Και οι …πλούσιοι κλαίνε…

Όχι πολύ βέβαια αλλά συμ­βαί­νει και αυτό… Αγα­πη­μέ­να παι­διά του συστή­μα­τος, όπως ο Richard Fuscone, παλιός διευ­θυ­ντής του τμή­μα­τος της Λατι­νι­κής Αμε­ρι­κής της Merrill Lynch, ο διά­ση­μος Χουλ­γου­ντια­νός Αστέ­ρας Nicolas Cage και αρκε­τές εκα­το­ντά­δες υπερ­πλού­σιοι βρί­σκο­νται στα πρό­θυ­ρα της οικο­νο­μι­κής κατάρ­ρευ­σης εξαι­τί­ας της κρί­σης ακι­νή­των στις ΗΠΑ. Το φαι­νό­με­νο της ουσια­στι­κής παύ­σης πλη­ρω­μών για υψη­λό­το­κα μεγά­λα δάνεια αυξη­μέ­νου κιν­δύ­νου είχε αρχί­σει από το 2006 και κλι­μα­κώ­θη­κε στα επό­με­να χρό­νια. Τι να κάνου­με… Η ‘υγεία’ και η ‘πρό­ο­δος’ του συστή­μα­τος δεν φεί­δε­ται ούτε καν των ίδιων των παι­διών του, που το υπη­ρε­τούν με όση αφο­σί­ω­ση και συνέ­πεια μπο­ρούν. ισως, κάποιοι την γλυ­τώ­σουν και ασφα­λώς θα την γλυ­τώ­σουν πιο εύκο­λα από τα δισε­κα­το­μύ­ρια των κατοί­κων του πλα­νή­τη, που βιώ­νουν μία αστα­μά­τη­τη κατρα­κύ­λα προς την περισ­σό­τε­ρη φτώ­χια και εξα­θλί­ω­ση. Τους μνη­μο­νεύ­ου­με απλά για να υπεν­θυ­μί­σου­με τον καν­νι­βα­λι­κό χαρα­κτή­ρα του συστή­μα­τος… Ο παρα­λο­γι­σμός στο από­λυ­τό του: το κυνη­γη­τό του υπερ­κέρ­δους στην πιο άγρια έκφρα­σή του μέχρι σήμε­ρα, αλη­θι­νός βρα­χνάς πάνω σε μία ολό­κλη­ρη ανθρω­πό­τη­τα, που στε­νά­ζει σε όλες τις Ηπείρους.