ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ - Φαιακία

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Το άρθρο αυτό έχει
συγ­γρά­ψει ο φίλ­τα­τος Δημή­τρης Λεβέ­ντης. Το ανε­βά­ζου­με, έχο­ντας υπό­ψη την οικο­λο­γι­κή ευαι­σθη­σία του Μήτσου αλλά και τον τεκμηριωμένο
λόγο του, που ιδιαί­τε­ρα χρεια­ζό­μα­στε για το θέμα των εκα­τομ­μυ­ρί­ων νεκρών ψαριών
της Κάρλας…

Ισως να έχετε
προ­σέ­ξει, ότι η τρέ­χου­σα πλη­ρο­φό­ρη­ση των συστη­μι­κών ΜΜΕ τεί­νει να απο­φύ­γει κάθε
ανα­ζή­τη­ση των αιτί­ων και της έκτα­σης της ρύπαν­σης και αρέ­σκε­ται στα ‘πικά­ντι­κα’
της σύγκρου­σης Δημάρχου-Περιφερειάρχη.

Παρα­θέ­του­με:

 

Χιλιά­δες νεκρά ψάρια επι­πλέ­ουν στα νερά του
Παγα­ση­τι­κού

Πρό­κει­ται για ένα αβα­θή κόλ­πο -το μέσο βάθος του είναι
69 μέτρα- στον οποίο δεν ανα­νε­ώ­νε­ται πολύ εύκο­λα το νερό και γίνε­ται πολύ
ευά­λω­τος οικο­λο­γι­κά όταν πέφτουν μέσα ρύποι. Συνά­μα απο­τε­λεί τμή­μα ενός ήδη
στρε­σα­ρι­σμέ­νου οικο­λο­γι­κού συστή­μα­τος που νοσού­σε ακό­μη και πριν τις πλημμύρες
και δεν έχει επα­νέλ­θει από τότε, όπως εκτι­μά το εργα­στή­ριο Θαλάσ­σιας βιολογίας
του τμή­μα­τος Γεω­πο­νί­ας- Ιχθυο­λο­γί­ας του πανε­πι­στή­μιου Θεσσαλίας.

Ενώ ήδη έχουν αφαι­ρε­θεί έξι από τις ένδε­κα γαλάζιες
σημαί­ες σε παρα­λί­ες της Μαγνη­σί­ας ο ξεφτι­λι­σμέ­νος φασί­στας Μπέ­ος αρνήθηκε
συζή­τη­ση στο δημο­τι­κό συμ­βού­λιο για το φλέ­γον θέμα ρίχνο­ντας το μπα­λά­κι της
δια­χεί­ρι­σης του οικο­λο­γι­κού εγκλή­μα­τος στην Περιφέρεια.

Στην αρχή προ­σπά­θη­σαν να περά­σουν την θεω­ρία ότι τα
νεκρά ψάρια προ­κύ­πτουν από την από­το­μη αλλα­γή γλυ­κού και θαλασ­σι­νού νερού αφού
προ­έρ­χο­νται από την λίμνη Κάρ­λα και οδη­γή­θη­καν εκεί όταν άνοι­ξε το θυρόφραγμα
για να ξεθυ­μά­νουν τα νερά των περυ­σι­νών πλημμυρών

Όμως απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η ρύπαν­ση υπάρ­χει πολύ πριν τον
Παγα­ση­τι­κό, μέσα στην ίδια την Λίμνη και ότι τα ψάρια είχαν ψοφή­σει ήδη από το
γλυ­κό νερό, δηλα­δή μέσα στο φυσι­κό τους περιβάλλον.

Όταν πηγαί­να­με δημο­τι­κό η προ­πα­γάν­δα του υπουργείου
Παι­δεί­ας της πρώ­της Καρα­μαν­λο­κρα­τί­ας επα­να­λάμ­βα­νε μέσω των δασκά­λων για τα
οφέ­λη από την απο­ξή­ραν­ση το 1962 της αρχαί­ας Βοι­βη­ί­δος (Κάρ­λας)… 

Εκεί που ζούσε
ο θεός Απόλ­λων, όπου έβο­σκε τα κοπά­δια του Αδμή­του, τιμω­ρη­μέ­νος από τους θεούς
για την εξό­ντω­ση των Κυκλώ­πων, ενώ στο βόρειο τμή­μα της λίμνης κατοι­κού­σαν οι
Κένταυ­ροι, όπου χιλιά­δες στρέμ­μα­τα μοι­ρά­στη­καν στους αγρό­τες και καταπολεμήθηκε
η ελονοσία.

Όμως, σύντο­μα δια­πι­στώ­θη­κε ότι οι επι­πτώ­σεις στο
οικο­σύ­στη­μα της περιο­χής ήταν μεγα­λύ­τε­ρες από το όφε­λος που προ­σέ­φε­ρε η
απο­ξή­ραν­σή της και την δεκα­ε­τία του ’90 ξεκί­νη­σε η ανα­σύ­στα­σή της με σκο­πό την
άρδευ­ση των καλ­λιερ­γειών αλλά και την ενί­σχυ­ση της ύδρευ­σης στο Βόλο…

Η Φαίη Τζα­νε­του­λά­κου, διδά­σκου­σα στο
Τμή­μα Αρχι­τε­κτο­νι­κής του Πανε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λί­ας και περι­βαλ­λο­ντι­κή ακτιβίστρια
ανέ­φε­ρε στην εφη­με­ρί­δα ” Καθημερινή” :

«το τελευ­ταίο περι­στα­τι­κό έρχε­ται να προ­στε­θεί σε άλλα
σημα­ντι­κά περι­βαλ­λο­ντι­κά προ­βλή­μα­τα τα οποία αντι­με­τω­πί­ζει η περιο­χή όπως είναι
«η υψη­λή αέρια ρύπαν­ση λόγω της καύ­σης απορ­ριμ­μά­των* και το αμφι­βό­λου ποιότητας
νερό από γεωτρήσεις».

«Στις αρχές του καλο­και­ριού, δημο­τι­κή αρχή και
περι­φέ­ρεια βεβαί­ω­ναν τον κόσμο για την ποιό­τη­τα του θαλασ­σι­νού νερού στον
Παγα­ση­τι­κό, ως απά­ντη­ση σε όσους είχαν θορυ­βη­θεί από μετρή­σεις όπως αυτή του
Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Μαγνη­σί­ας τον περα­σμέ­νο Ιούνιο. 

Σύμ­φω­να με τις μετρή­σεις αυτές, προει­δο­ποιού­σαν ότι η
σήραγ­γα απορ­ρο­ής υδά­των από τη λίμνη Κάρ­λα τρο­φο­δο­τεί τον Παγα­ση­τι­κό με
αυξη­μέ­νο μικρο­βια­κό φορ­τίο και νιτρι­κά που μπο­ρεί να οδη­γή­σουν σε ευτροφισμό,
αλλά και βαρέα μέταλ­λα τα οποία μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σουν στο μέλ­λον τη
βιο­ποι­κι­λό­τη­τα του κόλ­που και φυσι­κά τους κατοί­κους
»,

Η ίδια ανα­λύ­ει το φαι­νό­με­νο κατα­κρε­ουρ­γώ­ντας με το
ξυρά­φι της γνώ­σης και της παρα­τή­ρη­σης τις κυρί­αρ­χες θεω­ρί­ες ερμη­νεί­ας της
κατα­στρο­φής σε άρθρο της στην ‘Παράλ­λα­ξη’ (https://parallaximag.gr/…/ti-echoyn-ta-erma-kai-psofoyn)
που ένα κομ­μά­τι του παρα­θέ­τω εδώ.

Μετά τις πλημ­μύ­ρες του Ντά­νιελ, η Κάρ­λα υπερχείλισε
και σκέ­πα­σε πολ­λές καλ­λιέρ­γειες όπως και τις εγκα­τα­στά­σεις της 1ης ΤΑΞΑΣ στο
Στε­φα­νο­βί­κειο. Ετσι, ένα κοκτέιλ από ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ και τοξι­κά ΧΗΜΙΚΑ και ΒΑΡΕΑ
ΜΕΤΑΛΛΑ από την αερο­πο­ρι­κή βάση (της οποί­ας η γεω­γρα­φι­κή θέση στη λίμνη είναι
απο­ρί­ας άξια) ‘εμπλού­τι­σαν’ το νερό της λίμνης. 

Ο θάνα­τος των ψαριών της αλλά
και η δια­τά­ρα­ξη του οικο­συ­στή­μα­τος υπήρ­ξαν προ­δια­γε­γραμ­μέ­να. Ήρθαν και οι
υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες του καλο­και­ριού και έδω­σαν τη χαρι­στι­κή βολή στο
οικοσύστημα.

Το άνοιγ­μα του θυρο­φράγ­μα­τος για την εκροή των
πλε­ο­να­ζό­ντων υδά­των του ταμιευ­τή­ρα στην λεκά­νη του Παγα­ση­τι­κού είχε αποτέλεσμα
τα ΗΔΗ νεκρά ψάρια του γλυ­κού νερού να διο­χε­τεύ­ο­νται στη θάλασ­σα, αλλά και όσα
επέ­ζη­σαν από την υπο­ξία, να μην αντέ­ξουν μέσα στο θαλασ­σι­νό νερό.

Παρα­τη­ρη­τές του τοπι­κού οικο­συ­στή­μα­τος ανα­φέ­ρουν ότι
χάθη­καν και τα απο­δη­μη­τι­κά πτη­νά από τη λίμνη.

Τα νεκρά ψάρια μετά από 15 μέρες παρου­σί­ας τους στο
λιμά­νι του Βόλου, στην κορυ­φή της του­ρι­στι­κής σεζόν, κάλυ­ψαν όλη την παρόχθια
ζώνη, από τον Μάρα­θο ως τα Πλατανίδια.

Έτσι ξεκί­νη­σε ένας αγώ­νας πολι­τι­κής αντι­σφαί­ρι­σης των
ευθυ­νών. Ο Αχιλ­λέ­ας Μπέ­ος εξί­στα­ται ότι θα χαλά­σει η φήμη του Βόλου ως
του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού αλλά δεν είναι δική του δικαιο­δο­σία η θάλασσα,
εκτο­ξεύ­ο­ντας γνώ­ρι­μες ύβρεις προς την Περι­φέ­ρεια… Η νέα Περι­φε­ρεια­κή αρχή εξίσταται
ομοί­ως για­τί δεν υπάρ­χει φορέ­ας δια­χεί­ρι­σης του Παγα­ση­τι­κού… Οι πολί­τες αναρωτιούνται
αν τελι­κά οι αυτο­διοι­κη­τι­κοί ταγοί είναι άξιοι μόνο για τη γιορ­τή κρασιού
Αγχιάλου…

Σπα­σμω­δι­κές προ­τά­σεις όπως το μάζε­μα εκατοντάδων
χιλιά­δων ψαριών με από­χη (!), ή η τοπο­θέ­τη­ση διχτυού στην έξο­δο του αγωγού
κατα­λα­βαί­νου­με ότι είναι του­λά­χι­στον φαιδρές.

Η δημιουρ­γία θυρο­φράγ­μα­τος προς το Αιγαίο απλά
μετα­θέ­τει αλλού το πρόβλημα.

Σήμε­ρα μάθα­με ότι η Περι­φέ­ρεια απο­φά­σι­σε να κλεί­σει το
θυρό­φραγ­μα. Έτσι τα ψάρια θα συνε­χί­σουν να πεθαί­νουν μέσα στην Κάρ­λα. Μέχρι την
επό­με­νη νερο­πο­ντή… Κατα­λα­βαί­νου­με όλοι ότι ούτε αυτό είναι λύση. 

Η λίμνη για να είναι βιώ­σι­μη πρέ­πει να οξυγονώνεται
μέσα από την ανά­γκη παρο­χής φρέ­σκου νερού και ανα­νέ­ω­σης των υδά­των της.

Δυστυ­χώς, στον Πηνειό -αν και βρί­σκε­ται πλησίον-
γνω­ρί­ζου­με ότι από το 80 και μετά με την εισβο­λή της “Πρά­σι­νης Ανάπτυξης”
διο­χε­τεύ­ο­νται σε αυτόν ετη­σί­ως 2000 τόνοι φυτο­φάρ­μα­κα, σύμ­φω­να με την έρευνα
Μυλό­που­λου. Είναι ο δεύ­τε­ρος πιο μολυ­σμέ­νος ποτα­μός στην Ευρώ­πη μετά τον Πάδο.

Μόνο ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο μακρο­πρό­θε­σμο σύστημα
επε­ξερ­γα­σί­ας των ρεό­ντων υδά­των που δεν θα θέτει σε κίν­δυ­νο την πανί­δα της
λίμνης αλλά και την ποιό­τη­τα της θάλασ­σας, θα μπο­ρέ­σει να απο­τε­λέ­σει λύση.

Εν έτει 2024, υπο­τί­θε­ται ότι ζού­με σε ευνο­μού­με­νη χώρα
της Ευρώ­πης με αρκε­τούς σοβα­ρούς επι­στή­μο­νες που θα μπο­ρού­σαν να καταθέσουν
προ­τά­σεις για να γίνει δια­χει­ρή­σι­μο ένα τόσο μεγά­λο υγειο­νο­μι­κό πρό­βλη­μα… Αν
δεν λυθεί, θα εντεί­νε­ται διαρ­κώς λόγω της επέ­λα­σης της κλι­μα­τι­κής κρίσης. 

Για κάποιο περί­ερ­γο λόγο, στην Ελλά­δα, αρχές και
επι­στή­μο­νες μαζί αδυ­να­τούν να δια­χει­ρι­στούν τους όγκους νερού της χώρας είτε
πρό­κει­ται για λίμνες, ποτά­μια, χεί­μαρ­ρους. Το νερό, ειδι­κά το γλυ­κό, δεν
βιώ­νε­ται ως σύμ­μα­χος μα ως εχθρός που πρέ­πει να ‘δαμα­στεί’ ή να ‘πατα­χθεί’
για­τί πάντα θα ‘εμπο­δί­ζει’.

Τώρα που η λει­ψυ­δρία επε­λαύ­νει, και ποτά­μια και λίμνες
στε­ρεύ­ουν, αυτά τα λίγα σημεία υδά­τι­νης στί­ξης της ελλη­νι­κής γης θα γίνουν πιο
πολύ­τι­μα από ποτέ.  Ας γίνει επιτέλους
ένας βιώ­σι­μος σχε­δια­σμός για να ζήσου­με αρμο­νι­κά με τους νερέ­νιους θησαυρούς
μας.”

Μετά την εσπευ­σμέ­νη κινη­το­ποί­η­ση της εισαγ­γε­λί­ας για
διε­ρεύ­νη­ση ευθυ­νών Μπέ­ος, Περι­φέ­ρεια, Κυβέρ­νη­ση έχουν χεστεί απά­νω τους κι έφτασε
η μυρω­διά στα πέρα­τα . “κι εχου­νε κλεί­σει όλοι οι δρό­μοι για τη Λάρι­σα.”**

Από τύχη φαί­νε­ται να ζούμε .

Μπο­ρεί και να έχου­με μεταλ­λα­χθεί και δεν το έχουμε
πάρει χαμπάρι

Σ. Σ

* Στις δια­δη­λώ­σεις κατά της καύ­σης απορ­ρι­μά­των εδώ και
4 χρό­νια στον Βόλο, δολο­φο­νή­θη­κε από τα Ματ ο 26χρονος αγω­νι­στής Βασί­λης Μάγγος

**στί­χος από το Κιλε­λέρ του παλιού Νιόνιου

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted