Πλανήτης γη: Η εξαφάνιση των ειδών συνεχίζεται…

Οι πλη­ρο­φο­ρί­ες, που παρου­σιά­ζει ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός για την Δια­τή­ρη­ση της Φύσης (ΠΟΔΦ), στο πρό­σφα­το δελ­τίο του του Ιου­λί­ου 2009 είναι απαι­σιό­δο­ξες, σχε­δόν τρο­μα­κτι­κές. Σύμ­φω­να, λοι­πόν με τον ΠΟΔΦ ο ρυθ­μός εξα­φά­νι­σης των ειδών είναι 100 έως 1000 φορές ταχύ­τε­ρος από παρό­μοια μεγά­λα επει­σό­δια εξα­φά­νι­σης στην φυσι­κή ιστο­ρία. Οι από­ψεις αυτές στη­ρί­ζο­νται σε συστη­μα­τι­κή παρα­κο­λού­θη­ση της εξέ­λι­ξης 45000 ειδών, που συγκρο­τούν την σχε­τι­κή λίστα της παγκό­σμιας μελέ­της. Από αυτά, λοι­πόν τα είδη, 16928 απει­λού­νται με εξα­φά­νι­ση, που πρα­κτι­κά σημαί­νει: ένα πτη­νό στα οκτώ, ένα θηλα­στι­κό στα τέσ­σε­ρα, ένα αμφί­βιο στα τρία. Εδώ πρέ­πει να υπο­γραμ­μι­σθεί, ότι οι ανα­με­νό­με­νες κλι­μα­τι­κές αλλα­γές και ειδι­κό­τε­ρα η υπερ­θέρ­μαν­ση του πλα­νή­τη ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει ιδιαί­τε­ρο επι­βα­ρυ­ντι­κό παρά­γο­ντα μεγά­λης επί­πτω­σης, που θα διευ­ρύ­νει σημα­ντι­κά την λίστα των απει­λού­με­νων ειδών και με πολ­λά άλλα, που σήμε­ρα φαί­νε­ται να βρί­σκο­νται σε καλή ισορ­ρο­πία με τον περι­βάλ­λον.
Κυρί­αρ­χες αιτί­ες για τον σημειού­με­νο περιο­ρι­σμό της βιο­ποι­κι­λί­ας σήμε­ρα είναι: η αυξα­νό­με­νη αστι­κο­ποί­η­ση, η εντα­τι­κο­ποί­η­ση των αγρο­τι­κών καλ­λιερ­γειών, η υπε­ρεκ­με­τάλ­λευ­ση του φυσι­κού πλού­του… Εντού­τοις, παρά το γενι­κά απο­καρ­διω­τι­κό πλαί­σιο υπάρ­χει στο βάθος του τού­νελ ελπί­δα. Την προ­σφέ­ρουν οι τοπι­κές εκστρα­τεί­ες, που μέσα σε λίγα χρό­νια κατά­φε­ραν πολύ θετι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα. Χάρις σ’ αυτές τις προ­σπά­θειες έχουν ξεφύ­γει πλέ­ον από τον φαύ­λο κύκλο της απει­λής εξα­φά­νι­σης, πολ­λά και σημα­ντι­κά ζώα, όπως ο Αφρι­κα­νι­κός ελέ­φα­ντας, ο Ευρω­παϊ­κός Βίσω­νας, η ζέβρα των βου­νών, το άλο­γο του Πρζε­βάλ­σκι, ο μονό­κε­ρως ρινό­κε­ρος της Ινδί­ας, και ο μαύ­ρος λέο­ντας της Βρα­ζι­λί­ας.
Ο ΠΟΔΦ χαι­ρε­τί­ζει αυτές τις τοπι­κές νίκες σαν ουσια­στι­κές αλλά και συμ­βο­λι­κές επι­τυ­χί­ες και τονί­ζει την ανά­γκη έντα­σης και ενί­σχυ­σης αυτής της προ­σπά­θειας. Η χώρα μας δεν βρί­σκε­ται στο απυ­ρό­βλη­το της παγκό­σμιας ευθύ­νης. Είδη, όπως η φώκια Μονά­χους-Μονά­χους, η χελώ­να Καρέ­τα-Καρέ­τα ανή­κουν σ’ αυτή την κατη­γο­ρία. Και ας μην λησμο­νά­με την καφέ αρκού­δα, που απει­λεί­ται σοβα­ρό­τα­τα από την προ­χει­ρό­τη­τα και την αδια­φο­ρία των κατα­σκευα­στών της Εγνα­τί­ας στα όρια της Βάλια Κάλ­ντα…
Πηγή πλη­ρο­φό­ρη­σης: Ειδι­κό τεύ­χος Courrier International, «Καλύ­τε­ρη ζωή», Οκτώ­βριος-Δεκέμ­βριος 2009.