Ειρήνη τώρα!!!

Το έχου­με ξανα­γρά­ψει αρκε­τές φορές και θα
επα­νέλ­θου­με. Η Δυτι­κή αντι­ρω­σι­κή προ­πα­γάν­δα ΔΕΝ έχει προη­γού­με­νο σε ένταση,
οργά­νω­ση, φανα­τι­σμό και επιθετικότητα…

Δεν χρειά­ζε­ται πολύ ψάξι­μο γι’ αυτό… Ας κάνει υπομονή
κάποιος, που ενδια­φέ­ρε­ται για να ελέγ­ξει την ακρί­βεια της παρα­πά­νω εκτίμησης
και ας παρα­κο­λου­θή­σει κρα­τι­κά και ιδιω­τι­κά κανά­λια, όταν ανα­φέ­ρο­νται στα του
πολέμου… 

Νομί­ζου­με ότι ο αντι­ρω­σι­σμός και ‘αντι­που­τι­νι­σμός’
υπερ­βαί­νει κατά πολύ τον κλασ­σι­κό αντι­κομ­μου­νι­σμό, που ζήσα­με στα μεταπολεμικά
χρό­νια μέχρι το 90… Υπερ­βαί­νει επί­σης κάθε προ­σω­πι­κή δυσφη­μι­στι­κή εκστρατεία,
που εξα­πο­λύ­θη­κε πριν από τις επι­θέ­σεις του Αμε­ρι­κα­νο­Να­τοϊ­κού Ιμπε­ρια­λι­σμού σε
Ιράκ, Λιβύη, Συρία ενα­ντί­ον αντί­στοι­χα του Σαντάμ Χου­σείν, του Μοα­μάρ Καντάφι
και του   Μπα­σάρ αλ Άσαντ…

Ολη ο προ­πα­γαν­δι­στι­κός τυφώ­νας δεί­χνει, πως
Αμε­ρι­κα­νοί, ΝΑΤΟ και ΕΕ χρειά­ζο­νται για τις χώρες τους μία κοι­νή γνώμη
κατάλ­λη­λα ντο­πα­ρι­σμέ­νη, ώστε να απο­δέ­χε­ται κάθε είδους επι­θε­τι­κή ενέρ­γεια προς
την Ρωσία, που θα είναι …πρά­ξη από­δο­σης δικαιο­σύ­νης, απο­κα­τά­στα­σης της εθνικής
κυριαρ­χί­ας της Ουκρα­νί­ας, δίκαιη τιμω­ρία της Ρωσί­ας και δεν συμμαζεύεται…

Μία τέτοια κοι­νή γνώ­μη επι­ζη­τεί ο αρμα­γε­δώ­νας του
αντι­ρω­σι­σμού, που ίσως και να το έχει κατα­φέ­ρει σε μεγά­λο βαθμό… 

Ασφα­λώς, δια­τη­ρού­με σοβα­ρό­τα­τες επι­φυ­λά­ξεις για την
αξιο­πι­στία των εικό­νων που μετα­δί­δουν τα ΜΜΕ μας όσον αφο­ρά τους δια­δη­λω­τές, τα
πανώ και τα συν­θή­μα­τά τους σε Ευρώ­πη και ΗΠΑ… Αυτο­νό­η­τη είναι η επι­λο­γή σκηνών,
που μπο­ρούν να πεί­σουν τους λαούς ότι και οι άλλοι λαοί συμ­με­ρί­ζο­νται με
φανα­τι­σμό τους στό­χους της προπαγάνδας… 

Εντού­τοις, οι ελά­χι­στες τίμιες φωνές δημοσιογράφων,
που δεν συμ­με­τέ­χουν στο ‘παι­γνί­δι’ δεί­χνουν, πως η δου­λειά …γίνε­ται.

Φοβό­μα­στε, λοι­πόν, πως τα πρω­το­φα­νή μεγέ­θη της
παρού­σας προ­πα­γαν­δι­στι­κής εκστρα­τεί­ας κάνουν τον γενι­κευ­μέ­νο πόλε­μο περισσότερο
συζη­τή­σι­μο, ‘οικείο’, αποδεκτό… 

Ο Αμε­ρι­κα­νο­Να­τοϊ­κός Ιμπε­ρια­λι­σμός βιώ­νο­ντας την
παρα­τε­τα­μέ­νη κρί­ση του θα γίνε­ται ασφα­λώς όλο και επι­θε­τι­κό­τε­ρος… Ιδού, που
αυτό, που το λέμε σαν στε­ρε­ό­τυ­πο σε κάποιες θεω­ρη­τι­κές ανα­φο­ρές τώρα τόχουμε
μπρο­στά μας… Υπάρ­χει πιθα­νό­τη­τα, κάποια κέντρα γερα­κιών στις ΗΠΑ να παροτρύνουν
στην σύγκρου­ση για να …ξεμπερ­δέ­ψουν με την Ρωσία και πιθα­νώς την Κίνα πριν
είναι αργά… 

Ας μην λησμο­νά­με, πως δεν είναι λίγοι στον στε­νό και
κρί­σι­μο πυρή­να των Ιμπε­ρια­λι­στι­κών δεξα­με­νών σκέ­ψης, που θεω­ρούν τον δεύτερο
παγκό­σμιο πόλε­μο …ατε­λεί­ω­το…

Τσώρ­τσιλ και Πάτον π.χ. συμ­φω­νού­σαν, πως θα έπρε­πε να
συνε­χι­στεί η επέ­κτα­ση των στρα­τευ­μά­των τους προς ανα­το­λάς για να ξεμπερδεύουν
με την ΕΣΣΔ (διά­βα­ζε Ρωσία)… Θέση, που δεν συμ­με­ρί­ζο­νταν ο …’φιλο­σο­βιε­τι­κός’
Αιζεν­χά­ου­ερ. Τέτοιες από­ψεις, όχι απλά υπάρ­χουν και καλ­λιερ­γού­νται αλλά
έρχο­νται -ευκαι­ρί­ας δοθεί­σης- απρο­κά­λυ­πτα και στο προσκήνιο. 

Για όλους αυτούς η παρού­σα κατά­στα­ση στην Ουκρανία
συνι­στά σού­περ ευκαι­ρία… Δεν μπο­ρού­με να θεω­ρή­σου­με άσχε­τες με τον παραπάνω
σχε­δια­σμό τόσο την απει­θαρ­χία του Ζελέν­σκι στην συμ­φω­νία του Μινσκ όσο και τις
τωρι­νές παλι­νω­δί­ες της Ουκρα­νι­κής αντι­προ­σω­πεί­ας στις ειρηνευτικές
δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με την Ρωσία… 

Δύσκο­λο να κρυ­φτεί, πως τέτοιες κινή­σεις ακύ­ρω­σης και
καθυ­στέ­ρη­σης της ειρή­νευ­σης μόνον έξω­θεν στή­ρι­ξη και παρό­τρυν­ση μπο­ρούν να
έχουν… Με λόγο προφανή…

Όλα δεί­χνουν, πως υπάρ­χει επεί­γου­σα ανά­γκη για την
ανα­τρο­πή των επι­θε­τι­κών ιδε­ο­λο­γη­μά­των, που εγκα­θι­στώ­νται στην κοι­νή γνώμη…
Χρεια­ζό­μα­στε όσο ποτέ την ανά­πτυ­ξη ενός μαζι­κού και αγω­νι­στι­κού φιλειρηνικού
κινήματος… 

Το ειρη­νι­στι­κό κίνη­μα των δεκα­ε­τιών 50 και 60 ήταν
ανα­γκαίο και απο­τε­λε­σμα­τι­κό. Δεν πρέ­πει να αγνοη­θεί η συμ­βο­λή του στην υπογραφή
σημα­ντι­κών συμ­φω­νιών για περιο­ρι­σμό παρα­γω­γής και χρή­σης πυρη­νι­κών ή και
συμ­βα­τι­κών όπλων μαζι­κής κατα­στρο­φής… Συμ­φω­νιών, που σήμε­ρα ακυ­ρώ­νο­νται από
πλευ­ράς Ιμπεριαλισμού…

Η καθή­λω­ση -έστω και από καλή προ­αί­ρε­ση- πίσω από το
αίτη­μα για δικαιο­σύ­νη στην Ουκρα­νία μετα­τρέ­πε­ται άμε­σα σε πολε­μο­κά­πη­λη εφαρμογή
και ενί­σχυ­ση όλου του φασι­στα­ριού, που έχει εμφι­λο­χω­ρή­σει στις Ουκρανικές
ένο­πλες δυνά­μεις και ενερ­γεί για λογα­ρια­σμό των χρη­μα­το­δο­τών του. Και αυτό,
φυσι­κά, δεν εγγυά­ται ούτε την απο­κα­τά­στα­ση της εθνι­κής κυριαρ­χί­ας της Ουκρανίας
ούτε και την κατο­χύ­ρω­ση των δικαιω­μά­των του Ουκρα­νι­κού λαού… 

Καλή προ­αί­ρε­ση βέβαια δεν δια­κρί­νου­με πίσω από έναν
φαι­δρό συνο­θύ­λευ­μα ‘δια­νο­ού­με­νων’, που επι­θυ­μούν δια­κα­ώς ενί­σχυ­ση του
αντι­ρω­σι­σμού… Οι Ιμπε­ρια­λι­στές καθό­λου δεν ενο­χλού­νται από τέτοιου
είδους συν­θη­μα­το­λο­γία με συνα­φή sic υβρε­ο­λό­για… Αντιθέτως,
τους προ­σφέ­ρε­ται και ηθι­κή κάλυ­ψη με το κύρος των …ανθρώ­πων του ‘πνεύ­μα­τος και
της τέχνης’.

Σε όλους αυτούς αφιε­ρώ­νε­ται η χθε­σι­νή δήλω­ση του Υπατου Εκπρό­σω­που της ΕΕ, Ζοζέπ Μπο­ρέλ κατά την συνά­ντη­σή του με τον Ουκρα­νό Πρό­ε­δρο: αυτός ο πόλε­μος θα κερ­δη­θεί στο πεδίο της μάχης 

 Για κανέ­να λαό,
για καμία χώρα δεν είναι λύση ούτε θα την φέρει, ο πόλε­μος… Συμ­φω­νού­με από­λυ­τα με τα αντι­πο­λε­μι­κά συλ­λα­λη­τή­ρια και
συν­θή­μα­τα, που κατά την γνώ­μη μας πρέ­πει να ενι­σχύ­σουν το φιλει­ρη­νι­κό τους
χαρα­κτή­ρα…  

ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΡΑ είναι κύριο αίτη­μα. Αυτό ζητά­με, σε αυτό
ελπίζουμε…