Δημογραφική χρεωκοπία στον Ορίζοντα για την Ευρώπη…

…Με «πρω­το­πο­ρία» την Ρωσία, όπου η χώρα απο­πλη­θυ­σμο­ποιεί­ται συστη­μα­τι­κά… Ο ενερ­γεια­κός και άλλος πλού­τος της χώρας δεν είναι ικα­νός να συγκρα­τή­σει τους μετα­να­στεύ­ο­ντες σε άλλες Ευρω­παϊ­κές χώρες ή και σε άλλες Ηπεί­ρους Ρώσους πολί­τες. Η πρω­το­φα­νής κλι­μά­κω­ση κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των σε συν­δυα­σμό με ένα κλί­μα αβε­βαιό­τη­τας για το παρόν και το μέλ­λον των κοι­νω­νι­κών παρο­χών (υγεία, παι­δεία κ.λ.π.) εξα­κο­λου­θούν να «παρο­τρύ­νουν τους Ρώσους προς φυγή, όπως τα πρώ­τα μετα­Σο­βιε­τι­κά χρό­νια της από­λυ­της και μαζι­κής φτώ­χιας. Όταν στο προ­σκή­νιο της παγκό­σμιας οικο­νο­μί­ας ήλθε ο ενερ­γεια­κός πλού­τος της χώρας πολ­λοί περί­με­ναν την Ρωσι­κή πλη­θυ­σμια­κή ανά­καμ­ψη, που δεν ήλθε ποτέ… Πολύ κοντά στα 140 εκα­τομ­μύ­ρια ο αριθ­μός των Ρώσων πολι­τών που κατοι­κούν στη χώρα σήμε­ρα ένα­ντι των 150 κατά την δεκα­ε­τία του 90… Τρα­νή από­δει­ξη της έντο­να ταξι­κής ανι­σο­κα­τα­νο­μής του εθνι­κού πλού­του είναι και η επι­δεί­νω­ση της υπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τας… Κανέ­να ουσια­στι­κό κοι­νω­νι­κό κίνη­τρο για παρό­τρυν­ση αύξη­σης των γεν­νή­σε­ων. Σε μία χώρα, με πολι­τι­κούς χωρίς πολι­τι­κή –ιδιαί­τε­ρα τα μαύ­ρα χρό­νια Γιέλ­τσιν-όπου ο βολο­ντα­ρι­σμός υπο­κα­θι­στά τα οικο­νο­μι­κά και κοι­νω­νι­κά προ­γράμ­μα­τα και δρά­σεις η γέν­νη­ση παι­διών είναι σαφώς ανε­πι­θύ­μη­τη… Τα τερά­στια κενά στη Παι­δεία, την Υγεία, την κοι­νω­νι­κή πρό­νοια, τις υπο­δο­μές κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύ­ης κατα­γρά­φο­νται κατευ­θεί­αν στο δημο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα της Ρωσί­ας. Τα καμπα­νά­κια έχουν αρχί­σει να χτυ­πά­νε πιο συχνά και δυνα­τά για την Ρωσι­κή ηγε­σία, που θα κρι­θεί –κυρί­αρ­χα- από την δημο­γρα­φι­κή της πολι­τι­κή.
Δημο­γρα­φι­κή ερή­μω­ση αντι­με­τω­πί­ζει και η Δυτι­κή Ευρώ­πη.. Με εξαί­ρε­ση την Γαλ­λία και την Ιρλαν­δία, που εκπλη­ρώ­νουν την προ­ϋ­πό­θε­ση των 2.1 γεν­νή­σε­ων ανά γυναί­κα, οι υπό­λοι­πες χώρες απέ­χουν πολύ από το ανα­γκαίο όριο της δημο­γρα­φι­κής συγκρά­τη­σης και ανά­πτυ­ξης. Για την Ιτα­λία π.χ. ο δεί­κτης βρί­σκε­ται στα 1.35. Χει­ρό­τε­ρη είναι η κατά­στα­ση για την Ελλά­δα…
Μέσα σ’ αυτό το κλί­μα του δημο­γρα­φι­κού χει­μώ­να, η είσο­δος των μετα­να­στών στην γηραιά Ηπει­ρο μοιά­ζει …μάνα εξ ουρα­νού. Ασία, Αφρι­κή και Λατι­νι­κή Αμε­ρι­κή μοιά­ζουν να έχουν ανα­λά­βει το ανα­πα­ρα­γω­γι­κό έργο για ολό­κλη­ρο τον πλα­νή­τη. Παρά τις άναρ­θρες και ανό­η­τες κραυ­γές των κατά τόπους εθνι­κι­στών και ξενο­φο­βι­κών, οι χώρες, που βιώ­νουν τον πλη­θυ­σμια­κό μαρα­σμό έχουν μπρο­στά τους μία …λύση άμε­σης από­δο­σης. Η Ρώσι­κη ηγε­σία προ­βλη­μα­τί­ζε­ται σοβα­ρό­τα­τα για πολι­τι­κές προ­σέλ­κυ­σης μετα­να­στών, ιδιαί­τε­ρα νέων, που θα μπο­ρούν να εγκα­τα­στα­θούν μόνι­μα απο­κτώ­ντας «ρώσους» απο­γό­νους… Παρό­μοιες πολι­τι­κές ακού­γο­νται σκόρ­πια και δει­λά και στην υπό­λοι­πη δημο­γρα­φι­κά πενό­με­νη Ευρώ­πη.
Το βέβαιο είναι – και το ξέρου­με καλά εδώ στην Ελλά­δα-, ότι η δημο­γρα­φι­κή κρί­ση έχει καθα­ρά κοι­νω­νι­κές αιτί­ες. Οι ανε­πάρ­κειες του συστή­μα­τος προ­στα­σί­ας της μητρό­τη­τας, και της βρε­φι­κής και νηπια­κής φιλο­ξε­νί­ας, η συνε­χής αύξη­ση του κόστους της «δωρε­άν» παι­δεί­ας, η επι­δει­νού­με­νη αβε­βαιό­τη­τα επαγ­γελ­μα­τι­κής απο­κα­τά­στα­σης είναι μερι­κές όψεις του γκρί­ζου κοι­νω­νι­κού σκη­νι­κού, που περι­βάλ­λει τις ανα­πα­ρα­γω­γι­κές –και όχι μόνο- ηλι­κί­ες. Ελά­χι­στες αμφι­βο­λί­ες μπο­ρεί να υπάρ­χουν για τις δυσμε­νέ­στα­τες συνέ­πειες της γενι­κευ­μέ­νης και παρα­τει­νό­με­νης οικο­νο­μι­κής κρί­σης πάνω στα δημο­γρα­φι­κά προ­βλή­μα­τα των καπι­τα­λι­στι­κά ανα­πτυγ­μέ­νων χωρών. Το «σου­η­δι­κό» μοντέ­λο κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής των προη­γού­με­νων δεκα­ε­τιών μοιά­ζει πλέ­ον χαμέ­νος παρά­δει­σος και μακρι­νό όνει­ρο… Οσοι επι­κα­λού­νται την ευκο­λία γεν­νή­σε­ων στις καθυ­στε­ρη­μέ­νες χώρες του Τρί­του κόσμου, ως δήθεν επι­χεί­ρη­μα κατά του κοι­νω­νι­κού χαρα­κτή­ρα του δημο­γρα­φι­κού προ­βλή­μα­τος, αγνο­ούν ή κάνουν πως αγνο­ούν, ότι η γεν­νη­σια­κή «ευκο­λία» εκεί είναι «υπο­χρε­ω­τι­κό» αντι­στάθ­μι­σμα στην υπερ­βο­λι­κή βρε­φι­κή, νηπια­κή, παι­δι­κή και εν γένει θνη­σι­μό­τη­τα. Πέρα από πολι­τι­στι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, θρη­σκευ­τι­κού πολ­λές φορές χαρα­κτή­ρα, ο δημο­γρα­φι­κός «πλού­τος» των υπα­νά­πτυ­κτων χωρών επι­βε­βαιώ­νει τον καθα­ρά κοι­νω­νι­κό χαρα­κτή­ρα της δημο­γρα­φι­κής ανι­σορ­ρο­πί­ας του δοκι­μα­ζό­με­νου πλα­νή­τη, που μέχρι σήμε­ρα δεί­χνει να θυσιά­ζει την ίδια του την επι­βί­ω­ση στον βωμό του υπερκέρδους…