Γυρνάμε δεκάδες χρόνια πίσω…

Κρα­τά­με αυτό το από­σπα­σμα από την τοπο­θέ­τη­ση του κ. Σπήλιου
Κρι­κέ­του, γ.γ. αστυ­νο­μι­κών Δυτι­κής Αττι­κής, σχε­τι­κά με τα συμ­βά­ντα στην Πλατεία
της Νέας Σμύρνης.

Λέει μετα­ξύ άλλων: “… Για να τελειώ­νου­με, ο αστυνομικός
υπε­ρα­σπί­ζε­ται, στέ­κε­ται δίπλα στον πολί­τη, δεν τον ξυλο­κο­πά. Αν θέλουν να
συλ­λά­βουν κάποιον, τον συλ­λαμ­βά­νουν και τελειώ­νει εκεί …. Οσοι δεν
αντι­λαμ­βά­νο­νται το ρόλο τους, δεν έχουν θέση στο σώμα, δεν έχουν θέση στην
Αστυ­νο­μία. Μας ντρο­πιά­ζουν στην κοι­νω­νία, έχου­με παι­διά, οικο­γέ­νειες, φίλους…
Φτά­νει. Αυτές οι εικό­νες ντρο­πιά­ζουν τον αστυ­νο­μι­κό. Γυρ­νά­με δεκα­ε­τί­ες πίσω”.

Η τελευ­ταία πρό­τα­ση συνο­ψί­ζει το κατα­στά­λαγ­μα του πολι­τι­κού γίγνεσθαι
μέσα στην τελευ­ταία διε­τία… Με προ­κά­λυμ­μα την …απο­κα­τά­στα­ση της τάξης, την ευρυθμία
της αγο­ράς, την κατα­πο­λέ­μη­ση της τρο­μο­κρα­τί­ας, την αντι­με­τώ­πι­ση της πανδημίας
επι­χει­ρεί­ται μία ταχύρ­ρυθ­μη απο­κα­θή­λω­ση όλων των δημο­κρα­τι­κών δικαιω­μά­των, που
κατα­χτή­θη­καν με αγώ­νες και αίμα στην δια­δρο­μή πολ­λών δεκα­ε­τιών και
επα­νερ­χό­μα­στε στο μετεμ­φυ­λια­κό κλί­μα του φόβου και της τρο­μο­κρα­τί­ας… Επιδιώκεται
συνει­δη­τά ο διχα­σμός της κοι­νω­νί­ας, που απο­τε­λεί από πολύ παλιά προνομιακό
πεδίο δρά­σης των συντη­ρη­τι­κών δυνά­με­ων. Το μέτω­πο ακρο­δε­ξιάς, νεοφιλελεύθερων
και “μεταρ­ρυθ­μι­στών” επι­χει­ρεί να εκμε­ταλ­λευ­τεί την συγκυ­ρία της μειωμένης
λαϊ­κής ενα­ντί­ω­σης για να …ξεκα­θα­ρί­σει το τοπίο. 

Και θα τα κατα­φέ­ρει αν δεν συνα­ντή­σει συλ­λο­γι­κή, μαζι­κή και
ενω­τι­κή εναντίωση…