Πώς να αντέξεις…

…Να συζη­τή­σεις
ψύχραι­μα, αντικειμενικά…Να κατα­θέ­σεις τα επι­χει­ρή­μα­τά σου για την Ουκρανική
κρί­ση, να παθια­στείς και να δια­φω­νή­σεις ή να χαρείς που συμ­φω­νείς, όταν αυτό
που συμ­βαί­νει εκεί πάνω στο βορ­ρά περι­λαμ­βά­νει και τέτοιες εικόνες… 

Μπο­ρεί και να
μην έτυ­χε αλλά έχω την εντύ­πω­ση πως δεν θάφτα­νε σε μένα με την ίδια ευκο­λία η
εικό­να από τους ομα­δι­κούς τάφους θαμ­μέ­νων Ρώσων -και παι­διών ανά­με­σά τους-
σφα­για­σμέ­νων από τους …λεβέ­ντες του “τάγ­μα­τος του Αζόφ” και του “δεξιού τομέα”
το 2014 και μετά… Γνή­σιους από­γο­νους των ουκρα­νών Ναζί, που συνερ­γά­στη­καν μαζικά
και ανοι­χτά με τους original,
τους Γερ­μα­νούς ναζί και που τώρα η …δημο­κρα­τι­κή και πολι­τι­σμέ­νη δύση τους
ανέ­θε­σε με την πορ­το­κα­λί επα­νά­στα­ση του 2014 (πρα­ξι­κο­πη­μα­τά­ρα του κερα­τά) να
εγκα­θι­δρύ­σουν την δημο­κρα­τία στην Ουκρα­νία… Και όχι μόνον… Πριμοδοτούνται
συστη­μα­τι­κά για να δομή­σουν αυτές τις “δημο­κρα­τι­κές” παρα­στρα­τιω­τι­κές ομά­δες με
εξο­πλι­σμό εφά­μιλ­λο του κανο­νι­κού στρατού… 

Ο φόβος αυτών
των παι­διών είναι η ντρο­πή της επο­χής μας… Αντί να χαί­ρο­νται τη φύση και το
παι­γνί­δι, τρέ­μουν για τη βόμ­βα, που μπο­ρεί να τινά­ξει τα κορ­μά­κια τους στα 4
σημεία του ορίζοντα… 

Και όσα
προ­λά­βουν να μεγα­λώ­σουν δεν θα ξεχά­σουν ποτέ αυτές τις στιγ­μές… Αυτό τον
ανα­πά­ντε­χο και ανυ­πό­φο­ρο τρόμο… 

Πάνω εκεί θα
έλθουν πολι­τι­κοί και δάσκα­λοι να εγκα­θι­δρύ­σουν μύθους εθνι­κι­στι­κούς για να
τρέ­φουν και να ανα­πτύσ­σουν το μίσος σαν κύριο συστα­τι­κό της ψυχο­σύν­θε­σης αυτών
των πολι­τών του τότε…  Πόσοι από αυτούς
θα κατα­φέ­ρουν να υπερ­βούν την προ­σω­πι­κή συγκυ­ρία για να φτά­σουν στα γενεσιουργά
αίτια… Πόσοι από αυτούς δεν θα γίνουν εξαρ­τή­μα­τα αυτού του άθλιου συστήματος,
που τους κακο­ποιεί με τον πιο φρι­χτό τρό­πο τη νιό­τη τους… Που τους παίρ­νει την
ικμά­δα τους στο όνο­μα της ελευ­θε­ρί­ας τους… 

Αντέ­χεις να
σκέ­φτε­σαι αυτό τον άγριο βια­σμό της παι­δι­κό­τη­τας, που ανε­χό­μα­στε… Αν αυτή η
εικό­να σε σοκά­ρει σκέ­ψου τις ουλές και τις τερα­το­μορ­φί­ες, που θα αφή­σουν σε
αυτές τις αγνές, τις άδο­λες, τις απεί­ρα­χτες μέχρι τώρα από την τοξι­κό­τη­τά μας
ψυχές τους…