Ο εξολοθρευτής

👇Περι­βαλ­λο­ντι­κή οντο­λο­γι­κή μελέ­τη, που δημο­σιεύ­ε­ται στο περιοδικό
Science Advances, κατα­δεί­χνει την απο­κλει­στι­κή ευθύ­νη του ανθρώ­που για την
εξα­φά­νι­ση πολ­λών ειδών μέσα στις προη­γού­με­νες δεκα­ε­τί­ες!!! Ακό­μη τρα­γι­κό­τε­ρη η
σχε­τι­κή πρό­βλε­ψη: Μέχρι το τέλος του αιώ­να αυτή η τάση εξα­φά­νι­σης ειδών με
ολο­κλη­ρω­τι­κά ανθρώ­πι­νη ευθύ­νη θα ενι­σχυ­θεί… Η πρό­βλε­ψη στη­ρί­ζε­ται σε μοντέλα,
που θεω­ρούν τις περι­βαλ­λο­ντι­κές-κλι­μα­το­λο­γι­κές συν­θή­κες στα­θε­ρές… Με απλούστερα
λόγια: αν δεν αλλά­ξου­με …την βάψα­με !!!  

Δεν πρό­κει­ται μόνο για ένα ανε­πα­νόρ­θω­το πλήγ­μα στην φυσι­κή ιστορία
του πλα­νή­τη… Ο περιο­ρι­σμός της βιο­ποι­κι­λό­τη­τας δια­κό­πτει και τεμα­χί­ζει ολόκληρα
βιο­λο­γι­κά συστή­μα­τα, που επη­ρε­ά­ζουν απο­φα­σι­στι­κά τους όρους ζωής πολ­λών άλλων
έμβιων όντων της περι­βάλ­λου­σας χλω­ρί­δας και πανί­δας και, φυσι­κά, μετα­ξύ αυτών
και του ίδιου του ανθρώ­που… Δημιουρ­γού­νται, λοι­πόν, ενι­σχύ­ο­νται και
πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται απει­λές, που σήμε­ρα τις υπο­ψια­ζό­μα­στε ή τις προ­βλέ­που­με… Ας μην
λησμο­νά­με, πως μία σοβα­ρό­τα­τη τάση μέσα στους σύγ­χρο­νους κύκλους της επιστημολογίας
θεω­ρεί την “εισβο­λή” των κορο­νοϊ­ών στην καθη­με­ρι­νό­τη­τά μας ως “φυσι­κό”
απο­τέ­λε­σμα της ραγδαί­ας κατάρ­γη­σης των φυσιο­λο­γι­κών απο­στά­σε­ων ανά­με­σα στον
άνθρω­πο και σε κατώ­τε­ρα είδη θηλα­στι­κών, που ο φυσι­κός του βιο­χώ­ρος βιά­στη­κε και
βιά­ζε­ται βάρ­βα­ρα και ακραία …

Αυτή η ανθρώ­πι­νη ευθύ­νη έτσι ψυχρά και “αντι­κει­με­νι­κά” περιγραφόμενη
από την “ουδέ­τε­ρη” επι­στή­μη στην ουσία εκτρέ­πει από την αλη­θι­νή αιτία… Κάτω από
τα επι­φαι­νό­με­να απο­τε­λέ­σμα­τα αυτού του εγκλη­μα­τι­κού “παρα­λο­γι­σμού” δεν κρύβεται
κάποια μοχθη­ρή αυτο­κα­τα­στρο­φι­κή ιδιό­τη­τα του ανθρώ­πι­νου είδους… Η ραγδαία
αύξη­ση της κατα­στρο­φής του πλα­νή­τη σε βαθ­μό επι­βιω­τι­κής απει­λής είναι το …ώρι­μο
τέκνο της καπι­τα­λι­στι­κής αδη­φά­γας κερ­δο­σκο­πί­ας… Ενός εγγε­νούς χαρακτηριστικού
του καπι­τα­λι­σμού, που η επι­βί­ω­σή του ταυ­τί­ζε­ται με την συνε­χή αύξη­ση των ποσοστών
κέρ­δους μακριά και πέρα από ηθι­κο­λο­γι­κές και ανθρω­πι­στι­κές συντεταγμένες… 

Ο καπι­τα­λι­σμός δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός με συμβατικά
κρι­τή­ρια σχε­τι­κής αξιο­λό­γη­σης… Είναι τέτοιος για­τί μόνον τέτοιος μπο­ρεί να
είναι… Και μόνον χει­ρό­τε­ρος μπο­ρεί να γίνε­ται όσο ο χρό­νος περ­νά­ει… Η ανατροπή
του δεν είναι πλέ­ον ζήτη­μα ορα­μα­τι­κής δικαί­ω­σης… Είναι όρος επιβίωσης…