Από την Γαλλία το φως… - Φαιακία

Από την Γαλλία το φως…

Σε αυτές τις δύσκο­λες ώρες για την Γαλ­λία και την ανθρω­πό­τη­τα είναι μονα­δι­κά αισιό­δο­ξο και ελπι­δο­φό­ρο το μήνυ­μα, που στέλ­νουν σκε­πτό­με­νοι άνθρω­ποι. Η ΦΑΙΑΚΙΑ μετά­φρα­σε και σας μετα­φέ­ρει το κεί­με­νο ενός τέτοιου Γάλ­λου πολί­τη του πλα­νή­τη του Philippe R. Λες και ψάχνα­με ένα τέτοιο κεί­με­νο υπό­δειγ­μα για το πως πρέ­πει να αρθρώ­νε­ται ο σύγ­χρο­νος πολι­τι­κός λόγος με κινη­μα­τι­κή βού­λη­ση και προ­ο­πτι­κή. Σε κάτι τέτοιο ανα­φέ­ρο­νται προη­γού­με­νες αναρ­τή­σεις μας, όταν επι­ση­μαί­να­με την ανα­γκαιό­τη­τα ουσια­στι­κής και όχι λεξι­λα­γνι­κής αρι­στε­ρής παρέμ­βα­σης… Γι’ αυτό σας παρου­σιά­ζου­με το κεί­με­νο με αλη­θι­νή συγκίνηση…

Ασφα­λώς, όπως τόσοι άλλοι είμαι και εγώ Charlie. Τρο­μαγ­μέ­νος, θλιμ­μέ­νος, αγα­να­κτι­σμέ­νος από μία πρά­ξη τόσο δει­λή και τόσο απάν­θρω­πη. Όμως, ξέρε­τε, πώς όταν όλη μας η προ­σο­χή είναι συγκε­ντρω­μέ­νη σε ένα σημείο, που τώρα δεν είναι άλλο παρά η μνή­μη των θυμά­των της εφη­με­ρί­δας είναι πιθα­νόν να χάσου­με την ικα­νό­τη­τα εστί­α­σης σε πράγ­μα­τα, που βρί­σκο­νται πίσω από το ίδιο το γεγο­νός.
Η  τρο­μο­κρα­τία, που ασκεί­ται από αυτούς τους φανα­τι­κούς ισλα­μι­στές είναι άθλια και τα περισ­σό­τε­ρα θύμα­τα βρί­σκο­νται ανά­με­σα στους μου­σουλ­μα­νι­κούς λαούς. Όμως στον κόσμο μας, μία άλλη μορ­φή τρο­μο­κρα­τί­ας βιώ­νε­ται καθη­με­ρι­νά και στα­θε­ρά, λιγό­τε­ρο ανα­γνω­ρι­σμέ­νη, για­τί δεν επι­ση­μαί­νε­ται σαν τρο­μο­κρα­τία και επει­δή δια­χέ­ε­ται στην καθη­με­ρι­νό­τη­τα. 
Θέλω να μιλή­σω για την τρο­μο­κρα­τία την εξαρ­τη­μέ­νη από μία άλλη οικο­νο­μι­κή ιδε­ο­λο­γία, που έχει προ­σλά­βει τον χαρα­κτή­ρα θρη­σκεί­ας. Θέλω να μιλή­σω για το ακραίο νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό. Αυτή η τρο­μο­κρα­τία δεν έχει ανά­γκη από καλάσ­νι­κοφ ούτε από επι­χει­ρή­σεις κομά­ντο. Σκο­τώ­νει και φορ­τώ­νει τερά­στια δυστυ­χία σε εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πων, σιω­πη­ρά και ανώ­νυ­μα μέσα στην μεγα­λύ­τε­ρη καθη­με­ρι­νή εξοι­κί­ω­ση χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ως όπλο τον υπο­λο­γι­στή, την σπέ­κου­λα, το χρέ­ος, τα ομό­λο­γα, το υπο­χρε­ω­τι­κό κυνή­γι της ανά­πτυ­ξης και το αδυ­σώ­πη­το κυνή­γι του οικο­νο­μι­κού κέρ­δους ως μονα­δι­κού σκο­πού
Τριά­ντα χιλιά­δες πολί­τες του κόσμου πεθαί­νουν καθη­με­ρι­νά από πεί­να (5 φορές περισ­σό­τε­ροι από τους νεκρούς των δίδυ­μων πύρ­γων) όχι για­τί δεν υπάρ­χει τροφή αλλά επει­δή δεν δια­θέ­τουν τα χρή­μα­τα για να την αγο­ρά­σουν. Σαρά­ντα εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι τρέ­φο­νται με κου­πό­νια στις ΗΠΑ. Εκα­τόν πενή­ντα χιλιά­δες άνθρω­ποι είναι άστε­γοι στην Γαλ­λία. Δια­κό­σια εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι του πλα­νή­τη είναι άνερ­γοι σύμ­φω­να με τις επί­ση­μες στα­τι­στι­κές, που ασφα­λώς υστε­ρούν από τα πραγ­μα­τι­κά δεδο­μέ­να της ανερ­γί­ας. Τι θέλε­τε! Φταί­ει η κρί­ση! Αλλά έχου­με την κατά­στα­ση στα χέρια μας!. Ετσι μας δια­βε­βαιώ­νουν οι κυβερ­νή­τες μας ως ιερείς αυτής της άλλης θρη­σκεί­ας με μπό­λι­κη δόση λιτό­τη­τας. Πιστέψ­τε μας, θα αισθαν­θεί­τε καλύ­τε­ρα σε λίγο! Ρωτή­στε και τους Ελλη­νες!

Ναι, είμαι Charlie Αλλά ταυ­τό­χρο­να είμαι ο άνερ­γος, που ενο­χο­ποιούν και του περι­κό­πτουν τα επι­δό­μα­τα, ο άστε­γος, που προ­σποιού­νται, ότι δεν βλέ­πουν, για­τί ενο­χλεί, ο αγρό­της χωρίς γη στη Βρα­ζι­λία ή αλλού, είμαι ο Kogi (κάτοι­κος της Σιέρ­ρα Νεβά­δα), που τον διώ­χνουν από τη γη του για να βρουν πετρέ­λαιο, ο σύγ­χρο­νος σκλά­βος των ορυ­χεί­ων της Αφρι­κής ή των εργο­στα­σί­ων του τρί­του κόσμου. Είμαι ακό­μη, απα­ξιω­μέ­νη γη εξαι­τί­ας των χημι­κών από­βλη­των, ποτά­μι δηλη­τη­ρια­σμέ­νο, σπό­ρος στει­ρω­μέ­νος, δέν­δρο ξερι­ζω­μέ­νο, μέλισ­σα με χαμέ­νο προ­σα­να­το­λι­σμό, αέρας μολυ­σμέ­νος, βρά­χος κατα­κερ­μα­τι­σμέ­νος… Με λίγα λόγια, ζωή κατε­στραμ­μέ­νη…
 Ας προ­σποι­η­θού­με λοι­πόν, πως η υπό­θε­ση Charlie δεν έχει μετα­τρα­πεί σε εργα­λείο χει­ρι­σμού των μαζών από τους κυρί­αρ­χους αυτής της άλλης τρο­μο­κρα­τί­ας. Για­τί αν κοι­τά­ξε­τε στο καθρέ­φτη οπι­σθο­πο­ρεί­ας θα δεί­τε πόσο μακρύς είναι ο κατά­λο­γος από ενέρ­γειες, οργα­νω­μέ­νες στο εξω­τε­ρι­κό ή ενορ­χη­στρω­μέ­νες στο εσω­τε­ρι­κό της χώρας χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για να οδη­γή­σουν τους λαούς εκεί που δεν ήθε­λαν να πάνε. Δέστε, πως εδώ και πολ­λά χρό­νια, η τρο­μο­κρα­τία, το χρέ­ος, η κρί­ση είναι οι προ­φά­σεις για στρα­τιω­τι­κές επεμ­βά­σεις, για ενί­σχυ­ση των αστυ­νο­μι­κών δυνά­με­ων, για ενδυ­νά­μω­ση της κατα­πί­ε­σης, για ανά­πτυ­ξη αντι­δρα­στι­κών κινη­μά­των των πολι­τών, Ετσι η δημο­κρα­τία μας και οι αρχές πάνω στις οποί­ες υπο­τί­θε­ται, ότι στη­ρί­ζε­ται «απο­κλί­νουν» και συν­θλί­βο­νται κάτω από την πίε­ση της παγκό­σμιας οικο­νο­μί­ας και του ακραί­ου φιλε­λευ­θε­ρι­σμού.
Λοι­πόν, τώρα είναι, που ηυπό­θε­ση Charlie μας επι­τρέ­πει να κρα­τή­σου­με ανοι­χτά τα μάτια για να μην γίνου­με συνέ­νο­χοι αυτής της τρο­μο­κρα­τί­ας που απο­σκο­πεί στην ύπνω­σή μας…
Φιλι­κά
Philippe R.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted