Ενα ωραίο Χριστουγεννιάτικο παραμύθι… - Φαιακία

Ενα ωραίο Χριστουγεννιάτικο παραμύθι…

Μία φορά και έναν και­ρό ήταν τρείς πολύ καλοί φίλοι: ο
Αντώ­νης, ο Βαγ­γέ­λης και ο Φώτης… Δεν ήταν φίλοι από τα νιά­τα τους… Ο πρώτος
ερχό­ταν από δεξιά, πολύ δεξιά. Ο δεύ­τε­ρος έλε­γε από τα αρι­στε­ρά αλλά
ακρι­βέ­στε­ρες μετρή­σεις έδει­χναν πως ερχό­ταν από το κέντρο. Και ο Φώτης από τα
αριστερά…Ετσι έλε­γε, για­τί ακρι­βέ­στε­ρες μετρή­σεις έδει­χναν, ότι ερχό­ταν από
κεντροαριστερά…
Η περί­στα­ση τους έκα­νε φίλους.
Βάλ­θη­καν και οι τρείς να σώσουν την πατρί­δα…  Υπό­γρα­ψαν χαρ­τιά και έπε­σαν με τα μού­τρα στην
εθνο­σω­τή­ρια απο­στο­λή… Βασι­κά οι τρείς φίλοι συνέ­χι­ζαν το έργο, που είχε αρχίσει
 ένας τέταρ­τος καλός φίλος ο Γιώρ­γος ή
ΓΑΠ
… Βέβαια, ο Βαγ­γέ­λης δεν γού­στα­ρε τον ΓΑΠ και ο ΓΑΠ τον Βαγ­γέ­λη
Τρι­κλο­πο­διές  του σκο­τω­μού. Ομως όλοι τους
ήταν πολύ καλοί και υπά­κουοι όταν τους έδι­ναν οδη­γί­ες κάτι πολύ καλοί τους φίλοι:
Η Αγκε­λα, ο Βόλφ­γκαγκ, o Νικο­λά και ο Μπά­ρακ. Και πιο πρό­σφα­τα ο Φραν­σουά. Κατά γράμ­μα εφάρ­μο­ζαν τις οδη­γί­ες…  οι τρείς φίλοι, τα τρία παι­διά…  Όλα πήγαι­ναν πολύ καλά, και οι αυτόχθονες
ιθα­γε­νείς ακό­μα χειρότερα. 
Ξαφ­νι­κά και εκεί που όλα έδει­χναν ότι η φιλία τους θα
ήταν αιώ­νια, ο Φώτης τα πήρε στο κρα­νίο και στή­λω­σε τα πόδια του για “ασή­μα­ντον αφορ­μή”. Του­λά­χι­στον, έτσι είπαν κάτι δικά του παλ­λη­κά­ρια, όπως ο Σπύ­ρος, ο
Γρη­γό­ρης… Τα παι­διά γου­στά­ρα­νε τη κατά­στα­ση με τον Βαγ­γέ­λη και τον Αντώ­νη… Και
άλλα παι­διά στο μαντρί του Φώτη είχαν άποψη. 
Πολύ τσα­ντί­στη­καν ο Αντώ­νης και ο
Βαγ­γέ­λης με τον Φώτη… Αλλά ο Βαγ­γέ­λης πονη­ρός, βλέ­πο­ντας τις δυσκο­λί­ες και τα
στρι­μώγ­μα­τα τόρ­ρι­ξε στις φιλί­ες… Εφτια­ξε μία ωραία παρέα, που την ονόμασες
Δημο­κρα­τι­κή συμπα­ρά­τα­ξη και πήγε να χώσει εκεί, όσους περισ­σό­τε­ρους μπο­ρού­σε… Και
τον Αντρέα, που του τα είχε σύρει κατά­φε­ρε να τον βάλει μέσα (άλλο που δεν
ήθε­λε ο Ανδρέ­ας!!!). Ζήτη­σε και από τον Φώτη αλλά ο Φώτης ήταν κακιω­μέ­νος. Ζήτησε
και από τον ΓΑΠ αλλά ο ΓΑΠ, που την είχε κάνει κακήν – κακώς βρή­κε ευκαι­ρία να
στή­νει ξόβερ­γες του Βαγγέλη… 
Από εδώ και πέρα, όμως τα πράματα
