Να συλληφθεί πάραυτα

Με ανεί­πω­τη οργή, θυμό και περι­φρό­νη­ση είδα­με έναν θρασύτατο
νεα­ρό ανε­βα­σμέ­νο σε μία σκά­λα (να πέσει και μετά να τον πλη­ρώ­νου­με!!!), να
βεβη­λώ­νει τα τεί­χη της πόλης μας στα μουράγια… 

Σας παρα­θέ­του­με δύο φωτο­γρα­φί­ες, από­λυ­τα πει­στή­ρια του εγκλή­μα­τος. Αρι­στε­ρά ο νεα­ρός ενώ είναι ανε­βα­σμέ­νος στη σκά­λα και κατα­στρέ­φει τα μουράγια
αφαι­ρώ­ντας το πολύ­τι­μο χορ­τά­ρι και  δεξιά το ολέ­θριο αποτέλεσμα. 

Αν και έχου­με φρί­ξει, θα σας παρα­θέ­σου­με όλο το χυδαίο κείμενο
που ο εν λόγω νεα­ρός, –Μιλ­τιά­δης Κώτσης το όνο­μα αυτού- τόλ­μη­σε να αναρ­τή­σει σε
μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύωσης:

Το λεπτο­με­ρώς καθα­ρι­σμέ­νο τμή­μα του βορει­νού μετώ­που της παλιάς
πόλης, τα γνω­στά μας Μου­ρά­για (Muraglia = τεί­χος), μετά την εθε­λο­ντι­κή μου
προ­σφο­ρά, ως λάτρης και οπα­δός της ανά­δει­ξης των μνη­μεια­κών μας κληροδοτημάτων.
Ενη­με­ρω­τι­κά οι καθα­ρι­σμοί εκτε­λέ­στη­καν με μεγά­λη προ­σο­χή με χει­ρω­να­κτι­κό τρόπο
με εκρί­ζω­ση της αυτο­φυούς βλά­στη­σης, κοπή των δέντρων και κατό­πιν ξήραν­ση τους
με εγκε­κρι­μέ­νο βιο­κτό­νο, όπως προ­βλέ­πε­ται σε καθα­ρι­σμούς πολ­λών οχυρωματικών
έργων στην Ευρώ­πη. Είναι πλέ­ον επι­λο­γή της αρμό­διας υπη­ρε­σί­ας αν θα
συνερ­γα­στεί, ανα­λαμ­βά­νο­ντας την ολο­κλή­ρω­ση των καθα­ρι­σμών όλης της περιτείχισης
και κατό­πιν να προ­βεί σε ενδε­δειγ­μέ­νες αρμο­λο­γή­σεις, καθα­ρι­σμούς των λιθών από
ρύπους και επι­κα­θή­σεις. Όλες αυτές οι ενέρ­γειες θα σώσουν το μνη­μείο από
μελ­λο­ντι­κές φθο­ρές. Έχου­με πει πολ­λά­κις ότι η βόρεια περι­τεί­χι­ση (Μου­ρά­για)
απο­τε­λεί την πρώ­τη και τελευ­ταία εικό­να για όποιον την επι­σκέ­πτε­ται με πλοίο.
Αν και δυστυ­χώς η περι­τεί­χι­ση έχα­σε τα παρα­πέ­τα με τα τεχνι­τά αμυ­ντι­κά της τμήματα
(Κανο­νιο­θυ­ρί­δες και σκο­πιές στις αιχ­μές) με απο­τέ­λε­σμα να χαθεί ο οχυρωματικός
της χαρα­κτή­ρας, δεν έχει την εικό­να που αρμό­ζει σε μια μνη­μεια­κή πόλη.
Φαντα­στεί­τε την όψη της πόλης με τα τεί­χη πεντα­κά­θα­ρα από τη βλά­στη­ση και
όμορ­φα φωτα­γω­γη­μέ­να τη νύχτα. Το θέα­μα που θα προ­σέ­φε­ρε θα άφη­νε με ανοι­χτά τα
στό­μα­τα ντό­πιους και επι­σκέ­πτες. Τόσο πολύ απλό όταν υπάρ­χει ενδιαφέρον.
Είμα­στε λοι­πόν δια­τε­θει­μέ­νοι να το επιτύχουμε;

Φαντα­ζό­μα­στε και κατα­νο­ού­με τον θυμό σας! Καλά δεν υπάρχουν
αρχές τοπι­κές και περι­φε­ρεια­κές αρμό­διες και ειδι­κές υπη­ρε­σί­ες, πνευματικά
σωμα­τεία, όργα­να της τάξης για να προ­λά­βουν το συντε­λού­με­νο ανο­σιούρ­γη­μα και να
απο­κα­τα­στή­σουν την τάξη και την ηθική;;; 

Εμείς, που είδα­με αυτές τις φωτο­γρα­φί­ες φρί­ξα­με!!! Ποιος είναι ο
νεα­ρός, που νομί­ζει, ότι μπο­ρεί να χαλά­σει την ευνο­μία του τόπου, την αγωνία
των αρχό­ντων και των αρμο­δί­ων για την τύχη της πόλης-μνη­μεί­ου!!! Ελπί­ζω οι
αρμό­διες επι­τρο­πές της UNESCO, που ….επι­βλέ­πουν άοκνα και καθη­με­ρι­νά τα,
συμ­βαί­νο­ντα στην πόλη μας, -μνη­μείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς- να αντιδράσουν… 

Ερχε­ται ο θρα­σύς αυτός νεα­νί­ας να αφαι­ρέ­σει το ωραίο το
χορ­τα­ρά­κι, που κάθε­ται επί 10ετίες πάνω στις πέτρες (τόσο έχουν να
καθα­ρι­στούν!!!) και δίνει αυτό το χαρα­κτη­ρι­στι­κό πρά­σι­νο για την πόλη και το
νησί… Από τι χαρα­κτη­ρί­στη­κε η Κέρ­κυ­ρα πρά­σι­νο νησί;;; Μα φυσι­κά από το χορτάρι
πάνω στα τεί­χη της… 

Φοβού­μαι πως ο εν λόγω νεα­ρός έχει την τάση να επε­κτεί­νει το
κατα­στρο­φι­κό του έργο… Αν δεν τον στα­μα­τή­σουν μπο­ρεί να συνε­χί­σει την αποψίλωση
των τοί­χων στα μου­ρά­για… Αντι­λαμ­βά­νε­στε το μέγε­θος της επα­πει­λού­με­νης συμφοράς!

Νομί­ζει ο νεα­νί­ας, ότι σκό­πι­μα βρι­σκό­μα­στε σε κατά­στα­ση μόνιμης
ραστώ­νης και χαρι­τω­μέ­νης ελα­φρό­τη­τας στον τόπο ετού­το;;; Στην πραγματικότητα,
νεα­ρέ μου, αυτό είναι το προ­κά­λυμ­μα ενός κοχλά­ζο­ντος ενδια­φέ­ρο­ντος, ενός μακρόπνοου
σχε­δια­σμού και μίας αλύ­γι­στης απο­φα­σι­στι­κό­τη­τας, που μας έχει οδη­γή­σει στο
σημε­ρι­νό θαύ­μα και μας πάει ακό­μη μακρύτερα…

Ιδιαί­τε­ρα, σε θέμα­τα απο­ψί­λω­σης και καθα­ρι­σμού των περιτειχίσεων
της πόλης υπάρ­χει μία παρά­δο­ση, ένα παρελ­θόν, ένα συγκλο­νι­στι­κό παρόν και ένα
λαμπρό­τε­ρο μέλ­λον… Ελά­χι­στα χρό­νια πριν, ο τότε πρώ­τος πολί­της της πόλης
ερω­τη­θείς για­τί δεν προ­χω­ρά­ει η απο­ψί­λω­ση στο Νέο Φρού­ριο, που είχε πιά­σει εκείνο
το καλο­καί­ρι τρείς φορές φωτιά, απο­στό­μω­σε τον ανό­η­το ερω­τώ­ντα δημοσιογράφο,
πως δεν έχει νόη­μα η απο­ψί­λω­ση για­τί πρό­κει­ται ολο­φά­νε­ρα για εμπρησμό!!! 

Τον ρωτά­με, λοι­πόν: Τί νομί­ζει;;; Δεν ξέρουν οι αρχές και οι
αρμό­διοι τί πρέ­πει να γίνει με τα χόρ­τα, που έχουν γεμί­σει τα κάστρα και τα τείχη
της πόλης;;; 

Δεν μπο­ρεί ο πάσα εις να κάνει ό,τι του γου­στά­ρει και να
βεβη­λώ­νει τα μνη­μεία μας, την στιγ­μή, που βιώ­νου­με σε ρυθ­μούς πολλαπλών
οργα­σμών την υλο­ποί­η­ση προ­γραμ­μά­των συντή­ρη­σης και ανά­δει­ξης του μνη­μεί­ου, με
την συμ­βο­λή των ειδι­κών υπη­ρε­σιών του κρά­τους και την υψη­λή εγρή­γορ­ση των
πνευ­μα­τι­κών φορέ­ων του τόπου… Για­τί αλλιώς, πώς θα συντε­λού­νταν αυτό το θαύ­μα της
ολι­κής ανά­πλα­σης της πόλης;;; 

Τον προ­κλη­τι­κό αυτό νεα­ρό τον παρα­δί­δου­με στην χλεύ­ην των υγιώς
σκε­πτο­μέ­νων συμπολιτών!!!

Και τώρα στα σοβαρά… 

Νάσαι καλά παι­δί μου και να προσέχεις!

Μας έδω­σες απί­στευ­τη χαρά και συγκί­νη­ση! Μακάρι…