ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ ΚΑΠΟΙΩΝ ΔΗΜΟΦΙΛΩΝ ΑΝΟΗΣΙΩΝ …

 Μία φίλη από τα παλιά, η Βάντα Τσέ­λιου γρά­φει για το επί­και­ρο ζήτη­μα της βαθ­μο­λο­γί­ας εισα­γω­γής στα ΑΕΙ για το οποίο πολ­λά έχουν γρα­φτεί… Αλλα γνή­σια  με πραγ­μα­τι­κά κοι­νω­νι­κό και παι­δα­γω­γι­κό ενδια­φέ­ρον και άλλα υπο­κρι­τι­κά και φαρι­σαϊ­κά στα μέτρα των νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρων “αρι­στεί­ων”… Το κεί­με­νο της Βάντας, που άλλος κοι­νός φίλος, ο ΔΛ, μας κοι­νο­ποί­η­σε, ανή­κει κατά τη γνώ­μη μας στην πρώ­τη κατη­γο­ρία… Παραθέτουμε.

ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ
ΚΑΠΟΙΩΝ ΔΗΜΟΦΙΛΩΝ ΑΝΟΗΣΙΩΝ 

👉Αυτό, που
πολ­λοί επι­κρί­νε­τε ή/και ειρω­νεύ­ε­στε την εισα­γω­γή φοιτητριών/ φοι­τη­τών σε
πανε­πι­στη­μια­κές σχο­λές (όπως οι φιλο­λο­γι­κές ή οι μαθη­μα­τι­κές για παρά­δειγ­μα) με
χαμη­λές ή/και πολύ χαμη­λές βαθ­μο­λο­γί­ες, χρειά­ζε­ται μάλ­λον να το ξανασκεφτείτε.

Πρώτ’ απ’ όλα,
να λαμ­βά­νου­με υπό­ψιν, ότι οι βαθ­μο­λο­γί­ες για τις οποί­ες μιλά­με είναι προϊόν
μιας στυ­γνής δια­γω­νι­στι­κής δια­δι­κα­σί­ας, που απο­κλει­στι­κό σκο­πό έχει την
κλι­μα­κω­τή κατά­τα­ξη των υπο­ψη­φί­ων και σε καμιά περί­πτω­ση δεν αξιο­λο­γεί αυθεντικά
τις γνώ­σεις, τις ικα­νό­τη­τες και την εν γένει καταλ­λη­λό­τη­τα των υπο­ψη­φί­ων για
τον κλά­δο σπου­δών που επιλέγουν.

Ακό­μα και
ερευ­νη­τι­κά, έχει προ πολ­λού απο­δει­χτεί, ότι οι εξε­τά­σεις τύπου
“πανελ­λη­νί­ων” έχουν ελά­χι­στη προ­γνω­στι­κή αξία, δηλα­δή, ότι όσοι
αρί­στευ­σαν στις πανελ­λή­νιες πιθα­νό­τα­τα δε θα είναι οι ίδιοι που θα έχουν τις
καλύ­τε­ρες επι­δό­σεις στο α’ έτος, ούτε αυτοί που θα επι­τύ­χουν τον καλύ­τε­ρο βαθμό
πτυ­χί­ου. Η διαιώ­νι­ση θεσμών όπως οι πανελ­λή­νιες είναι απλού­στα­τα ένδειξη
εκπαι­δευ­τι­κής υπανάπτυξης. 

Και όλοι οι
ενή­λι­κοι πολί­τες αυτής της χώρας (ιδιαι­τέ­ρως γονείς και εκπαι­δευ­τι­κοί) θα
έπρε­πε μάλ­λον να ντρέ­πο­νται λιγά­κι απέ­να­ντι στα παι­διά τους, που τα αφήνουν
κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση να γίνο­νται βορά ενός βλα­κώ­δους και ισο­πε­δω­τι­κού συστήματος,
παρά να ειρω­νεύ­ο­νται κι από πάνω τις χαμη­λές επιδόσεις.

Επί­σης, αυτά
που ακούω,”πώς θα γίνουν μαθη­μα­τι­κοί αυτοί που έγρα­ψαν κάτω από τη βάση
στα μαθη­μα­τι­κά” και “πώς θα γίνουν φιλό­λο­γοι αυτοί που δε σκαμπάζουν
αρχαία”, κατά τη γνώ­μη μου δε δεί­χνουν άλλο παρά την ασχε­το­σύ­νη αυτών που
τα λένε.

Πρώτ’ απ’
όλα πρέ­πει  να γνω­ρί­ζουν ότι ο υψηλός
βαθ­μός στα αρχαία των πανελ­λη­νί­ων, δυστυ­χώς, δεν απο­δει­κνύ­ει μεγάλη
αρχαιο­μά­θεια, αλλά καλή παπα­γα­λία και γερή προ­πό­νη­ση στις εξε­τα­στι­κές τεχνικές.
Αντί­στοι­χα ο υψη­λός βαθ­μός στα μαθη­μα­τι­κά κατά κανό­να δεν είναι ένδειξη
ουσια­στι­κής μαθη­μα­τι­κής παι­δεί­ας αλλά μάλ­λον εξά­σκη­σης σε τεχνι­κές, μέσα από
μια ατέρ­μο­νη τυπο­ποι­η­μέ­νη ασκησιολογία.

Άλλω­στε,
κάθε πανε­πι­στη­μια­κό τμή­μα θα μπο­ρού­σε κάλ­λι­στα να ορί­σει το πεδίο των γνώσεων
που θεω­ρεί προ­α­παι­τού­με­νες για την παρα­κο­λού­θη­ση του προ­γράμ­μα­τος σπου­δών του,
και να τις παρέ­χει στους φοι­τη­τές του μέσω εντα­τι­κών, φρο­ντι­στη­ρια­κού τύπου
μαθημάτων.

Αυτό που
ισχυ­ρί­ζο­μαι εδώ είναι, δηλα­δή, ότι όταν έχεις κάποιους που έχουν, έστω, μέτριες
ικα­νό­τη­τες, αλλά ισχυ­ρό κίνη­τρο για να μάθουν κάτι και κάποιους άλλους οι
οποί­οι θέλουν και ξέρουν να διδά­ξουν αυτό το κάτι, ένα ή δύο ακα­δη­μαϊ­κά εξάμηνα
είναι σού­περ αρκε­τά για να φτιά­ξεις οποιο­δή­πο­τε γνω­στι­κό υπό­βα­θρο θεωρείς
απα­ραί­τη­το για τις συγκε­κρι­μέ­νες σπουδές.

Επο­μέ­νως, πρόβλημα
δεν είναι τα παι­διά που μπαί­νουν στις πανε­πι­στη­μια­κές σχο­λές χωρίς να
“ξέρουν” αρκε­τά αρχαία ή μαθη­μα­τι­κά. Αυτό λύνεται…Πρόβλημα είναι όταν
τα παι­διά μας μπαί­νουν στα πανε­πι­στή­μια μαθη­σια­κά εξου­θε­νω­μέ­να, πνευματικά
κατε­σταλ­μέ­να, με στο­μω­μέ­νη κρί­ση και χωρίς πραγ­μα­τι­κή δίψα για γνώση. 

Αυτό είναι
πρόβλημα!

Και αυτό,
δυστυ­χώς, δεν απο­τυ­πώ­νε­ται στους χαμη­λούς βαθ­μούς. Αντί­θε­τα, ανι­χνεύ­ε­ται συχνά
και στους “αρι­στού­χους”.

Γι αυτό, μη
σπεύ­δε­τε να χύσε­τε χολή εις βάρος των παι­διών που έγρα­ψαν για 10 ή για 7 στις
πανελλήνιες. 

Δώστε τους
ένα γόνι­μο ακα­δη­μαϊ­κό περι­βάλ­λον, εμπνεύ­στε τους, εμπι­στευ­τεί­τε τους και
μπο­ρεί­τε να δεί­τε χίλια λου­λού­δια να ανθίζουν.

Εκτός αν
είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι με την αέναη ανα­πα­ρα­γω­γή των -κλη­ρο­νο­μι­κώ δικαίω –
Αρίστων.

ΥΓ Συμπλη­ρώ­νω
ότι το γεγο­νός ότι ένα πανε­πι­στη­μια­κό τμή­μα έχει χαμη­λή βαθ­μο­λο­γι­κή βάση
σημαί­νει απλώς ότι δεν το επι­λέ­γουν πολ­λοί υπο­ψή­φιοι. Οπό­τε, κρί­μα μεν που δεν
έχου­με πολ­λά παι­διά που να θέλουν να σπου­δά­σουν π.χ. κοι­νω­νι­κή ανθρωπολογία,
αλλά αυτό δε σημαί­νει ότι οι λίγοι που το θέλουν δε μπο­ρούν να κάνουν σπουδές
υψη­λού επι­πέ­δου, ανε­ξάρ­τη­τα αν μπή­καν με 10 ή με 11.