ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ …ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΙΚΑ!

Στο
τερά­στιο ζήτη­μα των πλει­στη­ρια­σμών ανα­φέ­ρε­ται το άρθρο της φίλης Ελέ­νης Στρα­τού­λη,
που παρα­θέ­του­με. Πρό­βλη­μα με συγκλο­νι­στι­κές κοι­νω­νι­κές επιπτώσεις,
επι­βε­βαιω­τι­κό του “ανθρω­πι­στι­κού” χαρα­κτή­ρα του κοι­νω­νι­κού μας συστήματος… 

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ
ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΙΚΑ!

Στο άρθρο 70 του σχε­δί­ου νόμου προτείνεται
η αντι­κα­τά­στα­ση του άρθρου 966 του Κώδι­κα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μί­ας, με αλλα­γές που
αφο­ρούν και την περί­πτω­ση της μη εμφά­νι­σης πλειο­δο­τών (παρα­γρ. 2Α και 2Β). Πιο
συγκε­κρι­μέ­να, το νέο άρθρο δεν απαι­τεί δικα­στι­κή από­φα­ση προ­κει­μέ­νου να μειωθεί
η τιμή πρώ­της προ­σφο­ράς του πλει­στη­ρια­ζό­με­νου ακι­νή­του μετά από δύο άγο­νους (άνευ
απο­τε­λέ­σμα­τος) πλει­στη­ρια­σμούς, αλλά ορί­ζει η τιμή αυτή να μειώ­νε­ται αυτόματα
στο 80% της αρχι­κής μετά το δεύ­τε­ρο άγο­νο πλει­στη­ρια­σμό (παρα­γρ. 2Α) και στο
65% της αρχι­κής μετά τον τρί­το άγο­νο πλει­στη­ρια­σμό (παρα­γρ. 2Β). Δηλα­δή, κατά
τη διά­τα­ξη του άρθρου αυτού, ο τρί­τος και ο τέταρ­τος πλει­στη­ρια­σμός διεξάγονται
με την μειω­μέ­νη κατά 80% και 65% αντί­στοι­χα τιμή πρώ­της προ­σφο­ράς, μέσα σε 30
ημέ­ρες καθέ­νας απ’ τον προη­γού­με­νο, κατό­πιν ηλε­κτρο­νι­κής δημο­σί­ευ­σής τους στο
Δελ­τίο Δικα­στι­κών Δημο­σιεύ­σε­ων από τον συμβολαιογράφο/υπάλληλο του
πλειστηριασμού. 

Σύμ­φω­να με το υφι­στά­με­νο νομι­κό πλαίσιο
(άρθρο 966 παρα­γρ. 2 και 3 ΚΠολΔ), μετά από δύο άγο­νους πλει­στη­ρια­σμούς το δικαστήριο,
με αίτη­ση οποιου­δή­πο­τε έχει έννο­μο συμ­φέ­ρον, καλεί­ται να κρί­νει αν η μη
εμφά­νι­ση πλειο­δο­τών ή η μη υπο­βο­λή προ­σφο­ρών, που κατέ­στη­σαν για δεύτερη
(παρα­γρ. 2) ή και για τρί­τη (παρα­γρ. 3) φορά άγο­νο τον πλει­στη­ρια­σμό, οφείλεται
στην υψη­λή τιμή του πλει­στη­ρια­ζό­με­νου ακι­νή­του, οπό­τε μπο­ρεί να δια­τά­ξει και νέο
πλει­στη­ρια­σμό με κατώ­τε­ρη τιμή πρώ­της προ­σφο­ράς, τον μεν τρί­το εντός 30 ημερών,
τον δε τέταρ­το «αργό­τε­ρα». Η τιμή πρώ­της προ­σφο­ράς, που σύμ­φω­να με το άρθρο 995
παρα­γρ. 1 ΚΠολΔ είναι η εμπο­ρι­κή αξία του πλει­στη­ρια­ζό­με­νου ακι­νή­του κατά το
χρό­νο της κατά­σχε­σης, προ­στα­τεύ­ει τον οφει­λέ­τη, ο οποί­ος έχει τη δυνα­τό­τη­τα να
απο­δεί­ξει ενώ­πιον του δικα­στη­ρί­ου του πιο πάνω άρθρου 966, ότι δεν ευθύ­νε­ται το
ύψος της για το άγο­νο του πλει­στη­ρια­σμού και την καθυ­στέ­ρη­ση της σχετικής
δια­δι­κα­σί­ας, πολύ περισ­σό­τε­ρο αν εν τω μετα­ξύ η εμπο­ρι­κή αξία του ακι­νή­του του
έχει αυξη­θεί. Στα πλαί­σια του άρθρου αυτού, πολ­λά δικα­στή­ρια έκρι­ναν ότι ο
λόγος της έλλει­ψης ενδια­φέ­ρο­ντος των πλειο­δο­τών δεν ήταν η υψη­λή τιμή του προς
πλει­στη­ρια­σμό ακι­νή­του, αλλά η αδυ­να­μία ρευ­στό­τη­τας στην αγο­ρά, η γενι­κευ­μέ­νη οικονομική
κρί­ση, ενί­ο­τε η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα και ο χαρα­κτή­ρας του ακι­νή­του (π.χ. ξενο­δο­χείο ή πολυτελής
έπαυ­λη), ακό­μα και η υπέρ­με­τρη επι­βά­ρυν­ση των ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των με φόρους και
άλλες υπο­χρε­ώ­σεις, που τους απο­τρέ­πουν από το να προ­βαί­νουν σε αγο­ρές. Πέραν
αυτών, ο οφει­λέ­της έχει μια ακό­μα ευκαι­ρία να κερ­δί­σει χρό­νο και ίσως να σώσει
το ακί­νη­τό του.

Η αιτιο­λο­γι­κή έκθε­ση του σχε­δί­ου νόμου
ανα­φέ­ρει ότι η προ­τει­νό­με­νη τρο­πο­ποί­η­ση του άρθρου 966 ΚΠολΔ αντι­με­τω­πί­ζει το
πρό­βλη­μα της μη εμφά­νι­σης πλειο­δο­τών συμ­βάλ­λο­ντας στην απο­συμ­φό­ρη­ση των
δικα­στη­ρί­ων. Με την τρο­πο­ποί­η­ση όμως αυτή προ­στα­τεύ­ε­ται ο δανει­στής, αλλά όχι
και ο οφει­λέ­της, που κιν­δυ­νεύ­ει να χάσει το ακί­νη­τό του σε πολύ χαμη­λό­τε­ρη από
την αξία του τιμή και παράλ­λη­λα να εξα­κο­λου­θεί να οφεί­λει στο δανει­στή, αν το
εκπλει­στη­ρί­α­σμα δεν καλύ­πτει το χρέ­ος του. Η όλη δια­δι­κα­σία είναι ασφυκτική,
δυσβά­στα­κτη κι εξα­ντλη­τι­κή για τον οφει­λέ­τη, ο οποί­ος θα έχει να αντιμετωπίσει
τέσ­σε­ρεις πλει­στη­ρια­σμούς μέσα σε σύντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα, χωρίς καν ενημέρωση
(έκδο­ση και κοι­νο­ποί­η­ση επα­να­λη­πτι­κού προ­γράμ­μα­τος), όπως ανα­κοί­νω­σε σχε­τι­κά η
Ομο­σπον­δία Δικα­στι­κών Επι­με­λη­τών. Όταν μάλι­στα, η προ­τει­νό­με­νη τρο­πο­ποί­η­ση του
άρθρου 966 ΚΠολΔ δεν προ­βλέ­πει δυνα­τό­τη­τα του οφει­λέ­τη να ασκή­σει ανα­κο­πή κατά
της αυτό­μα­της μεί­ω­σης της τιμής πρώ­της προ­σφο­ράς. Και όταν δεν παρέ­χε­ται στον
οφει­λέ­τη η απαι­τού­με­νη προ­στα­σία, προ­κει­μέ­νου να προ­σβά­λει τις τιμές μετά τον
αρχι­κό πλει­στη­ρια­σμό ενώ­πιον δικα­στη­ρί­ου, ιδί­ως στις περι­πτώ­σεις που στο
ενδιά­με­σο χρο­νι­κό διά­στη­μα έχει επέλ­θει κάποια αλλα­γή ως προς την αξία του
ακι­νή­του, όπως ανέ­φε­ρε στις σχε­τι­κές παρα­τη­ρή­σεις της η Ένω­ση Δικα­στών και
Εισαγ­γε­λέ­ων. Απ’ την πλευ­ρά τους οι υπο­ψή­φιοι πλειο­δό­τες ενδέ­χε­ται, σε
περι­πτώ­σεις ακι­νή­των μεγά­λης αξί­ας που το ενδια­φέ­ρον για αγο­ρά είναι
περιο­ρι­σμέ­νο, να ανα­μέ­νουν για να πλειο­δο­τή­σουν, το αυτό­μα­το κού­ρε­μα της τιμής
πρώ­της προ­σφο­ράς μετά δύο ή και τρεις άγο­νους πλειστηριασμούς.

Ο λόγος της τρο­πο­ποί­η­σης αυτής είναι
παρα­πά­νω από προ­φα­νής και γίνε­ται προ­φα­νέ­στε­ρος, αν ανα­τρέ­ξου­με πριν ένα χρόνο
στην 7^η έκθε­ση ενι­σχυ­μέ­νης επο­πτεί­ας της Κομι­σιόν, που υπο­δει­κνύ­ει στη
χώρα μας την καθιέ­ρω­ση αυτό­μα­του κου­ρέ­μα­τος της τιμής του ακι­νή­του στην
περί­πτω­ση άγο­νης δια­δι­κα­σί­ας πλει­στη­ρια­σμού, κατά ποσο­στό 20% σε καθέ­να από
τους δύο επό­με­νους γύρους υπο­βο­λής προ­σφο­ρών. Υπό την πίε­ση των «εταί­ρων» μας
και της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας για δρα­στι­κή μεί­ω­ση των κόκ­κι­νων δανείων,
μετά την καθιέ­ρω­ση των ηλε­κτρο­νι­κών πλει­στη­ρια­σμών και την ορι­στι­κή ουσιαστικά
κατάρ­γη­ση της προ­στα­σί­ας της πρώ­της κατοι­κί­ας με το νέο Πτω­χευ­τι­κό Κώδι­κα (ν.
2738/27-10-2020), ο οποί­ος στο άρθρο 217 παρέ­χει περιο­ρι­σμέ­νη προ­στα­σία μόνον
στους «ευά­λω­τους» με πολύ χαμη­λά εισο­δη­μα­τι­κά κρι­τή­ρια δανειο­λή­πτες, η
κυβέρ­νη­ση επι­διώ­κει την περαι­τέ­ρω επι­τά­χυν­ση των πλει­στη­ρια­σμών, υπέρ των
μεγά­λων κυρί­ως δανει­στών, που είναι οι Τρά­πε­ζες και οι εισπρα­κτι­κές εταιρείες,
ώστε να διευ­κο­λυν­θεί η διά­θε­ση των πλει­στη­ρια­ζό­με­νων ακι­νή­των. Τον ίδιο σκοπό,
που υπη­ρέ­τη­σαν και προη­γού­με­νες τρο­πο­ποι­ή­σεις του ΚΠολΔ μέσα στην περί­ο­δο των
μνη­μο­νί­ων, τον εξυ­πη­ρε­τούν και προ­τει­νό­με­νες με το εν λόγω σχέ­διο νόμου τροποποιήσεις
σε άλλα άρθρα της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης (933, 954, 959, 965, 973 ΚΠολΔ κλπ),
οι οποί­ες περιο­ρί­ζουν δικαιώ­μα­τα του οφει­λέ­τη και διευ­κο­λύ­νουν τον δανει­στή, όπως
για παρά­δειγ­μα, αυτή που επι­τρέ­πει την πλειο­δο­σία περισ­σό­τε­ρων πλειο­δο­τών από
κοι­νού (άρθρο 959 ΚΠολΔ). 

Τώρα που τα «κόκ­κι­να» αλλά και ενήμερα
δάνεια πωλού­νται πλέ­ον μαζι­κά σε εξευ­τε­λι­στι­κές τιμές ως κερ­δο­φό­ρα πακέ­τα στα
ξένα funds, ενό­ψει του επι­κεί­με­νου νέου κύματος
κατα­σχέ­σε­ων και πλει­στη­ρια­σμών, η σχε­τι­κή νομο­θε­σία τρο­πο­ποιεί­ται ξανά, διευκολύνοντας
ακό­μα πιο πολύ τον εκπλει­στη­ρια­σμό των ακι­νή­των, προς εξυ­πη­ρέ­τη­ση των συμφερόντων
των ισχυ­ρών ένα­ντι των αδύ­να­μων, με το πρό­σχη­μα του εκσυγ­χρο­νι­σμού. Σε
συμ­μόρ­φω­ση ωστό­σο με τις «άνω­θεν» υπο­δεί­ξεις και ενώ η επι­δη­μία του κορωνοϊού,
με τις πρω­τό­γνω­ρες, δυσμε­νείς συν­θή­κες και συνέ­πειες, συνε­χί­ζει να εξαντλεί
οικο­νο­μι­κά, βιο­λο­γι­κά και ψυχο­λο­γι­κά τα χαμη­λά και μεσαία στρώ­μα­τα, που θα
βρε­θούν και πάλι προ εξαι­ρε­τι­κά δυσά­ρε­στων νομο­θε­τι­κών εκπλήξεων.-