Καλό δρόμο στο 2024 !!!

Δύο λόγια γι’ αυτόν τον σπουδαίο
καλ­λι­τέ­χνη και αγωνιστή.

Ο Pete Seeger (1919-2014) ήταν μια
θρυ­λι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα του αμε­ρι­κα­νι­κού λαϊ­κού κινή­μα­τος. Ήταν ακτι­βι­στής για τα
πολι­τι­κά δικαιώ­μα­τα, περι­βαλ­λο­ντο­λό­γος και στα­θε­ρός υπο­στη­ρι­κτής των
μειο­νε­κτού­ντων στην αμε­ρι­κα­νι­κή κοι­νω­νία. Τρα­γού­δη­σε για την υπε­ρά­σπι­ση των
φτω­χών, των κατα­πιε­σμέ­νων και των εκμε­ταλ­λευό­με­νων. και πάντα να ζωντα­νεύ­ει και
να ενθαρ­ρύ­νει, να ευχα­ρι­στεί και να λέει παραμύθια.

Ο Bruce Springsteen τον χαρα­κτή­ρι­σε πατέ­ρα του
Αμε­ρι­κά­νι­κου λαϊ­κού τρα­γου­διού.

Κάθε χρό­νο ο Pete Seeger υπολόγιζε
πόσα χρή­μα­τα θα χρεια­ζό­ταν για να στη­ρί­ξει την οικο­γέ­νειά του για την επόμενη
χρο­νιά και έδι­νε αυτό το ποσό σε δολά­ρια στον Harold Leventhal, τον μάνατζέρ
του, και του ζήτη­σε να κλεί­σει συναυ­λί­ες που θα του κέρ­δι­ζαν τόσα χρή­μα­τα. Ο
Πιτ γέμι­σε την υπό­λοι­πη χρο­νιά του παί­ζο­ντας δωρε­άν σε επι­δό­μα­τα, εράνους,
σχο­λεία, συν­δι­κα­λι­στι­κές αίθου­σες, συλ­λα­λη­τή­ρια και κάθε άλλο είδος
συγκέ­ντρω­σης κινή­μα­τος και τόπου που μπο­ρού­σε να παί­ξει και το έκα­νε για όσο
περισ­σό­τε­ρο μπο­ρού­σε. Αυτός ήταν ο τύπος που ήταν και σε αυτήν την πλευ­ρά ήταν.
Ένας πραγ­μα­τι­κός σωστός τύπος, που δεν έλε­γε ονό­μα­τα και ήταν έτοι­μος να πάει
φυλα­κή γι’ αυτό. 

Κατα­δι­κά­στη­κε για περι­φρό­νη­ση του
Κογκρέ­σου για την άρνη­σή του, αλλά η κατα­δί­κη ανα­τρά­πη­κε στην έφεση. 

Ένας από τους καλύ­τε­ρους ανθρώπους
όλων των επο­χών και ένας από τους ήρω­ές μου.

Σκε­φτή­κα­με να ξεκι­νή­σου­με την χρονιά
με τα δύο δείγ­μα­τα της δου­λειάς, που ο Μιχά­λης μας υπέδειξε…

Τρα­γού­δια αγώ­να και ελπί­δας… Όπως ονειρευόμαστε
το 2024 σήμε­ρα την πρώ­τη του μέρα. 

Το πρώ­το με τίτλο: Which side are you on (με ποια­νού το μέρος είσαι) γρά­φτη­κε από
τη σύζυ­γο ενός συν­δι­κα­λι­σμέ­νου εργά­τη  το
1931, αφού μπρά­βοι εισέ­βα­λαν στο σπί­τι της και τρο­μο­κρα­τού­σαν αυτήν και τα
παι­διά της. Το όνο­μά της ήταν Florence Reece και έγρα­ψε τους στί­χους στο πίσω
μέρος ενός ημε­ρο­λο­γί­ου μετά την απο­χώ­ρη­ση των κακοποιών.

Το δεύ­τε­ρο λέγε­ται: River of My People (ποτά­μι του λαού μου) και αποτελεί
έναν ύμνο πίστης και εκτί­μη­σης για τους αγω­νι­στές που συνε­χί­ζουν ατα­λά­ντευ­τη τη
πορεία τους μέσα από μύριες όσες δυσκολίες…

Μετά τα τρα­γού­δια στο youtube ακο­λου­θεί μικρό λεύ­κω­μα όπου
βρί­σκο­νται οι στί­χοι των δύο τρα­γου­διών, πρω­τό­τυ­ποι και μεταφρασμένοι.

Πρω­το­χρο­νιά­τι­κο μήνυ­μα ελπίδας,
λοι­πόν, από έναν άξιο και θαυ­μα­στό Αμερικάνο…