Τιμή στους …”αγωνιστές” της ελευθερίας… - Φαιακία

Τιμή στους …”αγωνιστές” της ελευθερίας…

Δεν το ξέρα­με αλλά δεν μας παρα­ξε­νεύ­ει… Η Ομο­σπον­δια­κή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ της Γερ­μα­νί­ας πλη­ρώ­νει μέχρι και σήμε­ρα συντά­ξεις σε Ισπα­νούς φασί­στες συμπο­λε­μι­στές των Ναζί στο Στάλιγκραντ !!! 
Μπρά­βο στην Γερ­μα­νία, που δεν ξεχνά και τιμά τους …αγω­νι­στές της ελευθερίας… 
Η ΦΑΙΑΚΙΑ συγ­χαί­ρει και επι­ση­μαί­νει: Ούτε απλή συγ­γνώ­μη στους Ελλη­νες σαμπο­τέρ, αντάρ­τες, τρο­μο­κρά­τες και παλιο­κομ­μού­νια των Καλα­βρύ­των, του Διστό­μου, του Χορ­τιά­τη κ.λ.π. κ.λ.π. 
Ετσι για να ξέρου­με ποιοι είμα­στε, με ποιούς είμα­στε και ενά­ντια σε ποιούς είμαστε…Εμείς οι κάθε λογής σοσιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ροι της γηραιάς Ηπείρου… 
Για να τεκ­μη­ρώ­σου­με μάλι­στα αυτή την προ­ο­δευ­τι­κή και ταυ­το­χρό­νως εθνι­κό­φρο­να θέσιν μας αντι­γρά­φου­με αππό την IKSRA σχε­τι­κό κεί­μνεο του Γιώρ­γου Μητρα­λιά καθώς και την συνέ­ντευ­ξη, που πήρε από τον Γερ­μα­νό βου­λευ­τή της Linke, Andrej Hunko. Παρα­θέ­του­με: 

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΣΕ ΙΣΠΑΝΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ!!!


…ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ! 
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΗΤΡΑΛΙΑ* 
Ήταν στα μέσα του περα­σμέ­νου Οκτώ­βρη όταν η είδη­ση έπε­φτε σαν βόμ­βα στην Ισπα­νία: Η Γερ­μα­νία πλη­ρώ­νει ακό­μα και τώρα συντά­ξεις στουςΙσπα­νούς φασί­στες που πολέ­μη­σαν στο πλευ­ρό της Βέρ­μαχτ στοΣτά­λιν­γκραντ! Με αφορ­μή αυτή την είδη­ση, εντε­λώς ξαφ­νι­κά, η μια μετά την άλλη οι περισ­σό­τε­ρες ισπα­νι­κές εφη­με­ρί­δες ξέθα­βαν για εβδο­μά­δες το –οδυ­νη­ρό- παρελ­θόν και αφιέ­ρω­ναν άρθρα επί άρθρων στη δια­βό­η­τη «Γαλά­ζια Μεραρ­χία» (Division Azul) και στους 37.000 εθε­λο­ντές της που, με τις ευλο­γί­ες του δικτά­το­ρα Φράν­κο, βρέ­θη­καν πριν από 73-74 χρό­νια στη μακρι­νή Ρωσία για να συν­δρά­μουν τη ναζι­στι­κή Γερ­μα­νία στην από­πει­ρά της να συντρί­ψει …τον μπολ­σε­βι­κι­σμό!  
Πρω­τα­γω­νι­στής αλλά και πρω­τερ­γά­της αυτής της απρό­σμε­νης επι­στρο­φής σε ένα παρελ­θόν που πολ­λοί νόμι­ζαν ορι­στι­κά ξορ­κι­σμέ­νο, είναι ο Andrej Hunko, ο τόσο αγα­πη­τός –και- στην Ελλά­δα βου­λευ­τής της γερ­μα­νι­κής Die Linke, που απο­κά­λυ­ψε το σκάν­δα­λο με την πρω­το­βου­λία του να ζητή­σει εξη­γή­σεις από την Καγκε­λά­ριο Μέρ­κελ. Γνω­ρί­ζο­ντας τους αγώ­νες του φίλου Andrej για την υπε­ρά­σπι­ση των δικαί­ων του ελλη­νι­κού λαού, μπο­ρού­με να πού­με ότι κίνη­τρό του στη κατά­θε­ση των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών του ερω­τή­σε­ων στη γερ­μα­νι­κή κυβέρ­νη­ση δεν ήταν η απο­κά­λυ­ψη ενός αλλά μάλ­λον δυο σκαν­δά­λων: του φανε­ρού τηςσυντα­ξιο­δό­τη­σης από το Γερ­μα­νι­κό κρά­τος των Ισπα­νών φασι­στών αλλά και του λιγό­τε­ρο ορα­τού, εκεί­νου της μόνι­μης άρνη­σης του Γερ­μα­νι­κού κρά­τους να απο­ζη­μιώ­σει τους Έλλη­νες πολί­τες θύμα­τατων ναζι­στι­κών θηριωδιών! 
Δυστυ­χώς, η είδη­ση ότι η γερ­μα­νι­κή κυβέρ­νη­ση πλη­ρώ­νει τους Ισπα­νούς φασί­στες που συμπο­λέ­μη­σαν με το ναζι­στι­κό στρα­τό (1) ενώ αρνεί­ται πει­σμα­τι­κά να πλη­ρώ­σει τους Έλλη­νες που μακέ­λε­ψε ο ίδιος ναζι­στι­κός στρα­τός δεν φαί­νε­ται να προ­κά­λε­σε ιδιαί­τε­ρη αίσθη­ση τόσο στις ελλη­νι­κές αρχές όσο και σταελλη­νι­κά ΜΜΕΚαμιά αντί­δρα­ση, και ακό­μα χει­ρό­τε­ρα, καμιά πλη­ρο­φό­ρη­ση της ελλη­νι­κής κοι­νής γνώ­μης. Μόνον από­λυ­τη εκκω­φα­ντι­κή σιω­πή…  
Αυτό το σκάν­δα­λο των σκαν­δά­λων δεν μπο­ρεί όμως να μεί­νει έτσι. Καθώς μάλι­στα συμπυ­κνώ­νει μέσα του όλα τα προ­βλή­μα­τα της επο­χής μας, το εφιαλ­τι­κό παρελ­θόν με το εξί­σου απει­λη­τι­κό παρόν και μέλ­λον, είναι στα χέρια όλων των άμε­σα θιγό­με­νων από αυτό, Γερ­μα­νών, Ελλή­νων και Ισπα­νών πολι­τών, να το ανα­δεί­ξου­με και να του δώσου­με τη συνέ­χεια που του αξί­ζει. Και το πρώ­το βήμα σε αυτή τη κατεύ­θυν­ση είναι η συνέ­ντευ­ξη που ακο­λου­θεί. Δίνο­ντας το λόγο στον ίδιο τον Andrej Hunko ευελ­πι­στού­με ότι, αυτή τη φορά, θα σπά­σει το τεί­χος της σιω­πής και οι αντι­δρά­σεις θα στα­θούν στο ύψος των κρί­σι­μων περιστάσεων… 
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΗΤΡΑΛΙΑΣ  
Στη συνέ­χεια, ακο­λου­θεί η συνέ­ντευ­ξη με τον Andrej Hunko, βου­λευ­τή Die Linke, που απο­κά­λυ­ψε το σκάν­δα­λο και η οποία έχει ως εξής: 
Γ. Μητρα­λιάς: Θα ήθε­λες να μας πεις ποιες ήταν οι κοι­νο­βου­λευ­τι­κές ερω­τή­σεις που απηύ­θυ­νες στη γερ­μα­νι­κή κυβέρ­νη­ση σχε­τι­κά με τις συντά­ξεις που αυτή εξα­κο­λου­θεί να πλη­ρώ­νει σε Ισπα­νούς βετε­ρά­νους της Γαλά­ζιας Μεραρ­χί­ας (Division Azul) και ποια ήταν η επί­ση­μη απά­ντη­ση της γερ­μα­νι­κής κυβέρνησης; 
Andrej Hunko: Οι ερω­τή­σεις μας προς τη Γερ­μα­νι­κή Κυβέρ­νη­ση σχε­τι­κά με τις πλη­ρω­μές σε πρώ­ην μέλη της «Γαλά­ζιας Μεραρ­χί­ας» αφο­ρού­σαν το ποσό που κατα­βλή­θη­κε και τον αριθ­μό των ανθρώ­πων στους οποί­ους έγι­ναν αυτές οι πλη­ρω­μές. Θέλα­με να μάθου­με πόσα πλη­ρώ­νει σήμε­ρα η Γερ­μα­νία σε αυτούς του συνερ­γά­τες των Ναζι­στών και ποια ήταν η εξέ­λι­ξη αυτού του ποσού από τότε που η σχε­τι­κή διμε­ρής συμ­φω­νία υπο­γρά­φη­κε το 1962 και κυρώ­θη­κε το 1965. 
