Άνθρωποι για όλες τις εποχές…

Ολη η ‘αρι­στε­ρή’
αφρό­κρε­μα είχε συγκε­ντρω­θεί, Ολάντ (ή Ολα­ντρέ­ου που τον είχε απο­κα­λέ­σει ο Alexis την επο­χή της …νεα­νι­κής τρέλ­λας), ο Μάρ­τιν Σούλτς, ο Τζέ­φρεϊ Πάιατ
και άλλοι … Ενας και ένας… 

Παρα­θέ­του­με:

Να θυμη­θού­με
πως τον περα­σμέ­νο Μάρ­τη ο Αλέ­ξης εξε­λέ­γη πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής του Συμβουλίου
της Ευρώ­πης για τα Δυτι­κά Βαλ­κά­νια με ένα 80%, ένα­ντι του Ούγ­γρου, Zsolt
Nemeth, που ως κολ­λη­τός του λαϊ­κι­στή Όρμπαν δεν ήταν αρε­στός στο ευρωπαϊκό
κονκλάβιο.

Τον
περα­σμέ­νο Μάρ­τη ο σέρ­βος πρό­ε­δρος Αλε­ξά­νταρ Βού­τσιτς, κατά τη διάρ­κεια τελετής
μνή­μης των θυμά­των των επι­θέ­σε­ων του ΝΑΤΟ στη Σερ­βία το 1999, δήλω­σε ότι η χώρα
του δε θα εντα­χθεί ποτέ σε μια συμ­μα­χία που βομ­βάρ­δι­σε τη χώρα του.

Η
κατη­γο­ρη­μα­τι­κή δήλω­ση του Βού­τσιτς ήρθε κι «έδε­σε» με την εμβλη­μα­τι­κή επίσκεψη
στο Βελι­γρά­δι του κινέ­ζου προ­έ­δρου Σι Τζιν­πίνγκ, στις αρχές του περα­σμέ­νου Μάη,
25 χρό­νια μετά τον νατοϊ­κό βομ­βαρ­δι­σμό της κινε­ζι­κής πρεσβείας. 

Οι
κινέ­ζι­κες αγκα­λιές παράλ­λη­λα με το μήνυ­μα του Ρώσου ΥπΕξ Σερ­γκέι Λαβρόφ ότι: «Η
Μόσχα θα συνε­χί­σει να παρέ­χει αδελ­φι­κή υπο­στή­ρι­ξη στο Βελι­γρά­δι…» πυκνώνουν
τις ανη­συ­χί­ες των δυτικών!

Για
την αντι­με­τώ­πι­ση των παρα­πά­νω «επι­κίν­δυ­νων» εξε­λί­ξε­ων, το Αμε­ρι­κα­νι­κό Κογκρέσο
ψήφι­σε ομό­φω­να νομο­σχέ­διο για την άμε­ση «ενδυ­νά­μω­ση της αμε­ρι­κα­νι­κής εμπλοκής
στα Δυτι­κά Βαλ­κά­νια» (Καθη­με­ρι­νή 28/4/2024).

Τους
ανη­συ­χούν οι αυξα­νό­με­νες εντά­σεις στο Κόσο­βο και στη Βοσ­νία-Ερζε­γο­βί­νη, η
πολι­τι­κή αστά­θεια στη Βόρεια Μακε­δο­νία και τη Βουλ­γα­ρία, υπο­κι­νού­με­νες από
«κακό­βου­λες επιρ­ρο­ές», εξε­λί­ξεις που μπο­ρεί να «ανά­ψουν» έναν τρί­το πόλε­μο στα
Βαλκάνια. 

Γνω­στή
ιστο­ρία, χιλιο­παιγ­μέ­νη τρα­γω­δία και βέβαια εκεί που ακούς να μιλούν για ειρήνη,
κατα­λα­βαί­νεις ότι το μέλ­λον θα έχει πολύ «ξηρα­σία», σύμ­φω­να με τον ποιητή
Κατσα­ρό! Ο Σαρλ Μισέλ δεν κρύ­βε­ται: «αν θέλει ειρή­νη, η Ευρώ­πη πρέ­πει να
ετοι­μα­σθεί για πόλεμο…». 

Μετα­ξύ
των προ­σκε­κλη­μέ­νων ο Φραν­σουά Ολάντ που υπέ­γρα­ψε μαζί με τη Μέρ­κελ τις
ειρη­νευ­τι­κές συμ­φω­νί­ες του Μινσκ. Υπο­γρα­φές, όπως ομο­λό­γη­σαν ανε­ρυ­θρί­α­στα οι
ίδιοι, που λει­τούρ­γη­σαν ως… χρο­νο­κα­θυ­στέ­ρη­ση μέχρι να εξο­πλι­στεί η Ουκρανία! 

Ένας
τέτοιος, ο «ήρω­ας» του γαλ­λι­κού Μάη του 68, Κον Μπε­τίτ, που δήλω­νε το ’99:
«Έχου­με το δικαί­ω­μα της ανθρω­πι­στι­κής παρέμ­βα­σης» με βόμ­βες καρ­κί­νου πάνω στους
Σέρ­βους αμά­χους, παρέα με τον «κομου­νι­στή» Ντ’ Αλέ­μα ντυ­μέ­νο στο χακί, δίπλα
στους… αρι­στε­ρούς Σρέ­ντερ, Μπλερ και Ζοσπέν!