Ντροπή… - Φαιακία

Ντροπή…

Ντρο­πή για τους αγώνες,
ντρο­πή για τα πρω­τα­θλή­μα­τα ντρο­πή για τον ‘αθλη­τι­σμό’, ντρο­πή για τον
‘πολι­τι­σμό’ …

Μιλά­με για το πανώ που αναρ­τή­θη­κε στον αγώ­να Πανα­θη­ναϊ­κού-ΑΕΚ. Το στή­σα­νε λεβέντες
‘Πανα­θη­ναϊ­κοί’, ομο­γά­λα­κτοι με τους ναζί οπα­δούς της Δυνα­μό Ζάγκρεμπ. Αυτούς
δηλ. που καθά­ρι­σαν τον Μιχά­λη, έξω από το γήπε­δο στη Ν. Φιλαδέλφεια… 

Οι ομο­γά­λα­κτοι
ζητούν την απε­λευ­θέ­ρω­σή των κατη­γο­ρού­με­νων ως δολο­φό­νων και πασί­γνω­στων ανά την
Ευρώ­πη για την ναζι­στι­κή-τρο­μο­κρα­τι­κή τους δρά­ση. Τα ‘παι­διά’, όμως δεν είναι
μόνοι τους… Εχουν αδελ­φο­ποι­η­θεί οι κάφροι της Δυνα­μό με αντί­στοι­χους του
Πανα­θη­ναϊ­κού… Συχνό φαι­νό­με­νο οι διε­θνι­κές αδελ­φο­ποι­ή­σεις κάφρων στην
…δημο­κρα­τι­κή Ευρώπη…
Το ξέρουν και οι πέτρες. Ξέρουν μέχρι λεπτο­μέ­ρειας τις
κινή­σεις τους (σιγά το δύσκο­λο). Γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τα περί­φη­μα ραντεβού
θανά­του… Πρό­κει­ται για το τέλειο  σκη­νι­κό
ναζι­στι­κής παι­δεί­ας, που μεγα­λώ­νει νέους ανθρώ­πους με συντρο­φιά τις πιο
απί­θα­νες αφορ­μές εξο­ντω­τι­κού μίσους…

Το σύστη­μα γουστάρει
μίσος… Γου­στά­ει μισαλ­λο­δο­ξία, γου­στά­ρει οπα­δι­λί­κι, γου­στά­ρει συμ­μο­ρί­ες, γουστάρει
αίμα, που τρέ­φει και δυνα­μώ­νει όλα τα άλλα…

Ακό­μη πιο ντροπή
είναι η προ­κλη­τι­κή αδια­φο­ρία των κυβερ­νώ­ντων του συστή­μα­τος… Κροκοδείλια
δάκρυα, δια­κη­ρύ­ξεις συμπά­θειας για τα θύμα­τα, δια­βε­βαιώ­σεις για εξυγίανση.
Κοροϊ­δία στον υπερ­θε­τι­κό βαθμό!

Πώς μπή­κε το πανώ
μέσα στο γήπε­δο αφού ήταν από πριν γνω­στό το σχέ­διο ανάρ­τη­σής του;;; Είχε,
μάλι­στα, απει­λή­σει η ΑΕΚ, πώς δεν θα δεχό­νταν να παίξει !!! 

Αυτός ήταν και ο
λόγος, που τελι­κά το πανώ κατέ­βη­κε… Αλλιώς θα ήταν εκεί ακό­μα! Για να
συμ­βο­λί­ζει τον θρί­αμ­βο της αλη­τεί­ας… Και την δύνα­μή της, βεβαί­ως, βεβαί­ως αφού
το ….’οπα­δι­κό κίνη­μα’ βρί­σκε­ται σε όλες τις ομά­δες …παρά τω προ­έ­δρω… Στρα­τός εν
δυνά­μει για πάσα …ανα­γκαία χρήση!

Εξάλ­λου τί γρά­φει το
πανώ;;; Λευ­τε­ριά για τα αδέλ­φια μας, τους Κρο­ά­τες ναζί!!! Δημο­κρα­τι­κό
αίτη­μα, δηλαδή…

Το πανώ μπή­κε, όπως
μπαί­νουν όλα τα πανώ, τα κλο­μπς, οι κρο­τί­δες, τα βεγ­γα­λι­κά, τα καπνο­γό­να, τα
καδρό­νια και όλος ο …’φίλα­θλος’ εξο­πλι­σμός για την …από­λαυ­ση ενός αθλητικού
δρώμενου…

Εχουν περά­σει
δύο-τρεις δεκα­ε­τί­ες από τότε που δεν μπο­ρού­σε να περά­σει ούτε αναπτηράκι
κρυμ­μέ­νο στο παπούτσι…

Από τότε, όμως
εξε­λι­χθή­κα­με, ανα­πτυ­χθή­κα­με… Μπή­κα­με στην νομι­σμα­τι­κή ένω­ση, γνω­ρί­σα­με τον
…’εκσυγ­χρο­νι­σμό’ ρου­φή­ξα­με τα μνη­μό­νια, φάγα­με την κωλο­τού­μπα, προ­χω­ρά­με στην
πρό­ο­δο με ιδιω­τι­κά πανε­πι­στή­μια, ιδιω­τι­κό ΕΣΥ, μπή­κα­με στον πόλε­μο και άμα
λάχει μας φορά­νε και έναν αρχη­γό, που …περ­νού­σε απ’ έξω και μπήκε… 

Είναι τολ­μη­ρά
πράγ­μα­τα αυτά και χρειά­ζο­νται μία χαλά­ρω­ση, μία εκτό­νω­ση… Γι’ αυτό, όταν μιλάμε
για αγώ­να κατά της βίας στον αθλη­τι­σμό, στην κοι­νω­νία, στην ζωή γενι­κό­τε­ρα, μην
το παίρ­νου­με και πολύ στα σοβαρά…

Το σύστη­μα δεν
συμ­φω­νεί με τόσες απα­γο­ρεύ­σεις… Ζού­με σε μία ανοι­χτή, δημο­κρα­τι­κή κοι­νω­νία. Ας
απο­λαύ­σου­με τις ελευ­θε­ρί­ες, που μας χαρί­ζει απλό­χε­ρα… Μέχρι τελι­κής εξόντωσης… 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted