Για μια θέση εργασίας…

Άνερ­γη, πριν από ενά­μι­ση χρό­νο απο­φά­σι­σε να συμ­με­τά­σχει σε δια­γω­νι­σμό για
πρό­σλη­ψη πωλη­τών σε επι­χεί­ρη­ση εμπο­ρί­ας ηλε­κτρι­κών ειδών. Μαζί με άλλους 40
νέους ανέρ­γους, υπο­βλή­θη­κε σε δοκι­μα­σί­ες υπό τον ήχο δυνα­τής μου­σι­κής και
ταχύ­τα­τα εναλ­λασ­σό­με­νου φωτι­σμού «ώστε να ανέ­βει η αδρε­να­λί­νη για να πουλήσουν
καλύ­τε­ρα», όπως τους εξή­γη­σαν. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα υπο­δαύ­λι­ζαν τον ανταγωνισμό
μετα­ξύ τους με στό­χο ο ισχυ­ρό­τε­ρος να εξου­δε­τε­ρώ­σει τον πιο αδύ­να­μο. Ανάμεσα
στα άλλα, τους έβα­λαν να παί­ξουν τις μου­σι­κές καρέ­κλες δια­γκω­νι­ζό­με­νοι μέχρι
αίμα­τος για μια θέση, αφού όποιος έμε­νε όρθιος απο­χω­ρού­σε, ή να ανε­βαί­νουν ανά
ομά­δες σε μια καρέ­κλα και να ρίχνουν όσους μπο­ρού­σαν απο­κλεί­ο­ντάς τους.

Στο τέλος τούς πέτα­ξαν ένα χαρ­το­νό­μι­σμα των 50 ευρώ λέγο­ντας πως «θα είναι
προ­κα­τα­βο­λή του μισθού του για όποιον κατα­φέ­ρει να το πάρει πρώ­τος». Η Κλέο
βρέ­θη­κε να την πατούν -κυριο­λε­κτι­κά- δεκά­δες πόδια ανθρώ­πων τυφλω­μέ­νων να
αρπά­ξουν το χαρ­το­νό­μι­σμα και την πολυ­πό­θη­τη θέση εργα­σί­ας. Στο νοσοκομείο
δια­πί­στω­σαν ότι, εκτός από μώλω­πες που έφε­ρε σε χέρια, πόδια, και πρό­σω­πο, είχε
κι ένα σοβα­ρό τραύ­μα στη σπον­δυ­λι­κή στή­λη, που την άφη­σε δύο μήνες στο κρεβάτι
κι ένα χρό­νο χωρίς να μπο­ρεί να δου­λέ­ψει. Τώρα, περι­μέ­νει να εκδι­κα­στεί η
μήνυ­σή της κατά της εται­ρεί­ας νιώ­θο­ντας «ταπει­νω­μέ­νη, κακο­ποι­η­μέ­νη και
απο­καρ­διω­μέ­νη». Οχι μόνο για τον τραυ­μα­τι­σμό της, αλλά κυρί­ως «για­τί με ώθησαν
να κάνω απα­ρά­δε­κτα πράγ­μα­τα που ποτέ δεν θα είχα κάνει αν δεν είχα τόση ανάγκη
για δου­λειά». Στα 25 της χρό­νια, η Κλέο έγι­νε το πιο ορα­τό πρό­σω­πο των
απάν­θρω­πων και βίαιων μεθό­δων που χρη­σι­μο­ποιούν εται­ρεί­ες για να προσλάβουν
ανέρ­γους, ωθώ­ντας τους στην επι­θε­τι­κό­τη­τα ώστε να επι­λέ­ξουν όσους μπο­ρούν να
πατή­σουν επί πτωμάτων.