Εκεί βρίσκεται το “κλεινόν άστυ” της χώρας, που διαθέτει και το παγκόσμιο ρεκόρ κεντροφιλίας αφού συγεντρώνει το μισό πληθυσμιακό δυναμικό της χώρας… Στην θέση αυτή της (πρόσφατη υποχώρηση κατά 5 θέσεις) παγκόσμιας κατάταξης πόλεων από πλευράς ευκολίας διαμονής, βρίσκεται για διάφορους λόγους… Οι διαδηλώσεις αλλά και ο αποκλεισμός των αρχαιολογικών χώρων βρίσκονται μέσα σ’ αυτούς αλλά κατά την γνώμη μας, είναι δευτερεύουσα η αρνητική τους σημασία. Ετσι κι’ αλιώς μιλάμε για φαινόμενο παροδικό… Η γκετοποίηση του κέντρου, η έλλειψη πρασίνου, οι κακές υποδομές (ιδιαίτερα οι συγκοινωνιακές) συμπυκνώνουν τα σχόλια κατοίκων και επισκεπτών για καταστάσεις, που απαιτούν ριζικές πολιτικές ανατροπές… Μοιάζει πικρό ανέκδοτο το γεγονός, ότι η Αθήνα στις αρχές του 20ου αιώνα κατατάσσοταν στις πρώτες θέσεις (1η ή 2η ή 3η) σε ένα είδος “καλλιστείων” των Ευρωπαϊκών πρωτεουσών. Χρειάστηκε η …συνεπής καταστροφική πολιτική των μετεμφυλιακών χρόνων με πρωταγωνιστικό το εθναρχικό σύνθημα: Χτίστε, χτίστε, χτίστε, για να φτάσουμε βήμα-βήμα στο σημερινό οικιστικό, κυκλοφοριακό και ανθρωπογενές μπάχαλο, που χειρότερο του είναι μόνον η ίδια η μελλοντική εξέλιξη στο Αττικό λεκανοπέδιο…