Το κείμενο, που παραθέτουμε, μετά από υπόδειξη του φίλτατου Σπύρου Μονόπωλη, έχει για συγγραφέα τον σπουδαίο Eduardo Galeano. Tο αντιγράφουμε από τον ιστότοπο efsyn. Το μεταφέρουμε εδώ στην κεντρική σελίδα της ΦΑΙΑΚΙΑΣ και δεν το υποδεικνύουμε σαν πρόταση για διάβασμα, γιατί θέλουμε να μείνει αυτούσιο στις γραμμές του blog. Όπως γράφει και στο τέλος του άρθρου η efsyn:… Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στις 15 Ιανουαρίου 2009 στην ιταλική εφημερίδα Il Manifesto και το ουρουγουανικό περιοδικό La Brecha, του οποίου ο Γκαλεάνο ήταν από τους ιδρυτές. Γράφτηκε εν μέσω της Ισραηλινής Επιχείρησης «Συμπαγές Μολύβι» κατά της Γάζας (27 Δεκεμβρίου 2008 – 18 Ιανουαρίου 2009) που στοίχισε τη ζωή σε 1.400 Παλαιστίνιους. Δεκαπέντε χρόνια μετά ο Γκαλεάνο δεν βρίσκεται πια στη ζωή, αλλά το κείμενό του είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Τίποτα σχεδόν δεν έχει αλλάξει, εκτός από τον πολλαπλάσιο αριθμό των θυμάτων και το απύθμενο μέγεθος της καταστροφής.
