχει προ­τά­σεις, κάτι που δεν
συμ­βαί­νει όμως, ή στην πρό­τα­ση των 100 σελί­δων έχουν δει πολ­λές προ­τά­σεις της
αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης και δεν αντέ­χουν αυτή την πραγματικότητα».
Ο Φορ­τσά­κης σφυρίζει
αδιά­φο­ρα για την ουσία, άλλω­στε έχει από παλιά κατα­πιεί την καμή­λα και
προ­σπα­θει να δια­σώ­σει το πολι­τι­κό του σαρ­κίο διυ­λί­ζο­ντας τα κου­νού­πια! Έτσι
περιο­ρί­ζε­ται να δηλώσει:
… « Επιει­κώς
απα­ρά­δε­κτα είναι τα συγκε­κρι­μέ­να απο­σπά­σμα­τα από τα πορί­σμα­τα του δια­λό­γου για
την παι­δεία, όπως το ‘’Συμ­βό­λαιο Τιμής’’ που θα υπο­γρά­φουν οι μαθη­τές μας, με
το οποίο θα ανα­λαμ­βά­νουν, μετα­ξύ άλλων, να επι­δει­κνύ­ουν ‘’ιππο­τι­κή’’
συμπε­ρι­φο­ρά και ο ‘’Παι­δα­γω­γι­κός Κώδι­κας’’ των μαθη­τών που κατα­δι­κά­ζει την
αντι­με­τώ­πι­σή τους από τους γονείς τους ως ‘’πρι­γκί­πισ­σες’’ ή ‘’βασι­λό­που­λα’’.
»
και για αυτό συνε­χί­ζει «Δεν έχει πάτο η υπο­βάθ­μι­ση της παι­δεί­ας μας με
τη συγκυ­βέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ
».
Ο διά­λο­γος της
κυβέρ­νη­σης για την παι­δεία κατέ­λη­ξε όπως ανα­με­νό­ταν, χωρίς… εκπλή­ξεις. Οι
οδη­γί­ες των διε­θνών υπερ-θεσμών (ΟΟΣΑ-Ε.Ε… ), ακο­λου­θού­νται κατά γράμμα.
Αυτός που δεν έχει
¨μιλή­σει¨ ακό­μα στην αγω­νι­στι­κή γλώσ­σα που έμα­θε και μας έμα­θε να
χρη­σι­μο­ποιού­με δεκα­ε­τί­ες τώρα, είναι το εκπαι­δευ­τι­κό κίνη­μα της χώρας.
Ελπί­ζου­με ότι καθυ­στε­ρεί για­τί ανα­ζη­τά τη γλώσ­σα της νίκης και όχι της
υποταγής.
Οι μορ­φές και το
περιε­χό­με­νο των μέχρι τώρα αγώ­νων του είναι οι ώμοι που πάνω τους μπο­ρεί να
ανέ­βει ένα νέο κίνη­μα και να δεί μακρύτερα.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted