Στην αυλή των θραυσμάτων…

Με “θραύ­σμα­τα”, μικρά
κομ­μα­τά­κια δηλα­δή του προ­σκη­νί­ου και του παρα­σκη­νί­ου της ιστο­ρί­ας του κόσμου ασχολείται
στο σημεί­ω­μά του ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης. Θραύ­σμα­τα, που κατά κανόνα
προ­σφέ­ρουν ιστο­ρί­ες… Γλα­φυ­ρές στην θέα και σκο­τει­νές κατά την διά­πρα­ξη. Παραθέτουμε…

Στην αυλή των
θραυσμάτων…

Σύμ­φω­να λοι­πόν με τους
έλλη­νες αρχαιο­λό­γους (ΣΕΑ) τους πλέ­ον αρμό­διους: «Δεν πρό­κει­ται για επιστροφή
κλεμ­μέ­νου θραύ­σμα­τος αλλά για δανει­σμό του, από το Μου­σείο “Salinas” του
Παλέρ­μο. Δανει­σμός με τον οποίο η ελλη­νι­κή κυβέρ­νη­ση απο­δέ­χε­ται την «κυριό­τη­τα»
της «συλ­λο­γής Έλγιν», αδυ­να­τί­ζο­ντας την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία για επι­στρο­φή των
κλεμ­μέ­νων αρχαιο­τή­των…». Θραύ­σμα­τα που προ­βάλ­λο­νται ως… θαύ­μα­τα επιστροφής
κλεμ­μέ­νων, προ­κει­μέ­νου να εξυ­πη­ρε­τή­σουν ευκαι­ρια­κές σκοπιμότητες! 

Υπάρ­χουν όμως και τα
«θραύ­σμα­τα» της πλη­ρο­φό­ρη­σης! Ο Μαγκά­ουα ήταν ένας αφρι­κα­νι­κός γιγάντιος
αρου­ραί­ος, στον οποίο απο­νε­μή­θη­κε το χρυ­σό μετάλ­λιο της βρε­τα­νι­κής ένωσης
προ­στα­σί­ας των ζώων PDSA. Μια βρά­βευ­ση που θεω­ρεί­ται ισο­δύ­να­μη με την απονομή
του Σταυ­ρού του Γεωρ­γί­ου! Ο Μαγκά­ουα βοή­θη­σε να απο­ναρ­κο­θε­τη­θούν 225.000
τετρα­γω­νι­κά μέτρα, κατά τη διάρ­κεια της πεντα­ε­τούς… καριέ­ρας του. Και αφού
εντό­πι­σε περισ­σό­τε­ρες από 100 νάρ­κες στη Καμπό­τζη, το τρωκτικό
«συντα­ξιο­δο­τή­θη­κε», και μετά τους άφη­σε χρόνους! 

Μπο­ρού­με οπωσ­δή­πο­τε να
συγ­χα­ρού­με τον παρα­ση­μο­φο­ρη­μέ­νο Μαγκά­ουα, κυρί­ως όμως τους «αρου­ραί­ους
γρα­φιά­δες» της ιστο­ρι­κής απο­σιώ­πη­σης που πλα­σά­ρι­σαν παγκο­σμί­ως την είδη­ση μαζί
και με φωτο­γρα­φί­ες του ήρωα τους, χωρίς να ανα­φέ­ρουν λέξη για το γεγο­νός ότι
μετα­ξύ 1965 και 1973, οι ΗΠΑ είχαν γεμί­σει με 2,7 εκα­τομ­μύ­ρια τόνους διαφόρων
τύπων εκρη­κτι­κών την Καμπό­τζη. Σύμ­φω­να με στοι­χεία που έδω­σε στη δημο­σιό­τη­τα ως
«ανθρω­πι­στι­κή» χει­ρο­νο­μία ο Μπιλ Κλί­ντον, ο αριθ­μός των εκρη­κτι­κών που έσπειραν
στην Καμπό­τζη είναι μεγα­λύ­τε­ρος από όλα αυτά που έρι­ξαν οι σύμ­μα­χοι σε όλη τη
διάρ­κεια του Β’ παγκό­σμιου πολέμου. 

«Ήταν πάντα τιμή μου να
παί­ζω στο Australian Open, δήλω­σε προ­χθές ο παγκό­σμιος αστέ­ρας του τένις, ο
σέρ­βος Νόβακ Τζό­κο­βιτς. Μια κατά­θε­ση συγνώ­μης «για λάθη που καμιά φορά
συμ­βαί­νουν…» από την οποία μόνο τα δάκρυα έλει­παν! Μετά από αυτό κλη­ρώ­θη­κε με
αντί­πα­λο τον συμπα­τριώ­τη του Κεσμά­νο­βιτς. Το τέλος του θρί­λερ μετά και την
ακύ­ρω­ση της βίζας του σέρ­βου τενί­στα, θα δοθεί με την από­φα­ση της έφε­σης που
ανα­μέ­νε­ται σήμε­ρα Κυρια­κή. Πλήγ­μα για το χρυ­σο­φό­ρο Australian Open αλλά βεβαίως
και για τον ίδιο τον Νόβακ Τζό­κο­βιτς η μη συμ­με­το­χή του σ’ αυτό! 

Σε από­στα­ση 130
χιλιο­μέ­τρων από το Βελι­γρά­δι υπάρ­χει ένα τερά­στιο κοί­τα­σμα  πλού­σιο σε λίθιο, πολύ­τι­μο υλι­κό για
μπα­τα­ρί­ες ηλε­κτρο­κί­νη­σης. Την εξόρυξη 
ανέ­λα­βε η αυστρα­λο­α­με­ρι­κα­νι­κή εται­ρία Rio Tinto. Στη συνέ­χεια το ορυχείο
νέκρω­σε,  ύστε­ρα από εβδο­μά­δες μαχητικών
δια­δη­λώ­σε­ων, στις οποί­ες συμ­με­τεί­χε και χρη­μα­το­δο­τι­κά ο Νόβακ Τζό­κο­βιτς. Μια
σημα­ντι­κή ζημία των αυστρα­λια­νών επεν­δυ­τών, αφού η κυβέρ­νη­ση του Αλεξάνταρ
Βού­τσιτς υπο­χρε­ώ­θη­κε να στα­μα­τή­σει του­λά­χι­στον προ­σω­ρι­νά ένα ρυπο­γό­νο έργο… Η εξέλιξη
στο ορυ­χείο θα δεί­ξει αν το ανεμ­βο­λί­α­στο του “Νόλε” δεν ήταν τίπο­τε άλλο παρά
τα ανε­ξό­ρυ­κτα «θραύ­σμα­τα» του λιθίου!

Από την άλλη, ο
παλαί­μα­χος άσος της Μάν­τσε­στερ Γιου­νάι­τεντ, Ερίκ Καντο­νά, σε συνέ­ντευ­ξη που
παρα­χώ­ρη­σε στην Daily Mail δήλω­σε: «για να είμαι ειλι­κρι­νής, δεν με ενδιαφέρει
καθό­λου το Μου­ντιάλ του Κατάρ. Δεν είναι πραγ­μα­τι­κό Μου­ντιάλ για εμέ­να. Ο
τρό­πος που συμπε­ρι­φέρ­θη­καν και συμπε­ρι­φέ­ρο­νται στους ανθρώ­πους που συμμετείχαν
στην κατα­σκευή των γηπέ­δων είναι φρι­κτός, 6.500 μετα­νά­στες εργά­τες έχουν χάσει
τη ζωή τους στα έργα», ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι «δεν με απα­σχο­λεί να το παρακολουθήσω
και δεν θα το κάνω».

Οι χιλιά­δες που
πλή­ρω­σαν με τη ζωή τους το στή­σι­μο του πανη­γυ­ριού των νεό­πλου­των του Κατάρ θα
απο­δει­χθεί, από τα εκα­τομ­μύ­ρια των ποδό­σφαι­ρο-εξαρ­τη­μέ­νων, πως δεν είναι τίποτα
περισ­σό­τε­ρο από ένα «θραύ­σμα» μιας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας που αγγί­ζει ελάχιστους
Καντο­νά του πλανήτη …