Οι απα­ντή­σεις έφε­ραν στο φως ότι η Γερ­μα­νία συνε­χί­ζει και σήμε­ρα να πλη­ρώ­νει περισ­σό­τε­ρα από 100.000 ευρώ το χρό­νο σε 41 πρώ­ην μέλη της «Γαλά­ζιας Μεραρ­χί­ας» και σε εννιά επι­ζώ­ντες συγ­γε­νείς. Είναι πολύ πιθα­νό ότι αυτό το ποσό ήταν πολύ μεγα­λύ­τε­ρο προη­γου­μέ­νως, καθώς η «Γαλά­ζια Ταξιαρ­χία» υπήρ­ξε πριν από πάνω από 70 χρό­νια και πολ­λοί από τους πολε­μι­στές της έχουν πεθά­νει. Όμως, η Κυβέρ­νη­ση δεν έδω­σε συγκε­κρι­μέ­νους αριθ­μούς ποσών για ολό­κλη­ρη τη χρο­νι­κή περί­ο­δο. Θα χρεια­στεί να γίνουν έρευ­νες στα δημό­σια αρχεία για να μάθου­με τα συγκε­κρι­μέ­να ποσά. 
Επί­σης, η Κυβέρ­νη­ση μάς δήλω­σε ότι δεν σκο­πεύ­ει να δώσει τέλος σε αυτές τις πληρωμές. 
Γ.Μ.: Γνω­ρί­ζου­με τώρα ότι η συμ­φω­νία για τη πλη­ρω­μή συντά­ξε­ων στους βετε­ρά­νους της «Γαλά­ζιας Ταξιαρ­χί­ας» έγι­νε το 1962 μετα­ξύ της Ομο­σπον­δια­κής Γερ­μα­νί­ας του τότε Καγκε­λά­ριου Αντε­νά­ου­ερ και της κυβέρ­νη­σης του δικτά­το­ρα Φράν­κο η οποία, σε αντάλ­λαγ­μα, συμ­φώ­νη­σε να κάνει το ίδιο, δηλα­δή να πλη­ρώ­νει συντά­ξεις, στους βετε­ρά­νους της αιμα­το­βαμ­μέ­νης ναζι­στι­κής «Λεγε­ώ­νας Κόν­δωρ», που ευθύ­νε­ται για πολ­λά εγκλή­μα­τα πολέ­μου στη διάρ­κεια του ισπα­νι­κού εμφύ­λιου πολέ­μου, μετα­ξύ των οποί­ων και η ισο­πέ­δω­ση της βασκι­κής πόλης Γκερ­νί­κα. Τώρα, μόλις λίγες μέρες μετά από τη 40η επέ­τειο του θανά­του 2015-12-04 03του Φράν­κο (20 Νοεμ­βρί­ου 1975), θα ήταν χρή­σι­μο να θυμη­θού­με ότι το ίδιο καθε­στώς του Φράν­κο που συνή­ψε αυτή τη συμ­φω­νία με την Ομο­σπον­δια­κή Γερ­μα­νία το 1962, προ­σέ­φε­ρε άσυ­λο σε διά­ση­μους Ναζι­στές όπως π.χ. ο Όττο Σκορ­τσέ­νι (Otto Skorzeny) ή ο Λεόν Ντε­γκρέλ (Leon Degrelle) μέχρι το θάνα­τό τους.(2) Πιστεύ­εις ότι η συμ­φω­νία του 1962 είναι εμβλη­μα­τι­κή των «εκλε­κτι­κών συγ­γε­νειών» που υπάρ­χουν μετα­ξύ του καθε­στώ­τος του Φράν­κο και της μετα­πο­λε­μι­κής Ομο­σπον­δια­κής Γερμανίας; 
Andrej Hunko: Πιστεύω ότι αυτό ισχύ­ει. Όμως, δεν αντα­να­κλά μόνο τις σχέ­σεις μετα­ξύ της μετα­πο­λε­μι­κής Γερ­μα­νί­ας και του φασι­στι­κού καθε­στώ­τος Φράν­κο. Νομί­ζω ότι μπο­ρού­με να το δού­με και σαν από­δει­ξη της συνέ­χειας του Ναζι­στι­κού προ­σω­πι­κού στη δημό­σια διοί­κη­ση, στις ένο­πλες δυνά­μεις, και στις μυστι­κές υπη­ρε­σί­ες της μετα­πο­λε­μι­κής Γερ­μα­νί­ας. Σε πολ­λές περι­πτώ­σεις υπήρ­ξε είτε καθό­λου είτε περιο­ρι­σμέ­νη απο­να­ζι­κο­ποί­η­ση και πολ­λά πόστα πλη­ρώ­θη­καν, σε κάποιες περι­πτώ­σεις, από υψη­λό­βαθ­μους Ναζι­στές. Μια από τις πιο διά­ση­μες από αυτές τις περι­πτώ­σεις, για να δώσου­με ένα παρά­δειγ­μα, ήταν εκεί­νη του Ράιν­χαρντ Γκέ­λεν (Reinhard Gehlen) που ίδρυ­σε τις μυστι­κές υπη­ρε­σί­ες (BND) της Ομο­σπον­δια­κής Γερμανίας. 
Αν δού­με τα πράγ­μα­τα από αυτή την οπτι­κή γωνία, δεν εκπλήσ­σει το γεγο­νός ότι η Γερ­μα­νία της κυβέρ­νη­σης Αντε­νά­ου­ερ υπέ­γρα­ψε μια τέτοια συμ­φω­νία με την Ισπα­νία του Φράν­κο. Αυτό βέβαια δεν την κάνει λιγό­τε­ρο αποκρουστική. 
Γ.Μ. : Ποια ήταν η απή­χη­ση στη Γερ­μα­νία των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών σου ερω­τή­σε­ων και της απά­ντη­σης της Γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης; Υπήρ­ξαν καθό­λου αντι­δρά­σεις που συνέ­δε­αν αυτή τη σκαν­δα­λώ­δη υπό­θε­ση με τη μόνι­μη άρνη­ση των Γερ­μα­νι­κών κυβερ­νή­σε­ων να κατα­βά­λουν πολε­μι­κές απο­ζη­μιώ­σεις και επα­νορ­θώ­σεις στο Ελλη­νι­κό Κρά­τος και σε Έλλη­νες θύμα­τα των ναζι­στι­κών θηριωδιών; 
Andrej Hunko: Φυσι­κά προ­σπα­θή­σα­με να κάνου­με αυτή τη σύν­δε­ση στα σχό­λια μας για τις απα­ντή­σεις της Γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης. Για μένα είναι σκάν­δα­λο το γεγο­νός ότι η σημε­ρι­νή Γερ­μα­νία έχει αρνη­θεί να πλη­ρώ­σει απο­ζη­μιώ­σεις και επα­νορ­θώ­σεις στα θύμα­τα. Δεν έχει απο­πλη­ρω­θεί ούτε καν το ανα­γκα­στι­κό δάνειο που η Χιτλε­ρι­κή Γερ­μα­νία επέ­βα­λε στην Ελλά­δα στη διάρ­κεια της Κατο­χής. Και αρκεί μια ματιά στις δικαιο­λο­γί­ες που χρη­σι­μο­ποί­η­σε το Γερ­μα­νι­κό υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών για να μην πλη­ρώ­σει, για να τις χαρα­κτη­ρί­σου­με σκανδαλώδεις. 
