Η ακροδεξιά σηκώνει κεφάλι στην Λατινική Αμερική - Φαιακία

Η ακροδεξιά σηκώνει κεφάλι στην Λατινική Αμερική

Η εκλο­γή ενός ημι­πα­ρά­φρο­να ακρο­δε­ξιού στην προ­ε­δρία της
Αργε­ντι­νής με το πριό­νι στο χέρι για να … καρα­το­μή­σει την κρα­τι­κή δια­φθο­ρά είναι
κάτι πολύ περισ­σό­τε­ρο από μία νότα φαι­δρό­τη­τας στην πολι­τι­κή ζωή της
ταλαι­πω­ρη­μέ­νης χώρας.

Η εκλο­γή του Μιλέι με ‘δημο­κρα­τι­κές’ δια­δι­κα­σί­ες προκαλεί
σοκ και δέος σε πολ­λά επί­πε­δα… Αρχι­κά, είναι αψευ­δής μάρ­τυ­ρας μιας βαθιάς
παρακ­μής του δημό­σιου βίου… Αλλά και ενός λαϊ­κού κινή­μα­τος ανί­σχυ­ρου -για διάφορους
λόγους- να αντι­πα­ρα­τε­θεί με επι­τυ­χία στην επέ­λα­ση του φυρερίσκου-σωτήρα…

Η ανυ­πο­λη­ψία των πολι­τι­κών αξιών της αρι­στε­ράς στην συνείδηση
του Αργε­ντί­νι­κου λαού φτά­νει στο σημείο της θερ­μής υπο­δο­χής των βαθιά και
ανοι­χτά αντι­λαϊ­κών εξαγ­γε­λιών του Μιλέι, προ των εκλογών… 

Το φαι­νό­με­νο είναι γενι­κό­τε­ρο, με ευρύ­τε­ρη γεωγραφική
κατα­νο­μή χωρίς την εξαί­ρε­ση της …προηγ­μέ­νης δημο­κρα­τι­κά Ευρώ­πης. Κάπο­τε, η
κλασ­σι­κή δεξιά-ακρο­δε­ξιά έκρυ­βε και καμου­φλά­ρι­ζε έντε­χνα τις αλη­θι­νές της προθέσεις
πίσω από δια­κη­ρύ­ξεις με πολ­λά ‘ΘΑ’ αρε­στά στην κοι­νή γνώμη.

Σιγά-σιγά οι συντη­ρη­τι­κοί πετά­νε την μάσκα των ‘φίλων
του λαού’ και όλο και περισ­σό­τε­ρο χρη­σι­μο­ποιούν την …’γλώσ­σα της αλή­θειας’ για
να κερ­δί­σουν την συμπά­θεια και την υπο­στή­ρι­ξη των λαϊ­κών στρω­μά­των. Με
συν­θή­μα­τα για ανά­πτυ­ξη της …ελεύ­θε­ρης οικο­νο­μί­ας, της κατάρ­γη­σης των εργασιακών
κεκτη­μέ­νων, της ραγδαί­ας ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης βασι­κών τομέ­ων της κοι­νω­νι­κής ζωής
(Υγεία, Παι­δεία), την εγκα­τά­λει­ψη της κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας, την αδια­φο­ρία για τις
δημό­σιες υπο­δο­μές οι ακρο­δε­ξιοί σαλ­τι­μπά­γκοι απο­κτούν ερεί­σμα­τα στον λαό, που
υπο­γρά­φει με την ψήφο του την κατα­δί­κη του… 

Δια­κρί­νει εδώ κανείς, μία δια­φο­ρά από τον κλασσικό
φασι­σμό-ναζι­σμό, όπου οι υπο­σχέ­σεις για στή­ρι­ξη των λαϊ­κών στρω­μά­των, για
βελ­τιώ­σεις των κοι­νω­νι­κών παρο­χών έδι­ναν και έπαιρναν.

Η γενι­κά ‘επι­τυ­χη­μέ­νη’ αμφι­σβή­τη­ση των σοσιαλιστικών
ιδα­νι­κών απο­θρα­σύ­νει τις πολι­τι­κές μαριο­νέ­τες του μεγά­λου κεφα­λαί­ου ώστε να μην
διστά­ζουν να προ­κα­λούν με την γυμνή περι­φο­ρά της φιλε­λεύ­θε­ρης-καπι­τα­λι­στι­κής τους
πραμάτειας.

Η Αργε­ντι­νή, προ­σφέ­ρει αυτές τις ώρες αρκετά
απο­κα­λυ­πτι­κές εικό­νες του συνο­λι­κού σχε­δια­σμού ποδη­γέ­τη­σης των λαών, ιδιαί­τε­ρα στην
βασα­νι­σμέ­νη Νότια Αμε­ρι­κή. Και εξό­χως διδακτικές…

Μόλις ο Χαβιέ Μιλέι ανήγ­γει­λε μία σει­ρά δρακόντιων
μέτρων σε βάρος των λαϊ­κών στρω­μά­των με απε­λευ­θέ­ρω­ση απο­λύ­σε­ων, μεγάλες
ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις κ.λ.π. το γνω­στό και μη εξαι­ρε­τέο ΔΝΤ τον τρο­φο­δό­τη­σε με 4.7
δις δολά­ρια. Τα οποία βεβαί­ως θα ανα­λά­βει να ξεπλη­ρώ­σει εις το …πολ­λά­κις
πολ­λα­πλούν ο Αργε­ντί­νι­κος λαός.

Εξάλ­λου ο εκτε­λε­στής με το πριό­νι νεό­τευ­κτος πρόεδρος
δεί­χνει, πως βασι­κή του απο­στο­λή είναι να ξεκό­ψει την χώρα του …από τις κακές παρέες.
Ετσι, ενώ η Αργε­ντι­νή ήταν υπο­ψή­φια για έντα­ξη στους
BRICS και
εξέ­τα­ζε την έκδο­ση κοι­νού νομί­σμα­τος με την Βρα­ζι­λία αφή­νο­ντας στην άκρη το δολάριο,
ο Ξαβιέ φρό­ντι­σε να δηλώ­σει άμε­σα την πίστη του στον Αμε­ρι­κά­νι­κο χαρτονόμισμα
(στην κυριο­λε­ξία) και φυσι­κά να ματαιώ­σει κάθε κίνη­ση προς τους
BRICS.

Τα νέα αυτά  δεν
είναι ευχά­ρι­στα για κανέ­ναν λαό της Λατι­νι­κής Αμε­ρι­κής και του κόσμου
γενι­κό­τε­ρα. Ιδιαί­τε­ρα, όμως αφο­ρούν τους Βρα­ζι­λιά­νους, που προ­σέ­βλε­παν σε
αλλη­λο­ϋ­πο­στή­ρι­ξη με μία μη-υπο­ταγ­μέ­νη στο ΔΝΤ Αργε­ντι­νή… Ενας άξο­νας Βραζιλίας-Αργεντινής
σε κατεύ­θυν­ση αντι­ϊ­μπε­ρια­λι­στι­κή αλλά­ζει ουσια­στι­κά το πολι­τι­κό σκη­νι­κό της Ηπείρου…
Αρκεί να σκε­φτεί κανείς την ενί­σχυ­ση, που θα αισθά­νο­νταν και θα εισέπρατταν
καθε­στώ­τα φιλο­λαϊ­κά, όπως της Βενε­ζου­έ­λας, της Βολι­βί­ας, του Περού κ.α.

Όμως και στην ίδια την Βρα­ζι­λία τα πράγ­μα­τα δεν είναι
ούτε εύκο­λα ούτε ευχά­ρι­στα… Ένα χρό­νο μετά την απο­τυ­χη­μέ­νη απόπειρα
πρα­ξι­κο­πή­μα­τος του
Bolsonaro,
οι οπα­δοί του παρα­μέ­νουν απο­θρα­συ­μέ­νοι, απο­κα­λώ­ντας την 8η Ιανουα­ρί­ου -μέρα της
από­πει­ρας- «Ημέ­ρα του Πατριώτη». 

Οι διώ­ξεις των πρα­ξι­κο­πη­μα­τιών προ­χω­ρούν με
αργούς ρυθ­μούς ενώ είναι φανε­ρό, πως συνω­μο­σί­ες κατά του Λού­λα και υπέρ των
ακρο­δε­ξιών εξυ­φαί­νο­νται καθημερινά…

Το ζήτη­μα του συσχε­τι­σμού των δυνά­με­ων παρα­μέ­νει και
για την Βρα­ζι­λία κεφα­λαιώ­δες… Το μάθη­μα από την από­πει­ρα πρα­ξι­κο­πή­μα­τος κατά
του Τσά­βες το 2002 είναι σαφέ­στα­το: Η πιθα­νό­τη­τα επι­τυ­χί­ας των
Αμε­ρι­κα­νο­έ­μπνευ­στων στρα­τιω­τι­κών κινη­μά­των καθο­ρί­ζε­ται από τον βαθ­μό ελέγχου
των κρί­σι­μων εστιών στον κρα­τι­κό μηχα­νι­σμό και ειδι­κό­τε­ρα στον στρατό…

Φυσι­κά, κεφα­λαιώ­δες παρα­μέ­νει το ζήτη­μα διά­τρη­σης της ιδεολογικής
επι­τυ­χί­ας του συστή­μα­τος, που κατα­φέρ­νει να πεί­θει, ότι η οικο­νο­μία της αγοράς
στην πιο απο­χα­λι­νω­μέ­νη της μορ­φή είναι ‘λύση’ για τα φτω­χά λαϊ­κά στρώματα…

Στον τομέα αυτό έχουν να μελε­τη­θούν και να γίνουν πάρα
πολλά… 

Ζητεί­ται ελευ­θε­ρία σκέ­ψης και φαντα­σία προ­σέγ­γι­σης των
μεγά­λων ζητη­μά­των της εποχής… 

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted