Πόσο αξίζει η ανθρώπινη ζωή… - Φαιακία

Πόσο αξίζει η ανθρώπινη ζωή…

Εξαρ­τά­ται… Η εμπει­ρία της παρου­σί­ας μας εις τον πλα­νή­τη αυτό μας έχει διδά­ξει, πως υπάρ­χει μέγα πλή­θος κυμαι­νό­με­νων παρα­γό­ντων σχε­τι­ζό­με­νων με την αξία της ανθρώ­πι­νης ζωής…
Παρα­γό­ντων ρευ­στών στην δια­δρο­μή του ιστο­ρι­κού χρό­νου. Ο θάνα­τος π.χ. ενός δού­λου στην αρχαιό­τη­τα σήμαι­νε την απώ­λεια ενός μάλ­λον ακρι­βού εργα­λεί­ου για τους εξου­σιά­ζο­ντες και ένα βαρύ συναι­σθη­μα­τι­κό πλήγ­μα για τους ομο­τα­ξί­τες του.

Και αυτή η θεώ­ρη­ση όσο και αν έχει μετα­βλη­θεί προς το καλύ­τε­ρο δεν παύ­ει να δια­θέ­τει τα ταξι­κά της χαρα­κτη­ρι­στι­κά μέχρι σήμερα… 

Προ­φα­νές, πως τον συγκλο­νι­στι­κό δυστύ­χη­μα στο εργο­στά­σιο στα Τρί­κα­λα φέρ­νουν στο νου τα απαν­θρα­κω­μέ­να κι δυσκο­λο­α­να­γνω­ρί­σι­μα πτώ­μα­τα των 5 εργα­τριών, που χάθη­καν σε ένα χώρο με 18 εργα­ζό­με­νους. Ποσο­στό απώ­λειας 27%. Θα μπο­ρού­σαν οι απώ­λειες να είναι βαρύ­τε­ρες αλλά -για συγκυ­ρια­κούς λόγους- άλλοι τόσοι εργα­ζό­με­νοι απου­σί­α­ζαν από τον χώρο του ολέθρου…
Οι δεί­κτες των εργα­τι­κών ατυ­χη­μά­των στην καθ’ ημάς Δύση βαί­νουν συνε­χώς αυξα­νό­με­νοι από την επο­χή της πτώ­σης του αντί­πα­λου δέους και της διά­νοι­ξης πιο διά­πλα­του του δρό­μου για την βαθύ­τε­ρη εκμε­τάλ­λευ­ση. Ατυ­χή­μα­τα κάθε τύπου στον χώρο της εργα­σί­ας, στις μετα­φο­ρές σε αυτόν και από αυτόν, στο τόπο κατοικίας…
Η χώρα μας συμ­με­τέ­χει ενερ­γη­τι­κά, ξεχω­ρί­ζει και επαι­νεί­ται για αυτό τον …αγώ­να της ανά­πτυ­ξης… Οι αριθ­μοί αδιά­ψευ­στος μάρ­τυ­ρας. Από το 2022 μέχει το 2025 (μόλις 4 χρό­νια) οι νεκροί των εργα­τι­κών ατυ­χη­μά­των διπλα­σιά­στη­καν… Κάτι, που ελά­χι­στα ενο­χλεί τους νομο­θέ­τες του 13ωρου και ενός σωρού άλλων πρω­το­φα­νέ­ρω­των αντιερ­γα­τι­κών μέτρων. 
Ολες οι παρά­με­τροι ποιό­τη­τας και ασφά­λειας της ζωής γνω­ρί­ζουν μεγά­λη έκπτω­ση… Δυστυ­χώς, με την ανο­χή ή/και την αδια­φο­ρία μεγά­λου μέρους των εργα­ζό­με­νων… Και όλα αυτά σε μία επο­χή, που η τεχνο­λο­γι­κή και η επι­στη­μο­νι­κή πρό­ο­δος επι­τρέ­πουν πολύ μεγα­λύ­τε­ρες κατο­χυ­ρώ­σεις για την σωμα­τι­κή και πνευ­μα­τι­κή ακε­ραιό­τη­τα και προ­α­γω­γή των εργαζόμενων.
Δεν παίρ­νου­με, κου­το­πό­νη­ρα, θέση για τα αίτια της χθε­σι­νής τρα­γω­δί­ας… Ακό­μη δεν ξέρου­με τίπο­τε… Όπως, όμως και να το κάνεις η χρή­ση του εξαι­ρε­τι­κά εύφλε­κτου και εκρή­ξι­μου προ­πα­νί­ου απαι­τεί μεγά­λη από­στα­ση από τον χώρο απο­θή­κευ­σής του για την πολύ­ω­ρη παρου­σία ανθρώ­πων, δηλα­δή εργα­ζό­με­νων της βιομηχανίας… 
Πρέ­πει ακό­μη να σημειώ­σου­με, πως η εξέ­λι­ξη της μικροη­λε­κτρο­νι­κής επι­τρέ­πει την λει­τουρ­γία απί­στευ­τα προηγ­μέ­νων συστη­μά­των προ­φύ­λα­ξης, παρα­κο­λού­θη­σης και έγκαι­ρης προειδοποίησης… 

Είναι η εργα­τι­κή τάξη του νου και του χεριού, που έχει πετύ­χει αυτά τα επι­τεύγ­μα­τα και που δικαιού­ται πρώ­τη να απο­λαμ­βά­νει τα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα της χρή­σης τους. 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Πόσο αξίζει η ανθρώπινη ζωή…

Εξαρ­τά­ται… Η εμπει­ρία της παρου­σί­ας μας εις τον
πλα­νή­τη αυτό μας έχει διδά­ξει, πως υπάρ­χει μέγα πλή­θος κυμαι­νό­με­νων παραγόντων
σχε­τι­ζό­με­νων με την αξία της ανθρώ­πι­νης ζωής…

Παρα­γό­ντων ρευ­στών στην δια­δρο­μή του ιστο­ρι­κού χρόνου.
Ο θάνα­τος π.χ. ενός δού­λου στην αρχαιό­τη­τα σήμαι­νε την απώ­λεια ενός μάλλον
ακρι­βού εργα­λεί­ου για τους εξου­σιά­ζο­ντες και ένα βαρύ συναι­σθη­μα­τι­κό πλήγ­μα για
τους ομο­τα­ξί­τες του.

Και αυτή η θεώ­ρη­ση όσο και αν έχει μετα­βλη­θεί προς το
καλύ­τε­ρο δεν παύ­ει να δια­θέ­τει τα ταξι­κά της χαρα­κτη­ρι­στι­κά μέχρι σήμερα… 

Προ­φα­νές, πως τον συγκλο­νι­στι­κό δυστύ­χη­μα στο
εργο­στά­σιο στα Τρί­κα­λα φέρ­νουν στο νου τα απαν­θρα­κω­μέ­να κι δυσκολοαναγνωρίσιμα
πτώ­μα­τα των 5 εργα­τριών, που χάθη­καν σε ένα χώρο με 18 εργα­ζό­με­νους. Ποσοστό
απώ­λειας 27%. Θα μπο­ρού­σαν οι απώ­λειες να είναι βαρύ­τε­ρες αλλά -για συγκυριακούς
λόγους- άλλοι τόσοι εργα­ζό­με­νοι απου­σί­α­ζαν από τον χώρο του ολέθρου…

Οι δεί­κτες των εργα­τι­κών ατυ­χη­μά­των στην καθ’ ημάς Δύση
βαί­νουν συνε­χώς αυξα­νό­με­νοι από την επο­χή της πτώ­σης του αντί­πα­λου δέους και της
διά­νοι­ξης πιο διά­πλα­του του δρό­μου για την βαθύ­τε­ρη εκμε­τάλ­λευ­ση. Ατυχήματα
κάθε τύπου στον χώρο της εργα­σί­ας, στις μετα­φο­ρές σε αυτόν και από αυτόν, στο
τόπο κατοικίας…

Η χώρα μας συμ­με­τέ­χει ενερ­γη­τι­κά, ξεχω­ρί­ζει και επαι­νεί­ται για αυτό τον …αγώ­να της ανά­πτυ­ξης… Οι αριθ­μοί αδιά­ψευ­στος μάρ­τυ­ρας. Από το 2022 μέχει το 2025 (μόλις 4 χρό­νια) οι νεκροί των εργα­τι­κών ατυ­χη­μά­των διπλα­σιά­στη­καν… Κάτι, που ελά­χι­στα ενο­χλεί τους νομο­θέ­τες του 13ωρου και ενός σωρού άλλων πρω­το­φα­νέ­ρω­των αντιερ­γα­τι­κών μέτρων. 

Ολες οι παρά­με­τροι ποιό­τη­τας και ασφά­λειας της ζωής
γνω­ρί­ζουν μεγά­λη έκπτω­ση… Δυστυ­χώς, με την ανο­χή ή/και την αδια­φο­ρία μεγάλου
μέρους των εργα­ζό­με­νων… Και όλα αυτά σε μία επο­χή, που η τεχνο­λο­γι­κή και η
επι­στη­μο­νι­κή πρό­ο­δος επι­τρέ­πουν πολύ μεγα­λύ­τε­ρες κατο­χυ­ρώ­σεις για την σωματική
και πνευ­μα­τι­κή ακε­ραιό­τη­τα και προ­α­γω­γή των εργαζόμενων.

Δεν παίρ­νου­με, κου­το­πό­νη­ρα, θέση για τα αίτια της χθεσινής
τρα­γω­δί­ας… Ακό­μη δεν ξέρου­με τίπο­τε… Όπως, όμως και να το κάνεις η χρή­ση του
εξαι­ρε­τι­κά εύφλε­κτου και εκρή­ξι­μου προ­πα­νί­ου απαι­τεί μεγά­λη από­στα­ση από τον
χώρο απο­θή­κευ­σής του για την πολύ­ω­ρη παρου­σία ανθρώ­πων, δηλα­δή εργα­ζό­με­νων της βιομηχανίας… 

Πρέ­πει ακό­μη να σημειώ­σου­με, πως η εξέ­λι­ξη της μικροη­λε­κτρο­νι­κής επι­τρέ­πει την
λει­τουρ­γία απί­στευ­τα προηγ­μέ­νων συστη­μά­των προ­φύ­λα­ξης, παρα­κο­λού­θη­σης και έγκαιρης
προειδοποίησης… 

Είναι η εργα­τι­κή τάξη του νου και του χεριού, που έχει
πετύ­χει αυτά τα επι­τεύγ­μα­τα και που δικαιού­ται πρώ­τη να απο­λαμ­βά­νει τα
πλε­ο­νε­κτή­μα­τα της χρή­σης τους.
   

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted