Δελτίο Θυέλλης 5. Οι νεκροζώντανοι αλωνίζουν στα ΜΜΕ!

Αυτός είναι ο τίτλος σημειώ­μα­τος του Στέ­λιου Ελλη­νιά­δη από τον “Δρό­μο της Αρι­στε­ράς”, την Δευ­τέ­ρα, 28 Μάη 2012. Μας το ταχυ­δρό­μη­σαν ηλε­κτρο­νι­κά και σας το προ­σφέ­ρου­με και εμείς…

Δελ­τίο Θυέλ­λης 5. Οι νεκρο­ζώ­ντα­νοι αλω­νί­ζουν στα ΜΜΕ! 

Το κρυ­φό τους μήνυ­μα είναι «χωρίς κλέ­φτες και ανί­κα­νους δεν μπο­ρεί να κυβερ­νη­θεί η χώρα». 

Δεν το λένε ευθέ­ως, το δια­τυ­πώ­νουν αλλιώς, ότι οι ίδιοι «ξέρουν», αλλά αυτό εννο­ούν ουσια­στι­κά. Ναι μεν αυτοί είναι υπεύ­θυ­νοι για την κατα­στρο­φή και την εξα­θλί­ω­ση, αλλά αλοί­μο­νό μας εάν τους αντι­κα­τα­στή­σου­με με άλλους, με άλλη πολι­τι­κή. Επι­διώ­κουν με κάθε μέσο, με κάθε δια­στρέ­βλω­ση και κιν­δυ­νο­λο­γία, να τρο­μά­ξει ο πολί­της, να αισθαν­θεί ανα­σφά­λεια από την πιθα­νό­τη­τα να ανα­λά­βει τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας ένα δια­φο­ρε­τι­κός πολι­τι­κός φορέ­ας, όχι τέλειων, αλλά έντι­μων, μορ­φω­μέ­νων και ικα­νών ανθρώπων. 

Μέσα σε τριά­ντα του­λά­χι­στον χρό­νια στην εξου­σία, εκπαι­δεύ­τη­καν και έγι­ναν δεξιο­τέ­χνες της παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης, της ψεύ­τι­κης ελπί­δας και της χει­ρα­γώ­γη­σης του πολί­τη-ψηφο­φό­ρου. Ξέρουν όλα τα αδύ­να­τα σημεία, τις φοβί­ες και τις ανα­σφά­λειές του. Κι εκεί τον σημα­δεύ­ουν. Κι αυτός, βλέ­πει, την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τη νιώ­θει, αλλά δυσκο­λεύ­ε­ται να απο­τι­νά­ξει τους εφιάλ­τες του. Αυτά τα γνώ­ρι­μα πρό­σω­πα της εξου­σί­ας ελέγ­χουν λίγο ή πολύ τη συνεί­δη­σή του και κλο­νί­ζουν με την πλύ­ση εγκε­φά­λου, το ψέμα και την απει­λή, την ευθυ­κρι­σία του. 

Έχουν και το πλε­ο­νέ­κτη­μα ότι εκεί­νοι μπο­ρούν σαν χαμαι­λέ­ο­ντες να προ­σαρ­μό­ζο­νται σε κάθε δυσμε­νή γι’ αυτούς κατά­στα­ση, να κάνουν κωλο­τού­μπες, να αντι­στρέ­φουν την αλή­θεια, να θολώ­νουν την εικό­να, χωρίς ηθι­κές ανα­στο­λές, χωρίς όρια. Γι’ αυτό, συχνά, οι εκπρό­σω­ποι των εργα­ζο­μέ­νων, οι αρι­στε­ροί πολι­τι­κοί, που υπο­στη­ρί­ζουν τις θέσεις τους με συνέ­πεια και χωρίς ταλά­ντευ­ση, δυσκο­λεύ­ο­νται να αντι­κρού­σουν αυτή την κινού­με­νη συνεί­δη­ση που δεν έχει ούτε αρχές ούτε περιο­ρι­σμούς. Είναι πολύ δύσκο­λο, όταν εμμέ­νεις στην αλή­θεια, να αντι­με­τω­πί­σεις εκεί­νους που έχουν το ψέμα, τη δια­στρο­φή και τη συκο­φα­ντία σαν καρα­μέ­λα στο μυα­λό και το στό­μα. Και μάλι­στα, στο γήπε­δό τους πάντα, με την αρω­γή των δημο­σιο­γρά­φων που είναι το μακρύ χέρι των εργο­λά­βων και των εφο­πλι­στών που μονο­πω­λούν την επι­κοι­νω­νία και την ενη­μέ­ρω­ση μέσα από την τηλεόραση. 

Ο συνε­τός λόγος, η αισθη­τή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, η τεκ­μη­ρί­ω­ση, η προ­τε­ραιό­τη­τα στα λαϊ­κά συμ­φέ­ρο­ντα, οι λύσεις και η έξο­δος, πρε­σά­ρο­νται από τις μηχα­νές προ­πα­γάν­δας του συστή­μα­τος και δια­λύ­ο­νται μέσα σε μια σού­πα άγο­νων αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων, αορι­στο­λο­γιών, σκό­πι­μων δια­κο­πών, απο­φυ­γή των κρί­σι­μων ζητη­μά­των και συσκό­τι­ση ή μετά­θε­ση των ευθυνών. 

Τελι­κά, στα ΜΜΕ, το θύμα απο­λο­γεί­ται και ο θύτης λει­τουρ­γεί σαν κρι­τής, ανα­κρι­τής και εισαγ­γε­λέ­ας. Στο εδώ­λιο κάθε­ται όποιος υπε­ρα­σπί­ζε­ται τους πολί­τες και τη χώρα και στην έδρα αυτοί που οδή­γη­σαν την Ελλά­δα στη μιζέ­ρια και τον από­λυ­το εξευτελισμό. 

Το ότι δια­λύ­ουν ακό­μα περισ­σό­τε­ρο την οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία με τα μέτρα που παίρ­νουν, τις συμ­φω­νί­ες που υπο­γρά­φουν και το φόβο και την τρο­μο­κρα­τία που σπέρ­νουν, δεν τους συγκρα­τεί καθό­λου. Αντι­θέ­τως. Ο σκο­πός αγιά­ζει τα μέσα. Τα συμ­φέ­ρο­ντά τους είναι ταυ­τι­σμέ­να με τα συμ­φέ­ρο­ντα των τοκο­γλύ­φων. Που­λά­νε την Ελλά­δα χωρίς δισταγ­μό. Η χώρα, γι’ αυτούς, δεν είναι παρά μία αγε­λά­δα για άρμεγ­μα και μάλι­στα, μέχρι θανάτου!

Στέ­λιος Ελληνιάδης