Σιγά-σιγά… Να το συνηθίσουμε και μετά… - Φαιακία

Σιγά-σιγά… Να το συνηθίσουμε και μετά…

Είναι κοι­νό μυστι­κό, πως ο αριθ­μός των νεκρών από την τρα­γω­δία της Θεσ­σα­λί­ας υπερβαίνει
τους επί­ση­μα ανα­κοι­νω­θέ­ντες, δηλα­δή τους δέκα.

Δεν είναι λίγοι -κάτοι­κοι και πυρο­σβέ­στες- που μιλάνε
για πτώ­μα­τα, μέσα σε σπί­τια ή επι­πλέ­ο­ντα στα νερά…

Όμως η κυβερ­νη­τι­κή εκδο­χή δια στό­μα­τος αρμοδίου
υπουρ­γού είναι σαφής:
οι νεκροί είναι δέκα

Εδώ είναι, που ανα­λαμ­βά­νει η επι­στή­μη της επικοινωνίας,
για την …σωστή διαχείριση.

Ένα δυσά­ρε­στο νέο, ποτέ δεν το λες με μιας στο
ενδα­φε­ρό­με­νο… Αυτό το ξέρου­με και εμείς οι μη επι­στή­μο­νες… Χρειά­ζε­ται μέτρο και
προ­σαρ­μο­γή… Ανά­λο­γα με την βαρύ­τη­τα της είδη­σης αλλά και την ψυχι­κή κατάσταση
του ενημερωνόμενου…

Ποια είναι τα δεδο­μέ­να της παρού­σας συγκυ­ρί­ας. Οι πληροφορούμενοι
πολί­τες είναι βασι­κά με το μέρος μας… Μας ψήφι­σαν σαρω­τι­κά στις εκλο­γές πριν
από τρεις μήνες και επι­δει­κνύ­ουν εξαι­ρε­τι­κή ανο­χή σε πλεί­στα όσα ζητή­μα­τα της καθημερινότητας:
ακρί­βεια, διά­λυ­ση του συστή­μα­τος Υγεί­ας, αθλιό­τη­τα συγκοι­νω­νιών, κατάργηση
κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας κ.λ.π. Σε όλα αυτά και πολ­λά παρό­μοια οι πολί­τες προσαρμόζονται
με τρό­πο θαυ­μα­στά ανώδυνο…

Η αλή­θεια είναι, πως τα μαντά­τα από την Θεσ­σα­λία δεν
είναι συνη­θι­σμέ­να… Εχουν πολύ ζόρι… Ετσι χρειά­ζο­νται συγκε­κρι­μέ­να βήματα
χειρισμών:

Τονί­ζου­με το
πρω­το­φα­νές των και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων
. Όπως κάνα­με και στην φωτιά του
Εβρου, που έκαι­γε 16 μέρες και βάλε… Αν χρειά­ζε­ται, δια­ψεύ­δου­με και τους επιστήμονες…
Όπως καλή ώρα, η Σοφία, που μίλη­σε για …προ­πα­γάν­δα των αριθ­μών


Φυσι­κά με τον τρό­πο αυτό παρα­κάμ­πτου­με το κεφαλαιώδες
ζήτη­μα της από­λυ­της έλλει­ψης προ­ε­τοι­μα­σί­ας, της από­λυ­της εγκα­τά­λει­ψης σωστικών
υπο­δο­μών (ελι­κό­πτε­ρα, αμφί­βια οχή­μα­τα, πυρο­σβε­στι­κά αερο­πλά­να κ.λ.π.). Ούτε
κου­βέ­ντα για την απί­στευ­τη έλλει­ψη προ­σω­πι­κού, που χει­ρο­τε­ρεύ­ει όσο πάει… Απλά
προ­α­ναγ­γέλ­λου­με χιλιά­δες προ­σλή­ψεις, που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν …εκεί και τότε.

Σε όλα αυτά, η επι­κοι­νω­νια­κή πολι­τι­κή της κυβέρ­νη­σης παίρνει
άρι­στα… Στην εκτε­τα­μέ­νη …καρ­βου­νο­ποί­η­ση της Εύβοιας, της Βόρειας, της Ανατολικής
και της Δυτι­κής Αττι­κής τάβγα­λε πέρα με τρό­πο τέλεια απο­κοι­μι­στι­κό του εφησυχασμένου
πλή­θους… Φυσι­κά με την βοή­θεια των αγα­πη­μέ­νων ΜΜΕ… Ο Θεός να τα έχει καλά! Βοηθάνε
πάντα και παντού…
 Οπο­τε και όπου χρειάζεται
…δού­λε­μα…

Το μεγά­λο παλού­κι της επι­κοι­νω­νια­κής δια­χεί­ρι­σης στην
παρού­σα συφο­ρά είναι οι νεκροί… Είδα­τε τί έπα­θε ο Σύρι­ζας στο Μάτι! Μεγά­λο μάθημα
για την πολυ­χρο­νε­μέ­νη, που σε όλες τις μέχρι τώρα ‘δοκι­μα­σί­ες’ εφάρ­μο­σε σταθερά
και μονό­το­να την ίδια συντα­γή:
Εκκε­νώ­σεις!!!

