περιγράφει τον άγριο ομαδικό ξυλοδαρμό 14χρονης από καμία εικοσαριά
λεβενταράδες στη Γλυφάδα…
Πώς είναι δυνατόν; Σε τι
κόσμο θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, όπως είχε πει πασίγνωστος μεταμεσημβρινός τρομολάγνος…
της καθημερινότητάς μας…
Στο κέντρο της πρωτεύουσας οι κάτοικοι δεν βγαίνουν το
βράδυ από το σπίτι τους… Πόρτες και παράθυρα πολυκατοικιών ‘διανθίζονται’ με κατάλληλες
σιδεριές, που θυμίζουν σκηνικό πολεμικών ταινιών, για να κρατήσουν τον …εχθρό
απέξω…
βομβαρδισμούς στον Λίβανο μέσα σε μία μέρα…
Ασχετα τα δύο συμβάντα;;;
Φαινομενικά, ναι… Τι σχέση μπορεί να έχει η εφηβική
αγριότητα στην Γλυφάδα με το μακελειό στον Λίβανο;;;
Και όμως έχει… Και τα σύο χαρακτηρίζονται από αγριότητα και απάθεια.
συστημικό εποικοδόμημα φροντίζει να εμφυσήσει στους νέους ανθρώπους… Στην Γάζα,
στην Γλυφάδα, στον Λίβανο και παντού όπου το σύστημα χρειάζεται στρατιώτες στον
πόλεμο και στην ‘ειρήνη’. Σκληρούς ανταγωνιστές μέχρις εσχάτων για την
επικράτηση…
(ο άνθρωπος προς τον άνθρωπο είναι λύκος!).
αγριότητας, η καλλιέργεια της απάθειας
έρχεται σαν εμβόλιο να περιφρουρήσει την ‘ισορροπία’ των ιθαγενών. Ετσι θα
εξακολουθήσουν να μάχονται, να σκοτώνουν και να σκοτώνονται χωρίς πολλές αντιρρήσεις
κι αντιδράσεις…
αλληλοεξόντωσης…
Πέρα και πίσω από τα φτιασίδια για … δημοκρατία και ελευθερία, αυτή είναι η πεμπτουσία
του εκμεταλλευτικού συστήματος, που μας διαφεντεύει… Το διαιωνίζει η δική του μεταδοτική βαρβαρότητα και η δική μας απαθής υποταγή…