τα βεγγαλικά, που γέμιζαν τον ουρανό της Σπιανάδας καθώς ο Δεσπότης έψαλλε το ‘Χριστός
Ανέστη’. Επιφωνήματα χαράς και θαυμασμού όταν από χρονιά σε χρονιά παρακολουθούσαμε
τεχνικές και αισθητικές εξελίξεις… Η ώρα των βεγγαλικών ήταν ξεχωριστή σε όλο
τον γιορτασμό…
γνωστής, συντρόφου φίλου, ξαφνιάστηκα όταν άρχισαν το κήπο να ρίχνονται
βεγγαλικά… Οι περισσότεροι έδειχναν εξοικειωμένοι. Εγώ ήμουν το UFO. Το περιβάλλον απολάμβανε χειροκροτώντας, θαυμάζοντας
και γενικά βίωνε ένα κλίμα χλιδής, μία ατμόσφαιρα υπεροχής.
που θυμίζουν πυροβολισμούς αλλά δεν είναι… Κάποιο πάρτυ, κάποια συνάθροιση
φροντίζει να καταγραφεί σε επίγνωση της γειτονιάς προς δόξα και τιμή των
εορταζόντων…
Τα πυροτεχνήματα είναι έξοχο υλικό κοινωνικής
στίλβωσης αυτών, που έχουν υπαρξιακή ανάγκη την αναγνώριση της …υπεροχής τους.
Μόνον, που τα πυροτεχνήματα έχουν και μία σοβαρή
ανεπιθύμητη δράση… Μπορούν να βάλουν φωτιά, που σε συνθήκες ισχυρού ανέμου και
καύσωνα μετατρέπεται αυτονόητα σε δυσχερέστατα κατασβέσιμη πυρκαγιά…
όταν από θαλαμηγό εκτοξεύτηκαν καμία εικοσαριά πυροτεχνήματα, που λαμπάδιασαν
μία δυσπρόσιτη, πευκόφυτη περιοχή του νησιού…
Διαβάσαμε, πως παρόμοιες ‘εορταστικές’ εκδηλώσεις
είχαμε και στην Πάρνηθα και σε άλλα μέρη κοντά ή και μέσα σε δασικές περιοχές…
Σήμερα μαθαίνουμε πως τα πυροτεχνήματα είναι υπεύθυνα για πυρκαγιά στην Κύπρο…
Ολυμπιάδας πετάχτηκαν βεγγαλικά, που λαμπάδιασαν γειτονικούς κήπους !
Είναι …δημοκρατική κατάχτηση, που οι πολυτελείς
συνήθειες της μεγαλοαστικής τάξης πέρασαν στις γραμμές μας… Ρίγη συγκίνησης και
περηφάνειας μας διαπερνούν…
Μόνο, που αυτή η κλιμακούμενη κυριαρχία του φαίνεσθαι
πάνω στο είναι προστίθεται σαν μία ακόμη απειλή της ανθρώπινης βαρβαρότητας
σε βάρος του περιβάλλοντος…