η Ελλάς των …νερουλάδων…

Υδριά­δα: 100% Eλλη­νι­κή εφεύ­ρε­ση!
Μια εξαι­ρε­τι­κή, εξο­λο­κλή­ρου Ελλη­νι­κή ιδέα που, όπως συνη­θί­ζε­ται, δεν έχει την κατάλ­λη­λη προ­βο­λή. Το πρό­βλη­μα το ξέρου­με όλοι. Τα νησιά μας πάσχουν από έλλει­ψη -προ­φα­νώς πόσι­μου- νερού. Η υπερ­κα­τα­νά­λω­ση από τον ανε­ξέ­λεγ­κτο του­ρι­σμό, η χρή­ση πόσι­μου νερού για το γέμι­σμα των πισί­νων και η κακή δια­χεί­ρι­ση των υδά­τι­νων πόρων εν γένει, έχουν φέρει αρκε­τούς … νησιώ­τες στα πρό­θυ­ρα της λει­ψυ­δρί­ας. Είναι γνω­στό, ότι αρκε­τά από τα νησιά μας αγο­ρά­ζουν νερό από ιδιώ­τες, το οποίο μετα­φέ­ρουν με βαπό­ρια για να καλύ­ψουν τις ανά­γκες τους.
Το θέμα είναι υπάρ­χει λύση; Φυσι­κά και υπάρ­χει αν και μέχρι να εφαρ­μο­στεί, έστω και σε ένα μόνο νησί, έπρε­πε να περά­σει από το σκό­πε­λο της γρα­φειο­κρα­τί­ας…
Στην Ηρα­κλειά, δίπλα στη Νάξο, εδώ και τρία χρό­νια, λει­τουρ­γεί ένα εξο­λο­κλή­ρου Eλλη­νι­κό έργο: Η ʽʽΥ­δριά­δα’’.
Είναι μια πρό­τυ­πη σε παγκό­σμιο επί­πε­δο πλω­τή μονά­δα αφα­λά­τω­σης που παίρ­νει την ενέρ­γειά της, από ενσω­μα­τω­μέ­νη ανε­μο­γεν­νή­τρια και φωτο­βολ­ταϊ­κή συστοι­χία.
Επι­κε­φα­λής του προ­γράμ­μα­τος, είναι ο κ. Νική­τας Νικη­τά­κος, Καθη­γη­τής στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαί­ου, που μαζί με τους συνερ­γά­τες του Θ. Λίλα και Α. Βατί­στα, έχουν κατα­φέ­ρει να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν το πρό­γραμ­μα που για τη νησιω­τι­κή Ελλά­δα, θα έπρε­πε να είναι ο «από­λυ­τος στό­χος». Τη δημιουρ­γία νερού από τη θάλασ­σα, χωρίς να κατα­να­λώ­νε­ται «ρυπο­γό­νο» ρεύ­μα παρα­γω­γής ΔΕΗ.
Η Υδριά­δα με ύψος άνω των 35 μέτρων, απο­τε­λεί­ται από τέσ­σε­ρις πλω­τή­ρες και έναν κεντρι­κό, συν­δε­δε­μέ­νους με μεταλ­λι­κό πύρ­γο που φιλο­ξε­νεί και την ανε­μο­γεν­νή­τρια. Μπο­ρεί να καλύ­ψει τις ημε­ρή­σιες ανά­γκες 300 κατοί­κων σε νερό και έχει σχε­δόν μηδε­νι­κό κόστος λει­τουρ­γί­ας, όχι βέβαια και κατα­σκευ­ής…
Η αντί­στρο­φη όσμω­ση, η τεχνο­λο­γία που χρη­σι­μο­ποιεί η Υδριά­δα, είναι γνω­στή εδώ και πολ­λά χρό­νια. Ωστό­σο, η εφαρ­μο­γή της σε «εθνι­κό» επί­πε­δο, σκό­ντα­φτε πάντα στη μεγά­λη κατα­νά­λω­ση ενέρ­γειας του συστή­μα­τος, η οποία αν καλυ­πτό­ταν από ηλε­κτρι­κό ρεύ­μα παρα­γω­γής ΔΕΗ (άνθρα­κας κ.λπ.) δεν θα είχε το οικο­λο­γι­κό απο­τύ­πω­μα που όλοι ανα­ζη­τού­με στις ημέ­ρες μας.
Οι επι­στή­μο­νες που εξέ­λι­ξαν την Υδριά­δα, έλυ­σαν αυτό το πρό­βλη­μα, εγκα­θι­στώ­ντας πάνω στον τερά­στιο πυλώ­να, φωτο­βολ­ταϊ­κά συστή­μα­τα αλλά και ανε­μο­γεν­νή­τριες, ενώ για τον απο­μα­κρυ­σμέ­νο έλεγ­χο της λει­τουρ­γί­ας, η Υδριά­δα είναι εφο­δια­σμέ­νη και με ασύρ­μα­τη σύν­δε­ση στο δια­δί­κτυο!
Η ιδέα έχει απο­σπά­σει παγκό­σμια ανα­γνώ­ρι­ση, αλλά στην Ελλά­δα έχει … κατα­φέ­ρει να εξα­γριώ­σει τους τοπι­κούς κοι­νο­τι­κούς νερου­λά­δες, οι οποί­οι θεω­ρούν αδια­νό­η­το να χάσουν το μερο­κά­μα­τό τους όταν το σύστη­μα θα λει­τουρ­γή­σει πλή­ρως παρέ­χο­ντας δωρε­άν νερό!
Στην πορεία υλο­ποί­η­σης του έργου από την ομά­δα του Πανε­πι­στη­μί­ου – σύμ­φω­να με καλά ενη­με­ρω­μέ­νες πηγές – οι υπεύ­θυ­νοι άκου­σαν ακό­μα και τη δικαιο­λο­γία από τα χεί­λη αρμό­διων παρα­γό­ντων ότι «δεν είναι δυνα­τόν να δίνε­τε δωρε­άν νερό. Θα μας το χαρί­ζε­τε και εμείς θα το που­λά­με».
Αθά­να­τη Ελλά­δα με τους αρμό­διούς σου.