Αναφερόμαστε στην τραγωδία της στυγνής δολοφονίας πολλών δημοσιογράφων και άλλων στα γραφεία της γαλλικής σατυρικής εφημερίδας Charlie Hebdo… Ειρήσθω εν παρόδω, ότι πρόκειται για ένα γενικά αριστερής κατεύθυνσης έντυπο με σατυρική διάθεση απέναντι στον κληρικαλισμό και κάθε είδους θρησκευτικό φονταμενταλισμό. Αλλο ένα δείγμα ακραίου φανατισμού, που αποδεικνύει πολύ απλά και ωμά, ότι η τυφλή του φύση είναι φασιστική και δολοφονική…
Στην Γαλλία, βέβαια, δημιουργείται κλίμα “δίδυμων πύργων”. Ο πόλεμος στο έδαφός μας λένε στα μεγάλα ΜΜΕ κάθε είδους εκφραστές της συστημικής εξουσίας. Οι τελευταίοι βέβαια, που έχουν δικαίωμα να μιλάνε είναι αυτοί που χύνουν τώρα κροκοδείλια δάκρυα ενώ είχαν ανοίξει φιλόστοργη την αγκαλιά τους για το παγκόσμιο μουσουλμανικό φασισταριό, ξεκινώντας από το Ιράκ, στην συνέχεια στην Λιβύη και πιο τελευταία στην Συρία. Δεν φεύγει από την μνήμη μας η εικόνα του “πολύ σοσιαλιστή” κ. Λωράν Φαμπιούς που ως υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας στήριξε με κάθε τρόπο (οικονομικό, στρατιωτικό, ηθικό και πολιτικό) αυτή την αλητεία, που ανέλαβε την “απελευθέρωση” της Συρίας και δημιούργησε το “Χαλιφάτο”…
Δύσκολες ώρες για πολλούς και ιδιαίτερα για τους μουσουλμάνους της Γαλλίας και του κόσμου, που θα πληρώσουν ποικιλοτρόπως το τίμημα της “επαναστατικής” δράσης των τζιχαντιστών… θα το πληρώσουμε όλοι μας, γιατί ο όρος: “τρομοκράτης”, που ξαναγέμισε τα δελτία ειδήσεων δεν θα περιοριστεί μόνον σ’ αυτούς τους “λεβάντες” δολοφόνους και τις οργανώσεις τους.
Αυτές τις δύσκολες ώρες τον λόγο πρέπει να τον έχει η αριστερά… Να υψώσει στεντώρια τη φωνή της και με καθαρό και τεκμηριωμένο λόγο να καταγγείλει το έγκλημα, αποκαλύπτοντας την ουσιαστική διασύνδεση των δολοφόνων με το σύστημα, που διαρρηγνύει τα ιμάτιά του στο προσκήνιο και τρίβει τα χέρια του στο παρασκήνιο… Οχι με τετριμμένες γενικολογίες και στερεοτυπίες. Αυτές τις δύσκολες και τραγικές στιγμές μπορεί να χτίζεται βήμα-βήμα η “ηγεμονία των ιδεών” του ανθρωπισμού, της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αλλιώς θα είμαστε οι θεατές του εκκολαπτόμενου θριάμβου της Μαρί Λεπέν… Η μορφική καινοτομία λόγου και πράξης, η “εναλλακτική” πολιτική προσέγγιση έχουν τον λόγο…