Συνηθίζεται κατά τους αποχαιρετισμούς να λέγονται λόγια, που δεν φείδονται επαίνων, συγχαρητηρίων, ευχαριστηρίων. Και ασφαλώς θα υπήρξαν άφθονοι τέτοιοι για την περίπτωση…Ομως στο γνωστό ιστότοπο Pierra del Bando – κερκυραϊκών κυρίως συμφερόντων- διαβάσαμε το αποχαιρετιστήριο σημείωμα του κ. Μιλτιάδη Κότση με τίτλο: AU REVOIR MADAME DIAMANTINE RIGAKOU!!
Η χρήση της γλώσσης της αστικής και μεγαλοαστικής ευγένειας μας προδιέθεσε για ένα κείμενο Βενετσιάνικης διπροσπώπου τεχνοτροπίας, που ανθεί από αιώνες στην …πόλιν και νήσον ταύτην. Πλην όμως φευ το κείμενο αρέσκεται να εφαρμόσει την τακτικήν της ανυποκρίτου διατυπώσεως των απόψεων του συγγραφέως… Παραθέτουμε και εμείς εις την ταπεινήν ΦΑΙΑΚΙΑ και εις την σελίδα της ‘ΚΕΡΚΥΡΑ’ το γράμμα αυτό του adieu…
AU REVOIR MADAME DIAMANTINE RIGAKOU!!
του Μιλτιάδη Κότση
Έπαιξες με αυτόν τον τόπο και με τον πολιτισμό του.
Και μέσα σε δεκαεννέα χρόνια κατάφερες να τον ρημάξεις. Κράτησες την τοπική κοινωνία κοιμισμένη και αποπροσανατολισμένη μη νιώθοντας ποτέ το ιστορικό χρέος, ούτε να αποκτήσει ουσιαστική σχέση με το παρελθόν του τόπου της, ενός τόπου που χάρη στα οχυρωματικά του έργα έμεινε αδούλωτος στον οθωμανικό ζυγό.
Αντί να προστατεύεις, δίωκες.
Αντί να συνεργάζεσαι, απειλούσες.
Αντί να αναδεικνύεις, απέκλειες.
Κυνήγησες δικαστικά και προσπάθησες να μαυρίσεις το μητρώο κάθε ανθρώπου που ανιδιοτελώς, με νύχια και με δόντια, πάλεψε να σώσει τον μνημειακό πλούτο του τόπου του , εκείνον ακριβώς που εσύ συστηματικά υποβάθμισες, εγκατέλειψες και τελικά άφησες να καταρρεύσει, υποκινούμενη από εμπάθεια, μίσος και βαθύ κομπλεξισμό.
Από τα χέρια σου πέρασαν εκατομμύρια.
Και δεν κατάφερες να παραδώσεις ούτε έναν προμαχώνα ζωντανό και προσβάσιμο στους κατοίκους αυτού του τόπου.
Οι άνθρωποι στερήθηκαν τα ίδια τους τα μνημειακά κληροδοτήματα, ενώ εσύ διαχειριζόσουν την ιστορία σαν προσωπικό σου φέουδο.
Δεν φταις όμως μόνο εσύ.
Φταίει και η απύθμενη αδιαφορία, η απάθεια και η συλλογική ανευθυνότητα μιας κοινωνίας (συμπεριλαμβανομένης και της μερίδας των κολάκων που σε γλύφουν) που σου επέτρεψε επί δεκαεννέα χρόνια να παίζεις με τον πολιτισμό της, χωρίς έλεγχο, χωρίς αντίσταση, χωρίς συνέπειες.
Η καταστροφή που άφησες πίσω σου δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα των επιλογών σου.
Το έργο σου θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη αυτού του τόπου όχι ως διοίκηση, αλλά ως μεσαιωνική περίοδος παρακμής.
Ευχόμαστε με την έλευση εκείνου που θα σε διαδεχτεί να μη σου μοιάσει σε τίποτε.
Να προστατεύσει και να αναδείξει τη μνημειακή μας κληρονομιά όπως της αρμόζει. Ώστε κάποτε να πάψουμε να μετράμε καταρρεύσεις και να μπορέσουμε, επιτέλους, να μιλήσουμε για ευρωπαϊκά πρότυπα χωρίς να ντρεπόμαστε .
ΥΓ
Έχετε δει ποτέ κανέναν Κερκυραιο να ένιωσε ποτέ την ευθιξία να συσπειρωθεί με άλλους, να σχηματίσουν μια γροθιά για να απαιτήσουν, να διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο για αυτό τον τόπο; Μόνο σχόλια εκ του ασφαλούς και υποκριτικές φανφάρες. Πόσοι είναι αυτοί άραγε που με βοήθησαν όταν μόνος μου πάλευα για τον εθελοντικό καθαρισμό των τειχών με κίνδυνο της ζωής μου, ακόμα κι όταν με κυνηγούσε δικαστικώς, ενώ μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας ήταν ενήμεροι, δεν πάτησε κανείς το πόδι του ως μάρτυρας να με υπερασπιστεί.
Έχουμε ότι μας αξίζει.
Η ανάρτηση κλείνει με υστερόγραφο της σύνταξης της Pierra del Bando.
Ο Μιλτιάδης είναι από τους ελάχιστους πολίτες που όρθωσε το αναστημά του στον αυταρχισμό και στην υπεροψία της διοίκησης του τοπικού υποκαταστήματος της Στελίνας Μενδώνη, Η σελίδα τούτη αντιπολιτεύτηκε σταθερά τις αλλοπρόσαλες και συντηρητικές επιλογές της Τένιας Ρηγάκου, το meme είναι κατασκεύασμα της σύνταξης όπου ειρωνικά ο Κουασιμόδος σώζει την Εσμεράλδα -δέσποινα των κάστρων- από την δημόσια διαπόμπευση και χλεύη.