Ένας μπαταχτσής πλανήτης!!

Οι
φτω­χό­τε­ρες χώρες του πλα­νή­τη πρέ­πει να πλη­ρώ­σουν 43 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολά­ρια για
απο­πλη­ρω­μή του χρέ­ους φέτος. Ένα ποσόν που θα αρκού­σε σύμ­φω­να με την Oxfam για
να καλύ­ψει το κόστος για την εξα­σφά­λι­ση απα­ραί­τη­των δια­τρο­φι­κών ειδών πρώτης
ανά­γκης και παι­δι­κές τροφές…

Οι
διε­θνείς «Αγο­ρές» δεν είναι τίπο­τε περισ­σό­τε­ρο από το προ­σω­πείο μιας δυναστείας
αργυ­ρα­μοι­βών, του­τέ­στιν τοκο­γλύ­φων, που έρχε­ται από το πολύ μακρι­νό παρελθόν,
δια­φε­ντεύ­ει το οικο­νο­μι­κό παρόν και στο­χεύ­ει σ’ ένα παγκο­σμιο­ποι­η­μέ­νο μέλλον,
προ­κει­μέ­νου όλοι αυτοί να συνε­χί­σουν ανε­νό­χλη­τα τη παγκό­σμια ληστεία. 

Εκτός
και εάν οι πλα­νη­τι­κές στρα­τη­γι­κές ανα­κα­τα­τά­ξεις, που πραγ­μα­το­ποιού­νται ήδη στον
οικο­νο­μι­κό και γεω­πο­λι­τι­κό χάρ­τη, τους αφαι­ρέ­σουν τελι­κά τη δυνα­τό­τη­τα που τους
παρέ­χει το κυρί­αρ­χο μέχρι τώρα νομι­σμα­τι­κό εργα­λείο τους. 

Γύρω
από αυτόν τον ανε­λέ­η­το πυρή­να δου­λεύ­ουν επι­τε­λι­κά οι τρα­πε­ζι­κοί κολοσ­σοί, που
ανα­λαμ­βά­νουν την επί­ση­μη δια­χεί­ρι­ση της τοκο­γλυ­φι­κής «εξυ­πη­ρέ­τη­σης» στην οποία
κατα­φεύ­γουν τα οδη­γού­με­να σε χρε­ο­κο­πία κρά­τη, από γεω­πο­λι­τι­κά συμφέροντα,
διε­θνείς κρί­σεις, παν­δη­μί­ες, πολέ­μους, φυσι­κές κατα­στρο­φές κ.α.

Η
«δια­χεί­ρι­ση των κρί­σε­ων» είναι ένας άλλος κερ­δο­φό­ρος τομέ­ας. Αυτό τον
ανα­λαμ­βά­νουν ως «Μητέ­ρες Τερέ­ζες», η Τρά­πε­ζα Διε­θνών Δια­κα­νο­νι­σμών, η Παγκόσμια
Τρά­πε­ζα και κυρί­ως το γνω­στό μας Δ.Ν.Τ. Αυτές ως ιδιω­τι­κές κατά βάση εταιρίες
ελέγ­χο­νται από το τρα­πε­ζι­κό καρ­τέλ με απο­στο­λή την οργά­νω­ση  οικο­νο­μι­κών επι­θέ­σε­ων «σωτη­ρί­ας», οι οποίες
υπο­χρε­ώ­νουν σε φονι­κή λιτό­τη­τα υπο­βαθ­μι­σμέ­νες οικο­νο­μι­κά χώρες και στη κόλαση
της πεί­νας και στις αρρώ­στιες εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώπους.

Βιώ­σα­με
μια προη­γού­με­νη επο­χή – και όχι μόνο στη χώρα μας – με ένα τερά­στιο κύμα
παρο­χής δανεί­ων με τρα­πε­ζι­κά προ­ϊ­ό­ντα για κάθε γού­στο, καταναλωτικά,
στε­γα­στι­κά, εορ­το­δά­νεια, δια­κο­πο­δά­νεια και πιστω­τι­κές κάρ­τες με εντε­λώς χαλαρό
έλεγχο. 

Τώρα
βιώ­νου­με την ύφε­ση, μια άμπω­τη της προη­γού­με­νης ρευ­στό­τη­τας,  που τα τρα­βηγ­μέ­να νερά της αφή­νουν πίσω τους
περί τα 700.000 ακί­νη­τα, αξί­ας άνω των 40 δισ. Ευρώ, στα χέρια των funds…

Για
το 2022 είναι συνο­λι­κά αναρ­τη­μέ­νοι 44.000 πλει­στη­ρια­σμοί, μέσα σ’ αυτούς ήταν
και το σπί­τι της δημο­σιο­γρά­φου Ιωάν­νας Κολο­βού που βγή­κε προ­χθές σε
πλει­στη­ρια­σμό για 15.000 ευρώ. 

Αν
αυτό, σε πλα­νη­τι­κή έκτα­ση και όχι μόνο στη χώρα μας, δεν είναι ένα οργανωμένο
σχέ­διο ανα­δια­νο­μής της ακί­νη­της περιου­σί­ας, από τα εκα­τομ­μύ­ρια χαμέ­νους στην
τρα­πε­ζι­κή ρου­λέ­τα στους λίγους και ισχυ­ρούς των τοκο­γλυ­φι­κών καρ­τέλ, τότε τι
είναι;