μπερ­δεύ­τη­καν πολύ… Εμφα­νί­στη­κε και άλλος φίλος, ο Σταύ­ρος πάνω σε μία βαρκούλα
σε ένα ποτα­μά­κι…   Ο κυρ-Σταύ­ρος ενώ ήταν καλό παι­δί και καλός
φίλος δεν ήθε­λε να κάνει παρέα με τον Βαγ­γέ­λη… Και ο Βαγ­γέ­λης τσα­ντί­στη­κε πολύ και
άρχι­σε να βρί­ζει τον Σταύ­ρο, που εν τω μετα­ξύ μάζευε από δεξιά και αρι­στε­ρά… Και οι
φίλοι μας απέ­ξω (Αγγε­λα κ.λ.π.) ήταν πολύ χαρού­με­νοι που βρέ­θη­καν τόσα παι­διά, ας
ήταν και χώρια… Αμα χρεια­στεί θα τους ενώ­σου­με εμείς και θα τους …συνερ­γα­στού­με…
Η αλή­θεια είναι πως τα παι­διά το
είχαν κάνει μπά­χα­λο… Εντά­ξει παι­διά είναι αλλά κάπου πρέ­πει να τους δείχνει
κανείς και τα όριά τους… Τι θα κάνουν όταν μεγαλώσουν… 
Εκεί­νος όμως που δυσκολεύεται
είναι ο κυρ Φώτης… Τού­φυ­γαν οι πρωτο…κλασσάτοι. Ο Σπύ­ρος έφτια­ξε και κίνη­ση, τους
μεταρ­ρυθ­μι­στές…  Θα είναι και ο
Γρη­γό­ρης;;; θα πάει και η Νίκη;;; Τι θα κάνουν οι 8, που είχαν υπογράψει
κεί­με­νο σαν και εκεί­νο, που  μας διάβασε
προ­χτές ο Αντώ­νης;;; Για όλα αυτά διά­χυ­τη είναι η αγω­νία στον Ελλη­νι­κό λαό… Τα
πρά­μα­τα είναι σοβα­ρά για τον Φώτη
Αλλά, να!!! Ο καλός θεός δεν
άφη­σε μόνο του τον Φώτη!!! Στις δύσκο­λες ώρες του ένας φίλος από παλιά
εμφα­νί­ζε­ται, ο Αλέ­ξης… Είχαν χωρί­σει πριν από κάτι χρο­νά­κια και έπε­φτε θάψιμο
και βρί­σι­μο του σκο­τω­μού…   Τώρα, όμως μας πέρα­σε ο πόνος και να τα
φιλα­ρά­κια ξανά μαζί… 
Ο ΓΑΠ, όμως θα κάνει την έκπληξη…
Φτιά­χνει κόμ­μα και ετοι­μά­ζε­ται να μας δια­σώ­σει για δεύ­τε­ρη φορά… 

Και όλοι μαζί περι­μέ­νουν το θαύ­μα των Χρι­στου­γέν­νων στις 29 του μήνα… Μήπως και βγά­λουν Πρό­ε­δρο και μπο­ρέ­σουν να συνε­χί­σουν τον καθη­με­ρι­νό τους αγώ­να για το καλό μας…
Κάπως έτσι γρά­φε­ται η πολι­τι­κή ιστο­ρία του τόπου… Και έως τότε να ζού­με και
εμείς καλά για­τί αυτοί σίγου­ρα ζού­νε καλύτερα…

ΥΓ… Το
παρα­μυ­θά­κι θα συνε­χί­ζε­ται να γρά­φε­ται έτσι ή κάπως έτσι όσον εμείς θα καθήμεθα
επί του κανα­πέ­ως… Η θα διυ­λί­ζου­με τον κώνω­πα της καθα­ρό­τη­τός μας, μακρά από
κάθε είδους συμ­φι­λιω­τι­σμό. (πολύ μου άρε­σε αυτός ο χαρα­κτη­ρι­σμός… έρχε­ται να
προ­στε­θεί σε πολ­λά άλλα –ισμος, που ξέρουμε) 


0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted