Τιμάμε την γυναίκα (;)

Η Γυναί­κα είναι το μέλ­λον του άνδρα

Είναι το χρώ­μα της ψυχής του

Είναι η φήμη του και ο ήχος του.

Και χωρίς αυτήν δεν είναι παρά μία βλαστήμια.

(Δική μας Ελεύ­θε­ρη από­δο­ση του εμβλη­μα­τι­κού τετρά­στι­χου του Λουί
Αρα­γκόν του σπου­δαί­ου Γάλ­λου κομ­μου­νι­στή ποι­η­τή, λάτρη των γυναι­κών και υμνητή
του έρωτα).

Γιορ­τά­ζου­με, λοι­πόν την παγκό­σμια ημέ­ρα της γυναί­κας, που
καθιε­ρώ­θη­κε με εισή­γη­ση της μεγά­λης Γερ­μα­νί­δας αγω­νί­στριας Κλά­ρας Τσέτκιν. 

Γιορ­τά­ζου­με …για να θυμό­μα­στε τους κάθε είδους βια­σμούς της, την
υπο­τί­μη­σή της, την καρα­τό­μη­σή της (κλει­το­ρι­δε­κτο­μή) αλλά και τους σπουδαίους
αγώ­νες της και την συγκλο­νι­στι­κή συμ­βο­λή της στην βασα­νι­στι­κή πορεία της ανθρωπότητας
προς την απε­λευ­θέ­ρω­σή της…

Ας τιμή­σου­με την παρου­σία της με το έργο του Γάλ­λου τραγουδοποιού
Ζαν Φερά, που είναι ομό­τι­τλο με το αφιέ­ρω­μα του Αρα­γκόν, σε δύο διαφορετικές
εκτε­λέ­σεις… Η πρώ­τη με τον συν­θέ­τη και η δεύ­τε­ρη με τον νεα­ρό τρα­γου­δι­στή και
τρα­γου­δο­ποιό Julien Doré.