Και ξανά προς το τρία (τοις εκατόν) τραβά… - Φαιακία

Και ξανά προς το τρία (τοις εκατόν) τραβά…

Πολύς χαμός για το τίπο­τε, σύντρο­φοι… Είχα­τε καλοσυνηθίσει
με το ορια­κό 3%… Το μαγι­κό νού­με­ρο, που έτσι και το ξεπερ­νού­σα­τε ήταν
θρί­αμ­βος αφού μπέ­να­τε στην Βου­λή… Και αν το περ­νού­σα­τε από κάτω σας γέμι­ζε η
πίκρα και κηρύσ­σα­τε τον αγώ­να για τις επό­με­νες εκλογές…

Και ήλθαν τα χρό­νια των μνη­μο­νί­ων… Του πρώ­του και του
δεύ­τε­ρου… Η δημιουρ­γία του ΣΥΡΙΖΑ, που πολ­λά οφεί­λει στην ριζο­σπα­στι­κή ματιά
του Αλέ­κου Αλα­βά­νου προ­σέ­φε­ρε αυτή την κρί­σι­μη ώρα στέ­γη και συμ­μα­χία σε
πολ­λούς ξαφ­νια­σμέ­νους, αγα­να­κτι­σμέ­νους, εξω­θη­μέ­νους στο περι­θώ­ριο… Η οργή έγινε
πολι­τι­κό κίνη­τρο και το πρό­γραμ­μα της Αθη­να­ΐ­δας ήλθε να δημιουρ­γή­σει ελπίδες
για έναν φορέα έξω από τα παρα­δε­δεγ­μέ­να της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας με αρι­στε­ρή θέαση
της κοι­νω­νί­ας και της πολι­τι­κής… Εξ ου και η ταχεία με εκθε­τι­κούς ρυθμούς
άνοδος…

Και από δίπλα οι υπο­σχέ­σεις: Με έναν νόμο θα
καταρ­γού­σα­τε το χρέ­ος!!! Με έναν άλλο τα μνη­μό­νια!!! Και με έναν τρί­το θα
κρα­τι­κο­ποιού­σα­τε τις Τρά­πε­ζες!!!  Και οι
απελ­πι­σμέ­νοι είχαν κάθε λόγο να θέλουν να σας πιστέ­ψουν… Και σας πίστεψαν… 

Μόνον, που εσείς δεν πιστεύ­α­τε, δεν πιστέ­ψα­τε… Γι’ αυτό και μόλις το δίλημμα
μπή­κε στην πραγ­μα­τι­κή του μορ­φή χωρίς περι­κο­κλά­δες, απα­ντή­σα­τε: ΝΑΙ… Την ώρα,
που είχα­τε απέ­να­ντί σας ένα λαό -για την ακρί­βεια το 62% του-, που σας πίστευε
και βρο­ντο­φώ­να­ξε ΟΧΙ, κάτω από τις δυσμε­νέ­στε­ρες για τον ίδιο συνθήκες…

Και μετά το ΝΑΙ όλα πήραν το δρό­μο τους προς την …φυσιο­λο­γι­κό­τη­τα… Το Γ’ μνη­μό­νιο, που υπο­γρά­ψα­τε συμπε­ρι­λάμ­βα­νε και όσα δεν
είχαν προ­λά­βει ή δεν μπό­ρε­σαν να υλο­ποι­η­θούν με τα δύο πρώ­τα… Μαζί σας, πρωταγωνιστές
 στο έργο της εξει­δί­κευ­σης και υλοποίησης
του Γ’ μνη­μό­νιου και ένα σωρό ‘μαρ­ξι­στές’ αρι­στε­ροί, που τα κατά­φε­ραν τέλεια…
Μέσα από περι­κο­πές, εκποι­ή­σεις και άλλες μνη­μο­νια­κές τεχνι­κές έφτια­ξαν το
μαξι­λα­ρά­κι των 39 δις… Που ήλθε μετά το 19 και απή­λαυ­σε ο ‘πολυ­χρο­νε­μέ­νος’. 
Αυτοί οι …πολύ αρι­στε­ροί ξεχώ­ρι­σαν τα τσα­νά­κια τους, όταν το παρα­ξη­λώ­στε και
φέρα­τε ουρα­νο­κα­τέ­βα­το από το Αμέ­ρι­κα τον σ. Στέφανο.

Και το μόνο που έκα­ναν ήταν να μας δια­βε­βαιώ­νουν, πως
είναι …πολύ αρι­στε­ροί αφού κατά τα άλλα μαζί σας εφάρ­μο­ζαν την ίδια πολιτική
σαν κυβέρ­νη­ση (2015-2019) και σαν αντι­πο­λί­τευ­ση (2019-2023).

Ποια πολι­τι­κή; Μα, αυτήν που συνο­ψί­ζε­ται στην ανενδοίαστη
δήλω­ση του Alexis στο συνέ­δριο «Μετα­πο­λί­τευ­ση:
50 Χρό­νια μετά
» με συν­διορ­γα­νω­τές την Καθη­με­ρι­νή, το Μορ­φω­τι­κό Ίδρυμα
Εθνι­κής Τρα­πέ­ζης (ΜΙΕΤ), το Οικο­νο­μι­κό Φόρουμ Δελ­φών και το Ελληνικό
Παρα­τη­ρη­τή­ριο του London School of Economics. Η δήλω­ση ξεκα­θα­ρί­ζει, πως … ούτε μια στιγ­μή» δεν πέρα­σε από το μυα­λό του να
δια­πραγ­μα­τευ­τεί την παρου­σία της χώρας στην Ευρω­παϊ­κή Ενω­ση και στο ευρώ
.
(βλ. ΦΑΙΑΚΙΑ: Προ­α­πο­φα­σι­σμέ­νη
υπο­χώ­ρη­ση σε βάρος των …κορόϊ­δων
)

Ετσι, για να μην αμφι­βάλ­λου­με για το τί σήμαι­ναν όλες εκείνες
οι δήθεν συγκρου­σια­κές δια­κη­ρύ­ξεις του 2012-15…

Επει­δή μάλ­λον θέλε­τε να κρύ­ψε­τε τί πραγ­μα­τι­κά σημαίνει
για τα πολι­τι­κά πρά­μα­τα τη χώρας η κωλο­τού­μπα του 2015 ή -ακό­μη χει­ρό­τε­ρο- δεν
το συλ­λαμ­βά­νε­τε, δυσκο­λεύ­ε­στε να κατα­νο­ή­σε­τε την επι­τα­χυ­νό­με­νη κατρα­κύ­λα… Γι’
αυτό και ονο­μά­ζε­τε ‘πολι­τι­κή δια­μά­χη’ τα φαι­δρά, που μας προ­σφέ­ρε­τε σχεδόν
καθη­με­ρι­νά προς τέρ­ψη των πάντων, προς ιδιαί­τε­ρη χαρά των κυβερ­νώ­ντων αλλά και
των ‘σοσια­λι­στών’, που ονει­ρεύ­ο­νται εύλο­γα να ξανα­γί­νουν αξιωματική
αντιπολίτευση…

Και εμείς γελά­με με τα καμώ­μα­τά σας καθη­με­ρι­νά… Μόνον,
προ­σέξ­τε, για­τί υπερ­βαί­νε­τε τα όρια της φαι­δρό­τη­τας και μετα­πί­πτε­τε ραγδαία
στην γελοιό­τη­τα… Και η γελοιό­τη­τα δεν προ­κα­λεί γέλιο… Θλί­ψη φέρ­νει, οργή και
αποστροφή…

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted