Σοβαρότης μηδέν

Οι συγκοι­νω­νια­κές υπο­δο­μές μιας χώρας είναι ιδιαί­τε­ρα απο­κα­λυ­πτι­κές για την κοι­νω­νι­κο-πολι­τι­στι­κή της ωρι­μό­τη­τα αλλά και τα ιδιαί­τε­ρα χαρα­κτη­ρι­στι­κά του δεδο­μέ­νου κοι­νω­νι­κού της συστή­μα­τος… Η Ελλά­δα, για παρά­δειγ­μα χώρα του “κομπρα­δό­ρι­κου” (μετα­πρα­τι­κού) καπι­τα­λι­σμού ήταν και παρα­μέ­νει εξαρ­τη­μέ­νη από τις επι­λο­γές των εργο­λά­βων (μεγά­λοι οδι­κοί άξο­νες), των ΚΤΕΛ, των φερυ-μπωτ και των μεγά­λων εται­ρειών εισα­γω­γής Ι.Χ… Υπήρ­ξε η φωτει­νή εξαί­ρε­ση του αλη­θι­νού εκσυγ­χρο­νι­στή Χαρί­λα­ου Τρι­κού­πη που είχε κατα­φέ­ρει να φτά­σει τη …ψωρο­κώ­σται­να στις πρώ­τες γραμ­μές μετα­ξύ των Ευρω­παϊ­κών χωρών για την ανά­πτυ­ξη σιδη­ρο­δρο­μι­κών δικτύ­ων… Ενά­μι­συ αιώ­να αργό­τε­ρα η Ελλά­δα δια­θέ­τει …λίγο μικρό­τε­ρο σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο, το τράμ έχει ουσια­στι­κά εξα­φα­νι­στεί από όλες τις Ελλη­νι­κές πόλεις και η χρο­νι­κή διάρ­κεια των λιγο­στών λει­τουρ­γου­σών σιδη­ρο­δρο­μι­κών συν­δέ­σε­ων, μόνο στο άκου­σμά της μας φτιά­χνει το κέφι…Ταυτόχρονα εκα­το­ντά­δες οικοι­στι­κά συγκρο­τή­μα­τα -μικρά και μεγά­λα- αρχής γενό­με­νης από το μητρο­πο­λι­τι­κό τερα­τούρ­γη­μα της πρω­τεύ­ου­σας βου­λιά­ζουν στη καθη­με­ρι­νή κόλα­ση του κυκλ­φο­ρια­κού, που απορ­ρο­φά­ει πολυ­ε­τί­ες ενερ­γού ζωής από τους εργα­ζό­με­νους μόνο και μόνο για τις μετα­φο­ρές τους… Η ενερ­γός συγκοι­νω­νια­κή πολι­τι­κή στο τόπο κατά τα τελευ­ταία 15 χρό­νια στιγ­μα­τί­ζε­ται από:
-την κατα­σκευή της γέφυ­ρας Ρίου-Αντι­ρί­ου ΧΩΡΙΣ πρό­βλε­ψη σιδη­ρο­δρο­μι­κής ζεύξης.

-την ματαί­ω­ση του Δυτι­κού Σιδη­ρο­δρο­μι­κού Αξο­να και της Σιδη­ρο­δρο­μι­κής Εγνατίας.

-Την μετά­θε­ση στις καλέν­δες του έργου σιδη­ρο­δρο­μι­κής σύν­δε­σης της Πάτρας με διπλή-σύγ­χρο­νη γραμμή.

-Την κοστο­βό­ρο επι­σκευή του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου της Πελο­πον­νή­σου, που εγκα­τα­λεί­φθη­κε μετά την καθυ­στε­ρη­μέ­νη ολο­κλή­ρω­σή του, ως … ακα­τάλ­λη­λο και ασύμφορο…

-Το καθη­με­ρι­νό υπο­βι­βα­σμό της ποιό­τη­τας του προ­α­στια­κού με συνε­χείς ανα­βο­λές ή/και ματαιώ­σεις υπε­σχημ­μέ­νων συν­δέ­σε­ων (Χαλ­κί­α­δα, Θήβα, Λαύ­ριο, Ραφή­να κ.λ.π.).

-Τις 2 μεγά­λες τελευ­ταί­ες σιδη­ρο­δρο­μι­κές “μεταρ­ρυθ­μί­σεις” μία γαλά­ζια και μία πρά­σι­νη, που σακά­τε­ψαν τα Ελλη­νι­κά τραί­να για ολό­κλη­ρες 10ετίες, αφού προη­γου­μέ­νως τους είχαν ξεζου­μί­σει με τα ασυλ­λή­πτου μεγέ­θους και έκτα­σης ρου­σφέ­τια τους…

Μακρύς, ο πρό­λο­γος… Πιθα­νό­τα­τα ανα­γκαί­ος για να μας πεί­σει, ότι η σύγκρου­ση “Αχαϊ­κής Συμπο­λι­τεί­ας” και “Ηλι­δας” για το μέλ­λον των αεροι­δρο­μί­ων Αρά­ξου και Ανδρα­βί­δας δεν είναι … ανέκ­δο­το… Μάλι­στα… Πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε, από ηλε­κτρο­νι­κά έντυ­πα των περιο­χών, οτι οι “φανα­τι­κοί” των δύο περιο­χών διεκ­δι­κούν για την πάρ­τη τους ο καθέ­νας το “Αερο­δρό­μιο Δυτι­κής Ελλά­δας”… και οι πιο ψύχραι­μοι προ­τεί­νουν συμ­βι­βα­στι­κοί λύση… Να ανα­πτυ­χθούν και τα δύο αεροδρόμια… 

Ευτυ­χώς, που τελι­κά ο όλος καυ­γάς δεν θα δικαιω­θεί έτσι και αλλιώς, αφού μάλ­λον κανέ­να αερο­δρό­μιο δεν θα γίνει, υπό την παρού­σα -και αρκε­τά μέλ­λου­σα φοβού­μαι- οικο­νο­μι­κή συγκυ­ρία… Πιθα­νό­τα­τα το γνω­ρί­ζε­τε αλλά αξί­ζει να υπεν­θυ­μί­σου­με, ότι η από­στα­ση Αρά­ξου-Ανδρα­βί­δας είναι περί­που 40 χιλιό­με­τρα… Από­στα­ση, που ένα σύγ­χρο­νο τραί­νο μέσης ταχύ­τη­τας θα εκά­λυ­πτε σε λιγό­τε­ρο από 15 λεπτά… Να υπεν­θυ­μί­σου­με ακό­μη, ότι ένα σύγ­χρο­νο τραί­νο μέσης ταχύ­τη­τα θα χρειά­ζο­νταν περί­που μία ώρα για την δια­δρο­μή Αθή­να-Πάτρα και Αθή­να-Τρί­πο­λη, περί­που 1.5 ώρα για την δια­δρο­μή Αθή­να-Καλα­μά­τα και λίγο λιγό­τε­ρο από 1 ώρα για την δια­δρο­μή Πάτρα-Καλαμάτα. 

Μετά από αυτά τα στοι­χία και ψύχραι­μη θεώ­ρη­ση του χάρ­τη της περιο­χής, εμείς προ­τεί­νου­με ένα ακό­μη αερο­δρό­μιο στα Φιλια­τρά… Για αρχή και μετά βλέπουμε…