Δεν είμαστε κουτόφραγκοι εμείς …

… σαν τους Βρε­τα­νούς και του Αμε­ρι­κα­νούς, που παρό­τι πρω­το­πό­ροι της κουλ­τού­ρας του ΙΧ – του­λά­χι­στον κατά τα τελευ­ταία χρό­νια- φαί­νε­ται να υπο­κύ­πτουν στον πει­ρα­σμό του σιδη­ρο­δρό­μου… Απο­κα­λυ­πτι­κό το σχε­τι­κό ρεπορ­τάζ της κυρια­κά­τι­κης «Καθη­με­ρι­νής».
Στην Μ. Βρε­τα­νία ο Κυπρια­κής κατα­γω­γής υπουρ­γός συγκοι­νω­νιών Ανδρέ­ας Αδω­νης προ­ω­θεί μεγα­λε­πή­βο­λο σχέ­διο δημιουρ­γί­ας σιδη­ρο­τρο­χιών για τραί­να υπε­ρυ­ψη­λής ταχύ­τη­τας (πάνω από 300 km/ώρα), ενώ παρό­μοιες σκέ­ψεις προ­ω­θού­νται και στις ΗΠΑ, όπου η πολι­τι­κή Μπους υπήρ­ξε από τις κορυ­φαί­ες στιγ­μές της Αμε­ρι­κά­νι­κης πολι­τι­κής κατά των σιδη­ρο­δρό­μων. Σε μία χώρα, που παρά την υψη­λή τεχνο­λο­γία και τον κεφα­λαι­ϊ­κό πλού­το, το υπάρ­χον σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο, θυμί­ζει… ΟΣΕ. Κι’ όμως όσο και αν απο­τε­λεί «ιερο­συ­λία» για τις ΗΠΑ, η απλή λογι­κή, συνο­δευό­με­νη από τα επι­χει­ρή­μα­τα της ενερ­γεια­κής κρί­σης και της ταχεί­ας κατα­στρο­φής του περι­βάλ­λο­ντος έχει κατα­στή­σει …συζη­τή­σι­μη ακό­μη και στις ΗΠΑ, την ανα­βάθ­μι­ση και επέ­κτα­ση του εθνι­κού σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου…
Μία τέτοια ανά­πτυ­ξη φυσι­κά θα έδι­νε προ­τε­ραιό­τη­τα στην χρη­σι­μο­ποί­η­ση των τραί­νων για μεγά­λα εσω­τε­ρι­κά ταξί­δια, π.χ. Λον­δί­νο-Γλα­σκώ­βη την ώρα που ο συνο­λι­κός χρό­νος των αερο­πο­ρι­κών μετα­φο­ρών επι­βα­ρύ­νε­ται από τους σχο­λα­στι­κούς «αντι­τρο­μο­κρα­τι­κούς» ελέγ­χους στα αερο­δρό­μια. Εκτός, δηλα­δή του χρό­νου μετά­βα­σης στο αερο­δρό­μιο, του υπο­χρε­ω­τι­κού ελέγ­χου απο­σκευών μία ώρα πριν, της ενδε­χό­με­νης αλλά πιθα­νό­τα­της καθυ­στέ­ρη­σης της πτή­σης και των αντί­στοι­χων καθυ­στε­ρή­σε­ων μετά την άφι­ξη στον τόπο προ­ο­ρι­σμού… Όλα αυτά μαζί με την θεα­μα­τι­κή αύξη­ση των μέσων ταχυ­τή­των των σύγ­χρο­νων τραί­νων (ταχύ­τη­τες 300 km/ώρα έχουν γίνει ταχύ­τη­τες ρου­τί­νας σε Ευρώ­πη και Ιαπω­νία), έχουν κατα­στή­σει το τραί­νο ως ταχύ­τε­ρο μέσο επι­κοι­νω­νί­ας μετα­ξύ πόλε­ων απε­χου­σών μέχρι και 800 χιλιό­με­τρα… Εύλο­γη, λοι­πόν, η αντί­δρα­ση της ΙΑΤΑ και άλλων σχη­μά­των δημο­σί­ων σχέ­σε­ων των αερο­πο­ρι­κών εται­ρειών, που αντι­δρούν στον έστω και θεω­ρη­τι­κό εξορ­θο­λο­γι­σμό των μετα­φο­ρών στον πλα­νή­τη. Εύλο­γη αλλά φυσι­κά κενή επι­χει­ρη­μά­των…
Ευτυ­χώς, όμως που στην σύγ­χυ­ση αυτή του … «ελευ­θέ­ρου κόσμου», απα­ρα­σά­λευ­τη η Ελλη­νι­κή πολι­τι­κή κρα­τά­ει ψηλά την σημαία της αντι-σιδη­ρο­δρο­μι­κής καθα­ρό­τη­τας… Όχι, δεν θα παρα­συρ­θού­με εμείς από τις σει­ρή­νες της λογι­κής. Η χώρα θα βαδί­ζει στα­θε­ρά στην γραμ­μή του αντι­σι­δη­ρο­δρο­μι­κού μένους που οι μεγά­λοι ηγέ­τες της χώρας –πρά­σι­νοι και βένε­τοι- έχουν χαρά­ξει. Νέοι αυτο­κι­νη­τό­δρο­μοι είναι η απά­ντη­σή μας… Τι κι’ αν σε λίγα χρό­νια, εξαι­τί­ας του ελλειμ­μα­τι­κού οδο­στρώ­μα­τος και της εκθε­τι­κής αύξη­σης των ΙΧ αυτο­κι­νή­των θα μπου­κώ­σουν, όπως ήδη συμ­βαί­νει π.χ. πολύ πρω­ϊ­μό­τε­ρα και από τις πιο απαι­σιό­δο­ξες προ­βλέ­ψεις με την περι­βό­η­τη Αττι­κή οδό… Εμείς θα μεί­νου­με φανα­τι­κοί υπε­ρα­σπι­στές του θεο­ποι­η­μέ­νου ΙΧ, που απο­τε­λεί ανα­φαί­ρε­το κομ­μά­τι της εθνι­κής μας ταυ­τό­τη­τας, του αρρω­στη­μέ­νου εγω­κε­ντρι­σμού μας, της κλι­μα­κού­με­νης αντι­κοι­νω­νι­κό­τη­τάς μας. Στή­ριγ­μα της αρπα­κο­λα­τζί­δι­κης οικο­νο­μί­ας μας…