Του «συστήματος» υπάλληλοι…

“Αγα­πη­μέ­νος” και για
τον φίλ­τα­το Νίκο Μητσιά­λη ο Σεμπά­στιαν Κουρτς… Νεα­ρός, φέρελ­πις και
κυρί­ως νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρος μέχρι τα μπού­νια… Ομοί­ως και ξενο­φο­βι­κός… Σαρξ εκ της σαρκός
του συστή­μα­τος, που δεν το λησμο­νεί… Με την ευκαι­ρία ο Νίκος ανα­φέ­ρε­ται και
στην τύχη και άλλων αγα­πη­μέ­νων παι­διών του συστήματος

Του «συστή­μα­τος»
υπάλληλοι…

Στο πεδίο ευθύνης
αυτού του Οργα­νι­σμού περι­λαμ­βά­νε­ται ο έλεγ­χος της διά­δο­σης όπλων, τα ανθρώπινα
δικαιώ­μα­τα, η ελευ­θε­ρία του τύπου και η δίκαιη και ελεύ­θε­ρη διε­ξα­γω­γή εκλογών.
Η ζοφε­ρή εικό­να που παρου­σιά­ζουν μια σει­ρά χώρες σ’ αυτούς τους τομείς ευθύνης
αυτού του οργα­νι­σμού, αντι­λαμ­βά­νε­ται κανείς ότι ανή­κει στα «προ­σό­ντα» που
εκτι­μή­θη­καν στο Σεμπά­στιαν και εξ αυτών προ­φα­νώς του ανα­τέ­θη­κε και η προεδρία
του ΟΑΣΕ…

Σύμ­φω­να με το
βιο­γρα­φι­κό του ο Σεμπά­στιαν, το «παι­δί θαύ­μα», όπως χαρα­κτη­ρί­στη­κε και από τους
εδώ φανα­τι­κούς κυρί­ως γαλά­ζιους θαυ­μα­στές του, δηλώ­νει ως μονα­δι­κό επάγγελμα
την πολι­τι­κή. Αυστρια­κοί μελε­τη­τές της δημο­φι­λί­ας του Κουρτς θεω­ρούν πως σ’
αυτήν βοή­θη­σε και η αντι­με­τα­να­στευ­τι­κή πολι­τι­κή του, με το ουσια­στι­κό κλείσιμο
των Αυστρια­κών συνόρων. 

Μια ακραία πολιτική
αντι­με­τώ­πι­σης του μετα­να­στευ­τι­κού ζητή­μα­τος που τον έφε­ρε κοντά και στον
ομό­λο­γο του, Βίκτορ Όρμπαν. Ο Ούγ­γρος ακρο­δε­ξιός πρω­θυ­πουρ­γός είδε στη πολιτική
Κουρτς να γίνε­ται εφι­κτή η δημιουρ­γία μιας «πλατ­φόρ­μας» μετα­ξύ της ακραίας
συντη­ρη­τι­κής δεξιάς και της φασί­ζου­σας ακρο­δε­ξιάς, στο χώρο της Ε.Ε.

Αυτά μέχρι που ξέσπασε
μετα­ξύ άλλων και το σκάν­δα­λο «Ίμπι­ζα» και το «παι­δί θαύ­μα» αποκαθηλώθηκε
παραι­τού­με­νος από την καγκε­λα­ρία, στη συνέ­χεια και από τη πολι­τι­κή. Με
δικα­στι­κές εκκρε­μό­τη­τες ο Κουρτς εγκα­τα­λεί­πει την Αυστρία μεταναστεύοντας,
αυτός ο φανα­τι­κά αντι­με­τα­να­στευ­τι­κός, στις ΗΠΑ προ­κει­μέ­νου να προ­σλη­φθεί από
την πανί­σχυ­ρη “Palantir”, μια εται­ρία δια­χεί­ρι­σης δεδο­μέ­νων από τις μεγαλύτερες
στο πλανήτη.

Εισηγ­μέ­νη καθώς είναι
η εται­ρεία αυτή στο χρη­μα­τι­στή­ριο της Νέας Υόρ­κης της απα­γο­ρεύ­ε­ται να
προ­σλαμ­βά­νει υπο­δί­κους όπως ο Κουρτς. Όμως ο πρώ­ην καγκε­λά­ριος δεν μένει
άνερ­γος, τον ανα­λαμ­βά­νει στην υπη­ρε­σία του ο ιδρυ­τής της “Palantir”, o
Γερ­μα­νο­α­με­ρι­κα­νός δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χος και δια­χει­ρι­στής επεν­δυ­τι­κών κεφα­λαί­ων, ο
ακρο­δε­ξιός θαυ­μα­στής του Τραμπ, Πέτερ Τιλ! Οι ετή­σιες απο­λα­βές του Κουρτς σαν
«μετα­νά­στης» εκτι­νά­ζο­νται από τις 300.000 ευρώ, που λάμ­βα­νε ως καγκελάριος,
στις 500.000 ευρώ! 

Το «σύστη­μα» φροντίζει
στορ­γι­κά τα «παι­διά» του, είτε κατέ­χουν κυβερ­νη­τι­κές θέσεις ή για διαφόρους
λόγους μένουν εκτός εξου­σί­ας! Στρα­τευ­μέ­να στην υπη­ρε­σία τρα­πε­ζι­κών και πολυεθνικών
κολοσ­σών, από θέσεις κυβερ­νη­τι­κές αλλά εκλεγ­μέ­να πάντα με «δημο­κρα­τι­κές
δια­δι­κα­σί­ες»! Αλλά ανα­λαμ­βά­νει να τους απο­κα­θι­στά ως υπάλ­λη­λους των ίδιων
εργο­δο­τών και ως από­μα­χους ή ως μετα­νά­στες, υπό­δι­κους στη πατρί­δα τους, επειδή
μεθό­δευ­σαν την εκλο­γή τους με: «στη­μέ­νες δημο­σκο­πή­σεις, πλη­ρω­μέ­να άρθρα και
εγκω­μια­στι­κή κάλυ­ψη υπέρ τους στα μέσα ενημέρωσης…»

Μακρύς ο κατάλογος
τέτοιων προ­σλή­ψε­ων πρώ­ην «ηγε­τών» από πολυ­ε­θνι­κούς κολοσ­σούς! Χαρα­κτη­ρι­στι­κή η
εκδο­τι­κή αγκα­λιά του Ρού­περτ Μέρ­ντοχ στην οποία χώθη­κε ο πρώ­ην πρω­θυ­πουρ­γός της
Ισπα­νί­ας Χοσέ Μαρία Αθνάρ, ως σύμ­βου­λος «δεο­ντο­λο­γί­ας». Σύμ­βου­λος στη JΡ Morgan
Chase ο «απε­λευ­θε­ρω­τής του Ιράκ» Τόνι Μπλερ. Ο Ιτα­λός πρώ­ην πρω­θυ­πουρ­γός Μάριο
Μόντι, σύμ­βου­λος της Coca Cola Company και της Goldman Sachs. Ο Ζαν-Κλοντ
Τρι­σέ, πρώ­ην πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας στον γαλλο-γερμανικό
αερο­ναυ­πη­γι­κό όμι­λο EADS. Ο πρώ­ην Γερ­μα­νός καγκε­λά­ριος Σρέ­ντερ σύμ­βου­λος του
κολοσ­σού Gazprom και έπε­ται συνέχεια…

Οργα­νώ­σεις που
παρα­κο­λου­θούν την «πορεία» εκεί­νων που ψάχνουν εργο­δό­τες για να εξασφαλίσουν
τον… βιο­πο­ρι­σμό τους και μετά την συντα­ξιο­δό­τη­ση τους από το «λει­τούρ­γη­μά» που
εξα­σκού­σαν μέχρι πρό­τι­νος, εντό­πι­σαν: 71 πρώ­ην: πρέ­σβεις, συμ­βού­λους της
Κομι­σιόν, ευρω­βου­λευ­τές και βου­λευ­τές, υπουρ­γούς Ενέρ­γειας και υπουργούς
Οικο­νο­μι­κών που προ­σε­λή­φθη­σαν από πολυ­ε­θνι­κές όπως: Shell, ΒΡ, Total, Εquinor,
ΕΝΙ! 

Σε τέτοιους «ηγέ­τες»,
υπαλ­λή­λους τελι­κά χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών γιγά­ντων και πολυ­ε­θνι­κών κολοσσών
ενα­πο­θέ­τουν την τύχη τους οι αδύ­να­μοι, οι αφα­νείς, οι «ελάσ­σο­νες» αλλά και οι
από το «σύστη­μα» ηττη­μέ­νοι του πλα­νή­τη και η τρα­γω­δία συνε­χί­ζε­ται…