Το εργασιακό ωράριο κορυφαίος δείκτης εκμετάλλευσης

Η επι­κρά­τη­ση του κεφα­λαί­ου πάνω στην εργα­τι­κή δύναμη
στον καπι­τα­λι­σμό απο­τυ­πώ­νε­ται με πλεί­στους τρό­πους… Ισως όμως, ο πιο άμε­σος και
ουσια­στι­κά πλη­ρο­φο­ρια­κός είναι η διάρ­κεια της εβδο­μα­διαί­ας εργασίας… 

Ο χρό­νος αυτός παρέ­με­νε στα­θε­ρά μεγα­λύ­τε­ρος από αυτόν,
που αντι­στοι­χού­σε στα επί­πε­δα της παρα­γω­γι­κό­τη­τας της εργα­σί­ας, απο­τε­λώ­ντας ο ίδιος
ένα παρά­γο­ντα υπερεκμετάλλευσης…

Η πρώ­τη περί­ο­δος μετά την πολι­τι­κή αλλα­γή (1974-1989)
είναι μία επο­χή μικρών εργα­τι­κών νικών με στα­δια­κή γενί­κευ­ση του 40ωρου και του
5μερου στην εργα­σια­κή εβδο­μά­δα στον δημό­σιο και στον ιδιω­τι­κό τομέα… Σοβαρή
είναι η υστέ­ρη­ση ελέγ­χου τήρη­σης των παρα­πά­νω νομι­κών δεδο­μέ­νων ειδι­κά στον
ιδιω­τι­κό τομέα.

Οι ‘εκσυγ­χρο­νι­στι­κές’ κυβερ­νή­σεις Μητσο­τά­κη και Σημίτη
εισά­γουν νομο­θε­τή­μα­τα, που προ­ω­θούν την ‘ευπλα­σία’ του εργα­σια­κού χρό­νου ενώ
αργό­τε­ρα η ‘σοσια­λι­στι­κή’ κυβέρ­νη­ση Γ. Παπαν­δρέ­ου θα καθιε­ρώ­σει μειωμένες
αμοι­βές για την υπε­ρω­ρια­κή εργα­σία. Στα τέλη του 20^ου αιώ­να οι σοσιαλιστές
είναι πιο ξεδιά­ντρο­ποι από ποτέ (μέχρι τότε)… Οντας στην εξου­σία των 12 από τις
15 χώρες της ΕΕ αρνού­νται την εισή­γη­ση των Γάλ­λων ‘συντρό­φων’ τους για 4μερη
εργα­σία 35 ωρών!!!

Οι εκβια­σμοί σε βάρος των εργα­ζό­με­νων πολυποίκιλοι…
Είναι τόσο ξεφτί­λα το ωρο­μί­σθιο της ανει­δί­κευ­της αλλά και της ειδικευμένης
εργα­σί­ας ώστε η σε βαθ­μό απο­κτή­νω­σης παρά­τα­ση του εργά­σι­μου χρό­νου να θεωρείται
‘ευκαι­ρία’ για καλύ­τε­ρο μεροκάματο!!!

Αν οι εργα­το­πα­τέ­ρες αστοί νομο­θέ­τες και τα ταξι­κά τους
συνε­ται­ρά­κια και αφε­ντι­κά δεν λάβουν δυνα­μι­κές απα­ντή­σεις δεν θα έχουν κανένα
πρό­βλη­μα να προ­ω­θή­σουν ακό­μη σκλη­ρό­τε­ρα μέτρα…