Επανέρχεται η σιδηροδρομική Εγνατία…

Του­λά­χι­στον στον τύπο, όπου προ­βάλ­λε­ται το μεγα­λε­πί­βο­λο σχέ­διο του ΟΣΕ για σιδη­ρο­δρο­μι­κή σύν­δε­ση της Δυτι­κής Ελλά­δας. Πρό­κει­ται ουσια­στι­κά για δύο άξο­νες:
–Σιδη­ρο­δρο­μι­κή Εγνα­τία με χάρα­ξη από το Ορμέ­νιο μέχρι την Ηγου­με­νί­τσα με ενδιά­με­σους κεντρι­κούς κόμ­βους: Αλε­ξαν­δρού­πο­λη, Κομο­τη­νή, Ξάν­θη, Τοξό­τες, Καβά­λα, Αμφί­πο­λη, Θεσ­σα­λο­νί­κη, Εδεσ­σα, Κοζά­νη, Καλα­μπά­κα, Ιωάν­νι­να, Ηγου­με­νί­τσα. Συζη­τού­με­νες και κάποιες μικρο­πα­ραλ­λα­γές της δια­δρο­μής, που δεν αλλά­ζουν την προ­ο­πτι­κή δημιουρ­γί­ας 700 νέων χιλιο­μέ­τρων σιδη­ρο­δρο­μι­κής γραμ­μής.
–Σιδη­ρο­δρο­μι­κοί άξο­νες Δυτι­κής Ελλά­δας, με κύρια γραμ­μή την σύν­δε­ση Αντιρ­ρί­ου-Ιωαν­νί­νων & Ρίου-Καλα­μά­τας και δευ­τε­ρεύ­ου­σα την σύν­δε­ση Καλα­μπά­κας-Καστο­ριάς.
–Πρό­σθε­τες συν­δέ­σεις προ­βλέ­πουν την αξιο­ποί­η­ση πολ­λών (15) λιμα­νιών για εμπο­ρευ­μα­τι­κούς ή επι­βα­τι­κούς σκο­πούς (Πει­ραιάς, Λαύ­ριο, Ραφή­να, Ικό­νιο, Βόλος, Θεσ­σα­λο­νί­κη, Καβά­λα, Αλε­ξαν­δρού­πο­λη, Ηγου­με­νί­τσα, Πάτρα, Αίγιο, Κατά­κω­λο, Καλα­μά­τα, Ναύ­πλιο, Αστα­κός.
Όλα αυτά τα πολύ σημα­ντι­κά, που πολύ ευχό­μα­στε να υλο­ποι­η­θούν, ξύνουν πλη­γές και μας ξανα­φέρ­νουν μπρο­στά στην θλι­βε­ρή πολι­τι­κή μας πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, αφού:
–Πρό­κει­ται για έργα, που ουσια­στι­κά καθυ­στε­ρούν κατά 2 του­λά­χι­στον 10ετίες !!! Παλιό­τε­ροι σχε­δια­σμοί του ΟΣΕ προ­έ­βλε­παν την σιδη­ρο­δρο­μι­κή σύν­δε­ση της Ηγου­με­νί­τσας από το 2001, ενώ για την ώρα αγνο­εί­ται ακό­μη και η πηγή χρη­μα­το­δό­τη­σης των μεγά­λων και τεχνι­κά δύσκο­λων έργων προ­σπέ­λα­σης της Πίν­δου (δεν υπάρ­χουν ούτε οι οικο­νο­μι­κο­τε­χνι­κές μελέ­τες).
-Ξανάρ­χο­νται μπρο­στά μας 2 εγκλη­μα­τι­κής σημα­σί­ας παρα­λεί­ψεις προη­γού­με­νων έργων:
1) Η μη αξιο­ποί­η­ση του έργου της οδι­κής Εγνα­τί­ας για ταυ­τό­χρο­να και παράλ­λη­λα σιδη­ρο­δρο­μι­κά έργα (τού­νελ, γέφυ­ρες κ.λ.π.). Ενας τέτοιος σχε­δια­σμός και μία τέτοια προ­α­γω­γή των έργων, θα εξα­σφά­λι­ζε πολύ σημα­ντι­κή οικο­νο­μία και ασφα­λώς πολύ ταχύ­τε­ρη προ­α­γω­γή των σιδη­ρο­δρο­μι­κών έργων.
2) Η μη σιδη­ρο­δρο­μι­κή ζεύ­ξη Ρίου-Αντιρ­ρί­ου, με απο­τέ­λε­σμα σήμε­ρα η προ­α­γω­γή του τραί­νου από Πελο­πόν­νη­σο προς Στε­ρεά και τού­μπα­λιν να προ­βλέ­πε­ται με ειδι­κές σιδη­ρο­δρο­μι­κές πλατ­φόρ­μες.
Είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κό, ότι και οι δύο παρα­πά­νω παρα­λεί­ψεις συνέ­βη­σαν παρά την επα­νει­λημ­μέ­νη και τεκ­μη­ριω­μέ­νη καταγ­γε­λία πολ­λών φορέ­ων, όπως της Τοπι­κής Αυτο­διοί­κη­σης Ηπεί­ρου-Αιτω­λο­Α­καρ­να­νί­ας και Βορειο-Δυτι­κής Πελο­πον­νή­σου. Περιτ­τό να θυμί­σου­με, οτι οι υπεύ­θυ­νοι αυτών των πολι­τι­κών παρα­μέ­νουν αλώ­βη­τοι από κάθε είδους από­δο­ση ευθύ­νης, έτοι­μοι να ανα­λά­βουν εκ νέου …τα ηνία της χώρας… Τα συμ­φέ­ρο­ντα των μεγα­λο­ερ­γο­λά­βων –ημε­δα­πών και αλλο­δα­πών- ήταν ανέ­κα­θεν πάνω από τις εθνι­κές ανά­γκες και προ­τε­ραιό­τη­τες.
-Φυσι­κά, το κόστος των απα­ραί­τη­των κατα­σκευών, που συνε­χώς πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται και ο περιο­ρι­σμός των πηγών χρη­μα­το­δό­τη­σης, μετά την απώ­λεια πολ­λών Ευρω­παϊ­κών πακέ­των μειώ­νουν σοβα­ρά τις πιθα­νό­τη­τες υλο­ποί­η­σης του έργου παρά την τερά­στια σημα­σία του, δηλα­δή την σιδη­ρο­δρο­μι­κή δια­σύν­δε­ση της Δυτι­κής Ελλά­δας. Ας μην λησμο­νά­με, ότι μόνον λίγοι μήνες πέρα­σαν από την απέ­ντα­ξη του Δυτι­κού Σιδη­ρο­δρο­μι­κού Αξο­να από τις προ­τε­ραιό­τη­τες του ΟΣΕ στα πλαί­σια του … «εκσυγ­χρο­νι­σμού» του οργα­νι­σμού….
Οι απα­ρά­δε­κτες καθυ­στε­ρή­σεις της Ελλη­νι­κής Πολι­τεί­ας στην επέ­κτα­ση και στον εκσυγ­χρο­νι­σμό του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου, καθι­στούν την Ελλά­δα, τελευ­ταία χώρα στην Ε.Ε. από άπο­ψη σιδη­ρο­δρο­μι­κών συγκοι­νω­νιών. Κι’ όλα αυτά σε μία επο­χή, που η κοι­νή λογι­κή στις συγκοι­νω­νί­ες κερ­δί­ζει έδα­φος και κατα­ξιώ­νει το τραί­νο σαν το ασφα­λέ­στε­ρο, ταχύ­τε­ρο, ανε­τό­τε­ρο, οικο­νο­μι­κό­τε­ρο και οικο­λο­γι­κό­τε­ρο μέσο συγκοι­νω­νιών.
Μακά­ρι, αυτή την φορά, τα σχέ­δια του ΟΣΕ για την Δυτι­κή Ελλά­δα να ευο­δω­θούν. Μακάρι…