Στοχασμοί πάνω σε ένα βιβλίο - Φαιακία

Στοχασμοί πάνω σε ένα βιβλίο

Καθώς κυκλο­φο­ρεί το τελευ­ταίο βιβλίο
του φίλ­τα­του Γιώρ­γου Ρού­ση με τίτλο: ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ, ΠΑΝΩ Σ’ ΕΝΑ ΚΡΙΣΙΜΟ
ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ, Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΡΗΓΜΑΤΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΟΣΟ
ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ Η ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ
, κάνω μία φευ­γα­λέα ανα­δρο­μή στην πλου­σιό­τα­τη συμ­βο­λή του Γιώρ­γου πάνω στο καί­ριο ζήτη­μα των όρων, των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων και των δια­σφα­λί­σε­ων μετά­βα­σης από τον καπι­τα­λι­σμό στον σοσιαλισμό.

Χαρα­κτη­ρι­στι­κό της θεμα­το­λο­γί­ας του
είναι η εστί­α­ση σε αιχ­μη­ρά θέμα­τα, που ζητού­σαν και ζητούν απα­ντή­σεις ή
του­λά­χι­στον βαθύ­τε­ρες προσεγγίσεις. 

Από την αρχή έως σήμε­ρα ο Γιώρ­γος απέφυγε
συστη­μα­τι­κά κοι­νο­τυ­πί­ες και ευκο­λί­ες θέτο­ντας ζητή­μα­τα, που απαιτούσαν
διε­ρεύ­νη­ση σε βάθος, συνε­ξέ­τα­ση θεω­ρί­ας και πράξης … 

Το ερώ­τη­μα, που κυριαρ­χεί στο τελευταίο
του βιβλίο υπάρ­χει σαν υπο­ση­μεί­ω­ση στον τίτλο: πώς μπο­ρεί να διαρ­ρη­χθεί ο ιστός της κυρί­αρ­χης ιδε­ο­λο­γί­ας ενώ κρα­τά­ει η
κυριαρ­χία της αστι­κής τάξης
;;;

Κατά την ταπει­νή μου άπο­ψη αυτό το
κορυ­φαίο ζήτη­μα της μαρ­ξι­κής κοι­νω­νιο­λο­γι­κής προ­σέγ­γι­σης μπαί­νει με τον ένα ή
τον άλλο τρό­πο στα περισ­σό­τε­ρα έργα του Γιώρ­γου Ρούση…

Στο: ο λόγος στην
ουτο­πία
κατα­θέ­τει την δια­πί­στω­ση μίας αντί­φα­σης: πώς η χαρα­κτη­ρι­ζό­με­νη από
τον ίδιο τον Μαρξ παρα­μορ­φω­τι­κά αλλο­τριω­μέ­νη σε συν­θή­κες καπι­τα­λι­σμού εργατική
τάξη θα είναι αυτή που θα οδη­γή­σει στην ταξι­κή ρήξη και την απε­λευ­θέ­ρω­ση της κοινωνίας
συνολικά;;;

Στο βιβλίο του: ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
, ο Γιώρ­γος ολο­κλη­ρώ­νει μία επα­να­στα­τι­κή απο­κα­τά­στα­ση του Γκράμσι,
που έχει βαθύ­τα­τα κακο­ποι­η­θεί από ρεφορ­μι­στι­κές προ­σεγ­γί­σεις και μετα­τρα­πεί σε  ‘θεω­ρη­τι­κό του εκσυγ­χρο­νι­σμού’. Ο ‘πόλε­μος
θέσε­ων’ του Γκράμ­σι και η ιδε­ο­λο­γι­κή επι­κρά­τη­ση του συστή­μα­τος αξιών της εργατικής
τάξης σε συν­θή­κες καπι­τα­λι­σμού σαν ανα­πό­δρα­στου εργα­λεί­ου για την κοινωνική
ανα­τρο­πή, μας φέρ­νουν ακό­μη εγγύ­τε­ρα σε κρί­σι­μα και κρι­τι­κά ζητή­μα­τα… Θέματα,
που ανα­πό­φευ­κτα θα αντι­με­τω­πί­σει όποιος πονά­ει και αγω­νιά για την κοινωνική
χει­ρα­φέ­τη­ση και απε­λευ­θέ­ρω­ση… Θέμα­τα, που δεν γεν­νή­θη­καν σήμε­ρα… Θέμα­τα, που αναδύονται
και προ­βάλ­λο­νται εντο­νό­τε­ρα καθώς η δυνα­τό­τη­τα ιδε­ο­λο­γι­κής επι­βο­λής της αστικής
τάξης έχει ενι­σχυ­θεί εκθετικά.

Στο ζήτη­μα του περά­σμα­τος από τον καπι­τα­λι­σμό στον σοσια­λι­σμό ανα­φέ­ρο­νται εστια­σμέ­να σε αυτό άλλα δύο βιβλία: ΜΕΤΑΒΑΣΗ και το πολυ­συγ­γρα­φι­κό: ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ & ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ. 

Δια­χρο­νι­κά ο Γιώρ­γος δια­τη­ρεί την
ευαι­σθη­σία του για τους όρους εξου­σί­ας της εργα­τι­κής τάξης αλλά και τον τρό­πο άσκησής
της… Θυμά­μαι π.χ. πως σε σχε­τι­κό άρθρο του στην ‘Ελευ­θε­ρο­τυ­πία’ τόνι­ζε,
ότι η γρα­φειο­κρα­τι­κή παρα­μόρ­φω­ση της εργα­τι­κής εξου­σί­ας, δηλα­δή της δικτατορίας
του προ­λε­τα­ριά­του την μετα­τρέ­πει σε μία απε­χθή για τον λαό δικτα­το­ρία… Ακό­μη, πιο πρό­σφα­τα ο Γιώρ­γος ανοί­γει το ζήτη­μα της παρα­γω­γι­κής ανά­πτυ­ξης, που
ξεφεύ­γο­ντας 
από τα όρια της ανά­γκης έχει απλω­θεί κατά
τερα­τώ­δη τρό­πο στην σφαί­ρα της υπερ­κα­τα­νά­λω­σης, κακο­ποιώ­ντας φύση και κοι­νω­νία. Δεν μας αφο­ρά αυτό;;;
 
    

Αυτές τις σκόρ­πιες σκέ­ψεις δεν τις καταγράφω
σήμε­ρα με σκο­πό να ενη­με­ρώ­σω για την παρου­σί­α­ση του τελευ­ταί­ου βιβλί­ου του
Γιώρ­γου…  Αυτό γίνε­ται πιο άμε­σα και πιο
απλά.

Επι­θυ­μία μου είναι να τονί­σω, πως η
θεμα­το­λο­γία του απο­τε­λεί -πάντα κατά την ταπει­νή μου γνώ­μη- μία συνο­λι­κή και ξεκά­θα­ρη καταγραφή
προ­βλη­μα­τι­σμών, ανα­γκών, ερω­τη­μά­των, που έχουν να κάνουν με το θεμελιώδες
ζήτη­μα της επα­να­στα­τι­κής απε­λευ­θέ­ρω­σης της κοι­νω­νί­ας από τα δεσμά της καταναγκαστικής
εργα­σί­ας. Όχι το για­τί αλλά το πώς…

Ενδει­κτι­κά παρα­θέ­τω τις ενό­τη­τες του
βιβλίου: 

●Η ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΛΑΣΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ
ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ

●ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ

●Η ίδια η καπι­τα­λι­στι­κή παραγωγή

●Ο καπι­τα­λι­στι­κός καταναλωτισμός

●Η συμ­βο­λή της δύνα­μης της συνήθειας

●Ο ρόλος του ρεφορμισμού

●Η συμ­βο­λή των ΜΜΕ στη διαιώ­νι­ση της αστι­κής ιδεολογίας

●ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΛΑΣΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΡΗΓΜΑΤΩΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΟΣΟ
ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ Η ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

●Ο εκ μέρους των κλα­σι­κών του μαρ­ξι­σμού οικο­νο­μι­κός ντετερμινισμός
και οι ευθύ­νες τους για τη λαθε­μέ­νη φατα­λι­στι­κή, αντι­δια­λε­κτι­κή του ανάγνωση

●Ο ρόλος του προ­λε­τα­ρια­κού κοι­νω­νι­κού υπο­κει­μέ­νου στη ρηγ­μά­τω­ση της
αστι­κής ιδε­ο­λο­γι­κής ηγεμόνευσης

●Η κυρί­αρ­χη θέση των κλα­σι­κών του μαρ­ξι­σμού, το δια­ζευ­κτι­κό ή τού
κομ­μου­νι­σμός ή βαρβαρότητα

●Η ανε­πάρ­κεια της στρα­τη­γι­κής ρηγ­μά­τω­σης αυτής της αντί­θε­σης εκ
μέρους των κλα­σι­κών του μαρξισμού

●Ο εντο­πι­σμός του προ­βλή­μα­τος από τον Λένιν

●Ο μετέ­πει­τα εντο­πι­σμός του προ­βλή­μα­τος και η ανε­παρ­κής ή και
λαθε­μέ­νη αντι­με­τώ­πι­σή του

●Σύγ­χρο­νη εργα­τι­κή τάξη και κυριαρ­χία αστι­κής ιδεολογίας

●Ο εντο­πι­σμός του προ­βλή­μα­τος από τον Λούκατς

●Ο εντο­πι­σμός του προ­βλή­μα­τος και η λάθος επί­λυ­σή του εκ μέρους του
Μαρκούζε

●Ο εντο­πι­σμός της κρι­σι­μό­τη­τας του προ­βλή­μα­τος και η μη επί­λυ­σή του
από τον Αλτουσέρ

●Η συμ­βο­λή του Γκράμσι

●Η εναλ­λα­κτι­κή του πολέ­μου θέσεων

●Η ανε­πάρ­κεια ακό­μη και της μη ρεφορ­μι­στι­κής ανά­γνω­σης του Πολέμου
θέσεων

●Συμπε­ρά­σμα­τα   

Μου φαί­νε­ται εξαι­ρε­τι­κά δύσκο­λο να εντο­πί­σω ενό­τη­τες διαχρονικών
προ­βλη­μα­τι­σμών, που να βρί­σκο­νται έξω από αυτή την θεματολογία… 

Πολύ περισ­σό­τε­ρο: το βιβλίο φέρο­ντας την επιστημονική
εγκυ­ρό­τη­τα του συγ­γρα­φέα είναι σίγου­ρα μία πρό­κλη­ση και πρό­σκλη­ση για να συναντήσουμε
σκέ­ψεις, ‘αγω­νί­ες’, ερω­τη­μα­τι­κά αλλά και -κυρί­ως- να διεισ­δύ­σου­με στην
αντι­με­τώ­πι­σή τους… 

Αυτοί οι ‘στο­χα­σμοί’ δεί­χνουν πως οι στο­χα­σμοί του
Γιώρ­γου είναι επί­και­ροι, πολύ­τι­μοι και επιζητήσιμοι.

Ραντε­βού με το βιβλίο, λοι­πόν… Ραντε­βού με τον Γιώργο
στην παρου­σί­α­σή του στις 2 του Φλεβάρη.

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted