Ολαντρέου με τα όλα του !!!

Τον Φραν­σουά Ολάντ τον θυμά­στε, βέβαια… Είχε ξεχωρίσει
για την …απο­φα­σι­στι­κό­τη­τά του, την ριζο­σπα­στι­κό­τη­τά του, την διά­θε­ση σύγκρουσης
με το μεγά­λο κεφά­λαιο… Με μία λέξη ήταν ένας …’αγριο­σο­σια­λι­στής’. Ολα­ντρέ­ου, όπως
τον έλε­γε κάποιος, που δεν θυμά­μαι, στα νεα­νι­κά του χρόνια…

Ο Ολάντ, λοι­πόν, παι­δί του οποί­ου τυγ­χά­νει ο Μανού,
που δια­θέ­τει ταυ­τό­χρο­να την γονι­κή προ­στα­σία του τρα­πε­ζι­κού γαλ­λι­κού συστήματος,
μίλη­σε… Τι είπε, λοιπόν;;; 

Μα, το αυτο­νό­η­το!!! Είναι ριζι­κά αντί­θε­τος, εντελώς
αντί­θε­τος με την συνερ­γα­σία του Σοσια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος με την Ανυ­πό­τα­κτη Γαλλία…
Αν αυτό συμ­βεί, το Σοσια­λι­στι­κό Κόμ­μα θα δια­λυ­θεί.

Τον άκου­σε η ντρο­πή και ντρά­πη­κε… Ο άνθρω­πος, που
συνέ­βα­λε απο­φα­σι­στι­κά στην συρ­ρί­κνω­ση του σοσια­λι­στι­κού κόμ­μα­τος, με την
πολι­τι­κή του… Που πρω­τα­γω­νί­στη­σε στις ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις της Γαλλίας
στο Μαλί, στην Συρία και αλλού. Στην ενί­σχυ­ση της κατα­στο­λής σε βάρος των
εργα­ζό­με­νων. Στην ευθυ­γράμ­μι­ση της Γαλ­λί­ας με τις ΗΠΑ στην παγκό­σμια σκακιέρα…

Μίζε­ρος και μικρός ακό­μη και στα ροζ σκαν­δα­λά­κια του… Τομέας
στο οποίο διέ­πρε­ψε ο άλλος αγριο­σο­σια­λι­στής Στρος Καν. 

Που έγρα­ψε το κόμ­μα, για το οποίο …’αγω­νιά’ σήμερα,
στα παλαιό­τε­ρα των υπο­δη­μά­των του, υπο­τι­μώ­ντας και περι­φρο­νώ­ντας τους ‘συντρό­φους’
του με την προ­ώ­θη­ση του Μακρόν… 

Φανα­τι­κός Μακρο­νι­στής, λοι­πόν ο Φρανσουά,
πρω­τα­γω­νι­στεί στην ματαί­ω­ση της συσπεί­ρω­σης τη αρι­στε­ράς, για να μην διαλυθεί
το ‘πανί­σχυ­ρο΄ σοσια­λι­στι­κό κόμ­μα του οποί­ου η υπο­ψή­φια για την προ­ε­δρία Αν
Ινταλ­γκό έλα­βε το αστρο­νο­μι­κό ποσο­στό του 1.75%.

Ας σημειω­θεί πως με τον Φραν­σουά έχει συντα­χθεί και ο Ζαν
Πιερ Σεβε­νε­μάν, παλιός υπουρ­γός του Μιτε­ράν, της ‘αρι­στε­ρής’ πτέ­ρυ­γας. Και
βέβαια ο απα­ρά­μιλ­λος τελευ­ταί­ος πρω­θυ­πουρ­γός του Ολαντ, Εμα­νου­έλ Βαλς. 

Μα θα μπο­ρού­σε να είναι αλλιώς… Ολοι αυτοί οι
φθαρ­μέ­νοι από τον χρό­νο και τις συναλ­λα­γές τους απα­ρά­τσ­νι­κοι του σοσιαλιστικού
κόμ­μα­τος ανα­ζη­τούν ασφα­λή στέ­γα­ση, προ­στα­σία, απο­φυ­γή επι­κίν­δυ­νων αναδεύσεων…

Παρό­τι υπο­στη­ρί­ζου­με επί­μο­να την ενό­τη­τα της αριστεράς
σαν δύνα­μη ματαί­ω­σης της επερ­χό­με­νης αντι­λαϊ­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας του Μακρόν, δεν
θεω­ρού­με, πως τύποι σαν τους παρα­πά­νω μπο­ρούν να είναι -στην καλύτερη
περί­πτω­ση- κάτι περισ­σό­τε­ρο από βαρύ­δια… Κάτι σαν την ΠΣ στον ΣΥΡΙΖΑ αν και ελπίζουμε
και αισιο­δο­ξού­με ότι η ‘Ανυ­πό­τα­χτη Γαλ­λία’ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. 

Φαί­νε­ται απ’ ότι γρά­φου­με, πως δεν υπο­τι­μά­με την
σημα­σία των επερ­χό­με­νων εκλο­γών. Παρά ταύ­τα δεν πιστεύ­ου­με, πως ένας συρφετός
προ­σερ­χό­με­νων θα ήταν εγγύ­η­ση για μία συνε­πή, δημο­κρα­τι­κή στην λει­τουρ­γία της,
ριζο­σπα­στι­κή στο προ­γραμ­μα­τι­κό πλαί­σιο και στη δρά­ση της αρι­στε­ρή συσπείρωση…
Το αντί­θε­το μάλιστα…Τύποι σαν τους Ολάντ, Βαλς, Σεβε­νε­μάν κ.λ.π. ΑΝ
προ­σέρ­χο­νταν θα ήταν σε μόνι­μη βάση παρά­γο­ντας πολι­τι­κής ταλά­ντευ­σης προς τα
δεξιά, νόθευ­σης της φυσιο­γνω­μί­ας της… Καλύ­τε­ρα, λοι­πόν, που από τώρα
ξεκα­θα­ρί­ζουν την θεμε­λια­κή τους πρό­θε­ση να παρε­μπο­δί­σουν την ενί­σχυ­ση της αριστεράς…
Και αυτό η αρι­στε­ρά πρέ­πει να το εκλαϊ­κεύ­σει στον μέγι­στο βαθ­μό… Για να πάψουν
οι προ­βο­κά­τσιες, τα μαγει­ρέ­μα­τα, τα κάλ­πι­κα διλήμ­μα­τα να καθο­ρί­ζουν το κεντρικό
πολι­τι­κό σκη­νι­κό της Γαλ­λί­ας. Στην αγω­νι­στι­κή παρά­δο­ση του λαού της οποίας
πάντο­τε προσβλέπουμε… 

Μακά­ρι να πάνε καλά οι συνε­πέ­στε­ρες ριζοσπαστικές
δυνά­μεις στις επερ­χό­με­νες εκλογές…

Όμως, η ηλι­κία, η πεί­ρα και η γνώ­ση μας επι­τρέ­πει να
κατα­νο­ού­με, ότι ο ιστο­ρι­κός χρό­νος είναι ασύ­γκρι­τα υπέρ­τε­ρος του ανθρώ­πι­νου βιολογικού
κύκλου και πολύ απλά: Η ζωή δεν τελειώ­νει με τις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές… Ας μπούνε
οι βάσεις για μία καλύ­τε­ρη συνέ­χεια… Από αυτό πάσχου­με και όχι από το αντίθετο…
Από Ολα­ντρέ­ου είμα­στε γεμά­τοι, χορ­τά­τοι και βαρυστομαχιασμένοι…