Ας πάνε να γα@@@@@@ οι κατα­στρο­φές σπι­τιών, το κάψιμο
δασών, οι απώ­λειες κάθε είδους υλι­κού πλού­του… Αυτά η προ­πα­γάν­δα τα κουμαντάρει…
Θα τα ξανα­φτιά­ξου­με, πρώ­τα ο Θεός!!! Θα δώσει η κυβέρ­νη­ση ενι­σχύ­σεις και
δάνεια… Θα συν­δρά­μει και η ΕΕ… Την υγειά μας νάχου­με

Την απώ­λεια ζωής, όμως δύσκο­λα την χειρίζεσαι
επι­κοι­νω­νια­κά… Εδώ την πάτη­σαν οι προη­γού­με­νοι στο Μάτι… Αντί­θε­τα, οι παρόντες,
αξιο­ποί­η­σαν το μάθη­μα και με τις
εκκε­νώ­σεις και …πάνω απ’ όλα η
ανθρώ­πι­νη ζωή
… τα πήγαν …τέλεια.

Τώρα, όμως έχου­με να κάνου­με με νεκρούς… Με πνιγμένους
ή …παγω­μέ­νους… Και είναι ξεκά­θα­ρο, πως η συντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των θανά­των θα
μπο­ρού­σε να απο­φευ­χθεί αν:

-οι κάτοι­κοι είχαν έγκαι­ρα ενη­με­ρω­θεί για να μεταφερθούν
και κατα­φύ­γουν σε ‘ψηλό­τε­ρα’ σημεία πριν την επέ­λα­ση του νερού.

-ο κάμπος-λίμνη δια­σχί­ζο­νταν ΜΑΖΙΚΑ από φου­σκω­τά της πυροσβεστικής,
των ΟΥΚ, του ναυ­τι­κού, που σε ελά­χι­στο χρό­νο μπο­ρού­σαν να φτά­σουν σε κάθε
απο­κλει­σμέ­νη κατοικία…

Κάτι τέτοιο όμως χρειά­ζε­ται οργα­νω­μέ­νο φιλο­λαϊ­κό κράτος,
επαρ­κές σε προ­σω­πι­κό εκπαι­δευ­μέ­νο και έτοι­μο για την παρο­χή βοή­θειας με ικανή
υλι­κο­τε­χι­κή υπο­δο­μή… Καμία δηλα­δή σχέ­ση με την Ελλά­δα της αρπα­χτής, της μίζας
και των στραγ­γα­λι­στι­κών μνημονίων…

Με όλα αυτά τώρα τί μπο­ρεί να γίνει;

Πρώ­τα βέβαια μπή­καν σε εφαρ­μο­γή τα ήδη δοκιμασμένα
τρυκ της επι­κοι­νω­νια­κής χει­ρα­γώ­γη­σης. Από­κρυ­ψη σοβα­ρών στοι­χεί­ων της πραγματικότητας
ή/και στρέ­βλω­σή τους. Παρε­μπό­δι­ση αρνη­τι­κών μαρ­τυ­ριών. Απο­φυ­γή κάθε αναφοράς
στα αίτια της έκτα­σης της τρα­γω­δί­ας. Υπερ­το­νι­σμός του ‘κυβερ­νη­τι­κού
ενδια­φέ­ρο­ντος’. Εικό­νες συγκι­νη­μέ­νων στε­λε­χών της κυβέρ­νη­σης, με βουρκωμένα
μάτια…

Αυτά είναι γνω­στά από προη­γού­με­νες κατα­στρο­φές… Τώρα, με
τους πολ­λούς νεκρούς είναι απα­ραί­τη­τη η εφαρ­μο­γή της αρχής της σταδιακής
ενημέρωσης…Για να βοη­θή­σει ο 
παντο­δύ­να­μος μηχα­νι­σμός της εξοι­κεί­ω­σης.

Αφού θα έχου­με απο­δε­χτεί για τα καλά το πρω­το­φα­νές των πλη­μυ­ρών, θα
μιλή­σου­με και για τους νεκρούς, που θα βρί­σκου­με, καθώς η κατά­στα­ση θα …’ομα­λο­ποιεί­ται’…
Ετσι, προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι και εξοι­κειω­μέ­νοι θα αντι­δρά­σου­με ήρε­μα και ψύχραι­μα στις
ανα­κοι­νώ­σεις των ανθρώ­πι­νων απωλειών…

Επι­στή­μη μεγά­λη η επι­κοι­νω­νία, όχι αστεία…

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted