… Το παλιό Φρούριο είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει, εκτός εάν…

Το κεί­με­νο δημο­σιεύ­θη­κε στην “καθη­με­ρι­νή ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ” στις 31/5/2007

Ηρθε ένα καλό video-ρεπορ­τάζ του Κερ­κυ­ραϊ­κού κανα­λιού για το Παλιό Φρού­ριο για να θυμί­σει σε όλους τα τρα­γι­κά πλά­να εγκα­τά­λει­ψης σε βαθ­μό κατάρ­ρευ­σης, που συγκρο­τούν την γενι­κή εικό­να της ιστο­ρι­κής Κορυ­φούς. Κτί­ρια, μνη­μεία και τεί­χη φορ­τω­μέ­να με σοβα­ρές φθο­ρές και στο­λι­σμέ­να με σκου­πί­δια μαρ­τυ­ρούν για του λόγου το αλη­θές.
Η σημε­ρι­νή κατά­ντια της χερ­σο­νή­σου του Παλιού φρου­ρί­ου δεν απο­τε­λεί έκπλη­ξη. Πώς αλλοιώς θα μπο­ρού­σε άρα­γε να κατα­λή­ξει ένας χώρος με δια­στά­σεις πόλης, που έχει στε­ρη­θεί κάθε ουσια­στι­κή χρη­στι­κή λει­τουρ­γία; Οι περιο­δι­κοί καθα­ρι­σμοί, όπως αυτός που έγι­νε στα χρό­νια της Συνό­δου Κορυ­φής δεν μπο­ρεί παρά να απο­τε­λεί μέτρο παρο­δι­κής και βρα­χυ­πρό­θε­σμης απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας στην καλύ­τε­ρη περί­πτω­ση. Ατυ­χώς, ακό­μη και οποια­δή­πο­τε ανα­γκαία, επεί­γου­σα, σωστι­κή παρέμ­βα­ση συντή­ρη­σης δεν απο­τε­λεί μέτρο μακρο­χρό­νιας πνο­ής. Ο τρό­πος σωτη­ρί­ας αυτού του μεγά­λης ιστο­ρι­κής, αρχαιο­λο­γι­κής και πολι­τι­στι­κής σημα­σί­ας τόπου δεν είναι καθό­λου ιδιαί­τε­ρος ή πρω­τό­τυ­πος. Η χρη­σι­μο­ποί­η­σή του για μη επι­βα­ρύ­νου­σες χρή­σεις είχε ουσια­στι­κά υπο­δει­χθεί πριν από 10ετίες με την πρό­τα­ση στέ­γα­σης του Ιόνιου Πανε­πι­στή­μιου, που λυσ­σα­λέα πολε­μή­θη­κε ή του­λά­χι­στον ανό­η­τα εμπο­δί­σθη­κε από ντό­πιους και άλλους παρά­γο­ντες. Δυσκο­λευό­μα­στε να λησμο­νή­σου­με τις τρο­μα­χτι­κές προ­φη­τεί­ες για «φοι­τη­τι­κό Αρμα­γε­δών», που θα κατέ­στρε­φε τα πάντα. Η επι­σκευή του Αγγλι­κού Νοσο­κο­μεί­ου -αυτού του θαυ­μά­σιου κτι­ρί­ου, ανά­με­σα στις 2 κορυ­φές που εξα­κο­λου­θεί να μπο­ρεί να φωτί­ζε­ται τά βρά­δυα- παρου­σιά­σθη­κε ως … έργο με ανυ­πέρ­βλη­τες τεχνι­κές δυσκο­λί­ες και τερά­στειο κόστος, που θα γονά­τι­ζε τον Ελλη­νι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό… Εξάλ­λου, η ουσια­στι­κή άρνη­ση στέ­γα­σης του Ιόνιου Πανε­πι­στή­μιου στην χερ­σό­νη­σο του Παλιού φρου­ρί­ου, …πασπα­λί­σθη­κε με κατάλ­λη­λες δημα­γω­γί­ες του τύπου …. «να δια­χυ­θεί το Πανε­πι­στή­μιο στην Πόλη»… και με άλλα συνα­φή φλι­να­φή­μα­τα. Λες και το ζήτη­μα ήταν να δια­χυ­θούν τα κτί­ρια και όχι η δρα­στη­ριό­τη­τά του… Οι πρω­τα­γω­νι­στές αυτού του ουσια­στι­κού δρά­μα­τος του παλιού φρου­ρί­ου έχουν υπο­γρά­ψει την συμ­με­το­χή τους στην σύγ­χρο­νη Κερ­κυ­ραϊ­κή Ιστο­ρία με την άρνη­ση, ανα­στο­λή και παρε­μπό­δι­ση στέ­γα­σης του Ιόνιου Πανεπ­στή­μιου στην χερ­σό­νη­σο. Η λει­τουρ­γία του μου­σι­κού τμή­μα­τος, του ιστο­ρι­κού αρχεί­ου και της δημό­σιας βιβλιο­θή­κης απο­τε­λούν απτή και συντρι­πτι­κή διά­ψευ­ση ενός ούτως ή άλλως αίο­λου επι­χει­ρή­μα­τος.
Φαντα­σθεί­τε άν (και αυτό δεν είναι το «άν» του καρα­γκιό­ζη για­τί η στέ­γα­ση του Πανε­πι­στη­μί­ου ήταν από­λυ­τα εφι­κτή) το Ιόνιο Πανε­πι­στή­μιο στε­γά­ζο­νταν στο Παλιό Φρού­ριο παράλ­λη­λα με άλλες πολι­τι­στι­κές υπη­ρε­σί­ες και δρα­στη­ριό­τη­τες. Μπο­ρεί­τε να φαντα­σθεί­τε ωραιό­τε­ρη Πανε­πι­στη­μιού­πο­λη στον κόσμο; Αυτό το Φρύ­ριο-Πανε­πι­στή­μιο δεν θα γίνο­νταν σύντο­μα έμβλη­μα με παγκό­σμια εμβέ­λεια για την πόλη και το νησί της Κέρ­κυ­ρας; Αν και μοιά­ζει περιτ­τό, αξί­ζει να υπεν­θυ­μί­σου­με, πως ο χώρος είναι ικα­νός να καλύ­ψει πολ­λα­πλά­σιες στε­γα­στι­κές ανά­γκες με την οικο­δό­μη­ση κτι­ρί­ων, που έχουν γκρε­μι­σθεί και που υπάρ­χουν δια­θέ­σι­μα όλα τα ανα­γκαία αρχι­τε­κτο­νι­κά στοι­χεία για πιστή ανα­κα­τα­σκευή τους.
Γι’ αυτό με κρύα καρ­διά ακού­σα­με ακό­μη και πρό­σφα­τα απο τα χεί­λη του κ. Πρύ­τα­νη την προ­ώ­θη­ση του στε­γα­στι­κού προ­γράμ­μα­τος του Πανε­πι­στη­μί­ου στην πόλη. Οχι, βέβαια για­τί δεν επι­θυ­μού­με να προ­χω­ρή­σουν τα έργα και να καλυ­φθούν βασι­κές ανά­γκες. Αλλά για­τί, όπως είναι γνω­στό, απο τον προ­γραμ­μα­τι­σμό αυτό απου­σιά­ζει το Παλιό Φρού­ριο, δεν υλο­ποιεί­ται η δια­μόρ­φω­ση πανε­πι­στη­μιού­πο­λης και μάλ­λον επι­δει­νώ­νε­ται το χωρο­τα­ξι­κό αλα­λούμ αυτής της πόλης και του Πανε­πι­στή­μιου.
Υπάρ­χει χρό­νος, με την συμ­με­το­χή φορέ­ων και εκπρο­σώ­πων α’ βάθ­μιας και β’ βάθ­μιας αυτο­διοί­κη­σης να σχε­δια­σθεί το παλιό Φρού­ριο σαν χώρος της γνώ­σης και του πολι­τι­σμού. Αυτός είναι και ο μάλ­λον πιο σίγου­ρος (μήπως ο μόνος;) τρό­πος για να επι­βιώ­σει και κτι­ριο­λο­γι­κά το μημεια­κό αυτό σύνολο.