Από την άλλη μεριά, άνθρω­ποι που εθε­λο­ντι­κά πολέ­μη­σαν στο πλευ­ρό της Βέρ­μαχτ στο πόλε­μο εξό­ντω­σης που αυτή έκα­νε στην Ανα­το­λι­κή Ευρώ­πη εξα­κο­λου­θούν και σήμε­ρα να πλη­ρώ­νο­νται από τη Γερ­μα­νία. Αυτό μου είναι ακατανόητο. 
Όμως, οι αντι­δρά­σεις στα γερ­μα­νι­κά ΜΜΕ ήταν αρκε­τά περιο­ρι­σμέ­νες. Έγι­νε ανα­φο­ρά στις απα­ντή­σεις της Κυβέρ­νη­σης αλλά δεν συζη­τή­θη­κε ευρύ­τε­ρα αυτό το ζήτη­μα. Νομί­ζω ότι η αντί­δρα­ση στα ισπα­νι­κά ΜΜΕ ήταν πολύ σημα­ντι­κό­τε­ρη. Ένας λόγος για αυτό θα μπο­ρού­σε να είναι ότι το τέλος της φασι­στι­κής δικτα­το­ρί­ας στην Ισπα­νία είναι πολύ πιο πρό­σφα­το από ό,τι στη Γερμανία. 
Γ.Μ.: Τι θα έλε­γες αν Έλλη­νες, Ισπα­νοί και Γερ­μα­νοί ακτι­βι­στές και κοι­νω­νι­κά κινή­μα­τα έδι­ναν συνέ­χεια σε αυτή την σκαν­δα­λώ­δη υπό­θε­ση; Πιστεύ­εις ότι θα ήταν χρή­σι­μο και δυνα­τό να ληφθεί μια τέτοια πρωτοβουλία; 
Andrej Hunko : Ναι, οπωσ­δή­πο­τε. Ένα βήμα που κάνα­με σε κοι­νο­βου­λευ­τι­κό επί­πε­δο ήταν να θέσου­με αυτό το ζήτη­μα στο Ευρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο σε συνερ­γα­σία με τον Josu Juaristi Abaunz από τη Χώρα των Βάσκων, που είναι μέλος της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομά­δας της Ευρω­παϊ­κής Ενω­μέ­νης Αρι­στε­ράς-Βόρειας Πρά­σι­νης Αρι­στε­ράς (GUE/NGL). Προς το παρόν, προ­σπα­θού­με πάντα να συγκε­ντρώ­σου­με περισ­σό­τε­ρα στοι­χεία σχε­τι­κά με τις πλη­ρω­μές σε φασί­στες εθε­λο­ντές και την απου­σία απο­ζη­μιώ­σε­ων σε θύμα­τα του πολέ­μου και της κατο­χής. Ωστό­σο, πιστεύω ότι η εμπλο­κή ακτι­βι­στών σε αυτή την υπό­θε­ση όχι μόνο θα ήταν σπου­δαίο σύμ­βο­λο διε­θνι­στι­κής αλλη­λεγ­γύ­ης, αλλά και θα μπο­ρού­σε τελι­κά να βοη­θή­σει να απο­δο­θεί δικαιο­σύ­νη σε όλους εκεί­νους που υπέ­φε­ραν από τη φασι­στι­κή τυραν­νία ή πολέ­μη­σαν ενα­ντί­ον της. 
Σημειώ­σεις  
2. Ο Όττο Σκορ­τσέ­νυ ήταν αξιω­μα­τι­κός των SS που έγι­νε διά­ση­μος για τις παρά­τολ­μες επι­χει­ρή­σεις του, μια από τις οποί­ες ήταν η απα­γω­γή και απε­λευ­θέ­ρω­ση του Μου­σο­λί­νι το 1943. Ο Λεόν Ντε­γκρέλ ήταν ιδρυ­τής και ηγέ­της του βελ­γι­κού φασι­στι­κού κινή­μα­τος Rex και επι­κε­φα­λής της «Ταξιαρ­χί­ας των Βαλό­νων» που πολέ­μη­σε στη Ρωσία στο πλευ­ρό της Βέρ­μαχτ.    
*Πηγή: www.contra-xreos.gr
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted