Φωτοβολταϊκά: αλλη μία πονεμένη ιστορία νεο-Ελληνικότητας…

Μία πλή­ρης απά­ντη­ση στο παρα­πά­νω ερώ­τη­μα ίσως μας υπο­χρε­ώ­νει να ανα­τρέ­ξου­με στο εθνι­κό και ταξι­κό χαρα­κτή­ρα του νεο-Ελλη­νι­κού κρά­τους, από την ίδρυ­σή του (δολο­φο­νία Καπο­δί­στρια) μέχρι σήμε­ρα. Πως αλλοιώς να σχο­λιά­σει κανείς και πολύ περισ­σό­τε­ρο να ερμη­νεύ­σει την απα­ρά­δε­κτη ραθυ­μία της Ελλη­νι­κής Πολι­τεί­ας, μετά από δεκά­δες πετρε­λαϊ­κές κρί­σεις -μικρές ή μεγα­λύ­τε­ρες- κατά την τελευ­ταία 30ετία…Τι να συζη­τή­σου­με για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και τις ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας (ΑΠΕ); Υπο­τί­θε­ται, πως τον περα­σμέ­νο μήνα έγι­νε η παρου­σί­α­ση του προ­γράμ­μα­τος για την εγκα­τά­στα­ση φωτο­βολ­ταϊ­κών τόξων στις προ­σό­ψεις, ταρά­τσες και στέ­γες κτι­ρί­ων και κατοι­κιών. Κάτι, που ουσια­στι­κά είχε αναγ­γελ­θεί προ 3ετίας και ακό­μη δεν έχει προ­χω­ρή­σει σε φάση υλοποίησης.

Κι’ όλα αυτά σε μία χώρα, που η ηλιο­φά­νειά επέ­τρε­πε από πολ­λές δεκα­ε­τί­ες τώρα την προ­ο­δευ­τι­κή απε­ξάρ­τη­σή της από τα πετρε­λαιοει­δή…
Η αντι­κα­τά­στα­ση των υδρο­γο­ναν­θρά­κων εξα­σφα­λί­ζει συγκλο­νι­στι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα, όπως: μηδε­νι­κή ρύπαν­ση, αθό­ρυ­βη λει­τουρ­γία, αξιο­πι­στία, μεγά­λη διάρ­κεια ζωής, απε­ξάρ­τη­ση από την τρο­φο­δο­σία καυ­σί­μων για τις απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές, δυνα­τό­τη­τα επέ­κτα­σης ανά­λο­γα με τις ανά­γκες και ελά­χι­στη συντή­ρη­ση. Πρό­κει­ται ουσια­στι­κά για έναν ανε­ξά­ντλη­το εγχώ­ριο καθα­ρό ενερ­γεια­κό πόρο, την ίδια ώρα, που η παρα­γω­γή 1 κιλο­βα­τώ­ρας από ορυ­κτά καύ­σι­μα συνε­πά­γε­ται την προ­σθή­κη 1 κιλού διο­ξεί­διου του άνθρα­κα.
Συγκλο­νι­στι­κές είναι οι εξε­λί­ξεις στην κόσμο. Γερ­μα­νία, Ιαπω­νία, ΗΠΑ και τελευ­ταία Κίνα και Ρωσία μπαί­νουν γερά στο παι­γνί­δι με κύριο χαρα­κτη­ρι­στι­κό την ουσια­στι­κή και ποι­κι­λό­τρο­πη ενθάρ­ρυν­ση για την κατα­σκευή και χρή­ση μονά­δων ΑΠΕ. Η διε­θνής βιο­μη­χα­νία φωτο­βολ­ταϊ­κών παρου­σιά­ζει στα­θε­ρούς ετή­σιους ρυθ­μούς ανά­πτυ­ξης κοντά στο 50% κατά τα τελευ­ταία χρό­νια. Το 2005, η βιο­μη­χα­νία φωτο­βολ­ταϊ­κών είχε αύξη­ση 44% του όγκου των πωλή­σε­ων, 50% στα έσο­δα και 149% στα κέρ­δη. Παράλ­λη­λα, η ζήτη­ση αυξά­νει στα­θε­ρά και είναι περί­που υπερ­δι­πλά­σια της προ­σφο­ράς. Σε επί­πε­δο εγκα­τε­στη­μέ­νων συστη­μά­των, η Γερ­μα­νία κατέ­χει με δια­φο­ρά τα σκή­πτρα (έχο­ντας εγκα­τα­στή­σει συνο­λι­κά 3.063 μεγα­βάτ, εκ των οποί­ων τα 1.153 μεγα­βάτ το 2006), ενώ σε ότι αφο­ρά στην παρα­γω­γή φωτο­βολ­ταϊ­κών, η Ιαπω­νία, η Κίνα και η Γερ­μα­νία κατέ­χουν με δια­φο­ρά τις πρώ­τες θέσεις. Σύντο­μα, η Κίνα θα έχει κατα­κτή­σει τη μισή αγο­ρά διε­θνώς.
Στην Ελλά­δα, ο νόμος για τις ΑΠΕ ψηφί­στη­κε τον Ιού­νιο του 2006. Ο ενδει­κτι­κός εθνι­κός στό­χος για τα φωτο­βολ­ταϊ­κά είναι 700 μεγα­βάτ (MWp) ως το 2020. Στό­χος λογι­κά εφι­κτός αλλά και αρκε­τά ανέ­φι­κτος με τους ρυθ­μούς του Ελλη­νι­κού κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού. Σοβα­ρό κίνη­τρο είναι η τιμή πώλη­σης της παρα­γό­με­νης κιλο­βα­τώ­ρας προς την ΔΕΗ, που αντι­στοι­χεί στα ψηλό­τε­ρα κλι­μά­κια του σχε­τι­κού τιμο­λό­γιου. Η τιμή της κιλο­βα­τώ­ρας είναι εγγυ­η­μέ­νη και ανα­προ­σαρ­μό­ζε­ται ετη­σί­ως είτε βάσει του πλη­θω­ρι­σμού (80% της ονο­μα­στι­κής αξί­ας του) είτε με βάση τις αυξή­σεις των τιμο­λο­γί­ων της ΔΕΗ. Για τις οικια­κές εφαρ­μο­γές ισχύ­ει για την ώρα μια μικρή φορο­ε­λά­φρυν­ση μέχρι 700 € ανά σύστη­μα. Υπάρ­χουν, όμως, κάποιες σκέ­ψεις για επι­δο­τή­σεις και στον οικια­κό τομέα στο πλαί­σιο του Δ’ ΚΠΣ.
Τα φωτο­βολ­ταϊ­κά στοι­χεία, τα οποία ενσω­μα­τώ­νο­νται στα κτί­ρια ως δομι­κά στοι­χεία και όχι μόνο, μπο­ρούν να αντι­κα­τα­στή­σουν συμ­βα­τι­κά οικο­δο­μι­κά υλι­κά όπως: τους υαλο­πί­να­κες, τα κερα­μί­δια της σκε­πής, την μεταλ­λι­κή ή μαρ­μά­ρι­νη πρό­σο­ψη σε ένα κτί­ριο ή του σκί­α­στρου σε ένα αίθριο.
Η τεχνο­λο­γία καλ­πά­ζει… Η πολιτική;