Ελά­χι­στες ώρες πέρα­σαν από την πρω­ι­νή μας ανάρ­τη­ση όπου
απευ­θύ­να­με τα θερ­μά μας συγ­χα­ρη­τή­ρια στον Κων­στα­ντί­νο για άλλη μία …εθνο­σω­τή­ριο
παρέμ­βα­σή του. Και να! Μεγά­λη χαρά μας χάρι­σε η ανάρ­τη­ση της αξιαγάπητης
Αφρο­δί­της, που συμ­με­ρί­ζε­ται μαζί μας, όπως φαί­νε­ται, τα ίδια θετι­κά αισθήματα… 

Προς από­δει­ξη, σας παρα­θέ­του­με το κεί­με­νο που ανάρ­τη­σε σε
κοι­νω­νι­κό μέσο δικτύ­ω­σης… Κεί­με­νο ψύχραι­μο, ώρι­μο που απο­πνέ­ει το άλλο ήθος…
Αυτό για το οποίο καμα­ρώ­νου­με!!! Στα πλαί­σια, μάλι­στα, αυτού του ενθουσιασμού,
που μας κατέ­λα­βε ανε­βά­σα­με τρα­γού­δι, που η Αφρο­δί­τη έχει τρα­γου­δή­σει εμβληματικά
με την αδελ­φή της Μαρία… Η αλή­θεια είναι, πριν μερι­κά χρό­νια!!! Η Μαρία έφυγε
ενωρίς…

Από τότε υπήρ­ξε …εξέ­λι­ξις… Την Αφρο­δί­τη την είχα­με δει με υψη­λό αγωνιστικό
φρό­νη­μα και στα προ ολί­γων ετών συλ­λα­λη­τή­ρια των …”Μακε­δο­νο­μά­χων”…

Τι ται­ριά­ζει περισσότερο;;;

–ου γαρ έρχε­ται μόνον ή Όλοι θα κρι­θού­με μετά θάνατον
ή αχ πού­σαι νιό­τη πού­δει­χνες πως θα γινό­μουν άλλος… Μάλ­λον όλα… Και
πολ­λά άλλα… Θού, Κύριε, φυλα­κήν τω στό­μα­τί μου.