Τι άλλο μπο­ρεί να ευχη­θεί κανείς στην Ρίτα Λεβί-Μονταλ­τσί­νι (ΡΛΜ), που συμπλη­ρώ­νει το 100 έτος της ηλι­κί­ας της στις 22 του Απρί­λη πλή­ρης ημε­ρών και πλή­ρης πνεύ­μα­τος. Η διά­ση­μη νευ­ρο­βιο­λό­γος βρα­βευ­μέ­νη με Νόμπελ το 1986 διευ­θύ­νει με όλη την σημα­σία του όρου το ίδρυ­μα, που η ίδια ίδρυ­σε στην Ρώμη πριν από 8 χρό­νια: Ευρω­παϊ­κό Ερευ­νη­τι­κό Ινστι­τού­το για τον Εγκέ­φα­λο (EBRI). Δίνο­ντας συνε­ντεύ­ξεις ενό­ψει της επερ­χό­με­νης επε­τεί­ου μπο­ρεί κανείς να απο­λαύ­σει την επι­στή­μο­να, την γυναί­κα, την φιλό­σο­φο την αγω­νί­στρια για τα ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα.
Γεν­νή­θη­κε στις 22 Απρί­λη του 1909 στο Τορί­νο. Το 1939 τελεί­ω­σε τις σπου­δές της στην ιατρι­κή μετα­να­στεύ­ει στο Βέλ­γιο το 1938 κυνη­γη­μέ­νη από τους ιτα­λούς φασί­στες, ως Εβραία. Γίνε­ται δεκτή στο Πανε­πι­στή­μιο του St. Lewis το 1947, όπου συνε­χί­ζει να εργά­ζε­ται μέχρι το 1977. Το 1951-52 παρου­σιά­ζει την σπου­δαία ανα­κά­λυ­ψή της για τον νευ­ρο­νι­κό αυξη­τι­κό παρά­γο­ντα (Neuronal growth factor-NGF). Για την ανα­κά­λυ­ψη της αυτή μοι­ρά­ζε­ται το 1986 το βρα­βείο Νόμπελ με τον Αμε­ρι­κά­νο βιο­χη­μι­κό Στάν­λεϋ Κοέν. Επι­στρέ­φει στην Ιτα­λία, όπου το 2001 ιδρύ­ει το EBRI, το ινστι­τού­το, που διευ­θύ­νει και καθο­δη­γεί ανελ­λι­πώς. Η Ιτα­λία την τιμά με τον τίτλο του ισό­βιου γερου­σια­στή. Συχνές οι παρου­σί­ες της έξω από την ισραη­λι­νή πρε­σβεία της Ρώμης, όπου δια­δη­λώ­νει με πάθος κατά των Ισραη­λι­νών εγκλη­μά­των σε βάρος των Παλαι­στι­νί­ων με σύν­θη­μα: ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΡΑ.
Παρα­μέ­νει μνη­μειώ­δης η ολο­κλη­ρω­μέ­νη θεω­ρία της για τους «2 εγκε­φά­λους». Τον αρχαϊ­κό, που πρα­κτι­κά δεν έχει εξε­λι­χθεί εδώ και 3 εκα­τομ­μύ­ρια χρό­νια. Ο αρχαϊ­κός εγκέ­φα­λος πρα­κτι­κά δεν δια­φέ­ρει από εκεί­νον των κατώ­τε­ρων θηλα­στι­κών. Είναι μικρός αλλά δια­θέ­τει τερά­στια ισχύ αφού ελέγ­χει όλη την συναι­σθη­μα­τι­κή μας ύλη και δρά­ση. Ο άλλος ο εγκέ­φα­λος πολύ νεώ­τε­ρος με ηλι­κία μόλις 150 χι9λιάδων ετών, ελέγ­χει τις γνω­στι­κές λει­τουρ­γί­ες. Γεν­νή­θη­κε με την γλώσ­σα και εξε­λί­χθη­κε δυνα­μι­κά κυρί­ως χάρις στην κουλ­τού­ρα. Βρί­σκε­ται στον νεο­φλοιό. “Δυστυ­χώς“, υπο­στη­ρί­ζει η ΡΛΜ, “μεγά­λο μέρος της συμπε­ρι­φο­ράς μας ελέγ­χε­ται από τον αρχαϊ­κό μας εγκέ­φα­λο. Γεν­νο­κτο­νί­ες, πόλε­μοι, ναζι­σμός, ρατσι­σμός, οφεί­λο­νται στην επι­κυ­ριαρ­χία της συναι­σθη­μα­τι­κής συνι­στώ­σας του εγκε­φά­λου πάνω στην γνω­στι­κή. Ο αρχαϊ­κός μας εγκέ­φα­λος είναι τόσο ικα­νός, που κατα­φέρ­νει να μας πεί­σει, ότι όλα ελέγ­χο­νται από την σκέ­ψη μας ενώ δεν είναι καθό­λου έτσι. Ο αρχαϊ­κός εγκέ­φα­λος έσω­σε τον αυστρα­λο­πί­θη­κο από την κατα­στρο­φή αλλά θα οδη­γή­σει τον homo sapiens στην εξα­φά­νι­σή του. Η επι­στή­μη έχει βάλει στα χέρια του ανθρώ­που τέτοια όπλα, που το τέλος βρί­σκε­ται ήδη μπρο­στά στην πόρ­τα μας“…
Καθό­λου πεσι­μί­στρια η ΡΛΜ δεν υιο­θε­τεί στην ζωή της μοι­ρο­λα­τρι­κή στά­ση αλλά παλεύ­ει καθη­με­ρι­νά για τα κοι­νά. Στο τελευ­ταίο βιβλίο της: «Οι πρό­γο­νοί σου» απευ­θύ­νε­ται κυρί­ως σε γυναί­κες παρου­σιά­ζο­ντας τα πορ­τραί­τα 70 σπου­δαί­ων γυναι­κών ξεκι­νώ­ντας από την μεγά­λη Αλε­ξαν­δρι­νή φιλό­σο­φο και Μαθη­μα­τι­κό Υπα­τία, που το σώμα της κάη­κε, αφού προη­γου­μέ­νως κομ­μα­τιά­στη­κε στα χέρια φανα­τι­κών χρι­στια­νών καθο­δη­γού­με­νων από τον επί­σκο­πο Κύριλ­λο. “Από την επο­χή της Υπα­τί­ας”, λέει, “μας λένε ότι ο ανδρι­κός εγκέ­φα­λος είναι γενε­τι­κά ανώ­τε­ρος και καταλ­λη­λό­τε­ρος για επι­στή­μη αλλά δεν είναι έτσι. Γενε­τι­κά, άνδρες και γυναί­κες είναι ιδιοι. Η δια­φο­ρά τους είναι επι­γε­νε­τι­κή αφού ο γυναι­κεί­ος εγκέ­φα­λος υπο­χρε­ώ­θη­κε σε υστέ­ρη­ση“.
Η ΡΛΜ συνε­χί­ζει να καθο­δη­γεί καθη­με­ρι­νά τους υψη­λό­τα­του επι­πέ­δου ερευ­νη­τές του EBRI. «Η όρα­σή μου έχει μειω­θεί και η ακοή μου επί­σης. Στην διάρ­κεια των παρου­σιά­σε­ων δεν βλέ­πω καλά τις δια­φά­νειες και δεν ακούω καλά. Αλλά η σκέ­ψη μου είναι περισ­σό­τε­ρο δρα­στή­ρια σήμε­ρα απ΄ ότι όταν ήμουν 20 ετών. Το σώμα μου ας κάνει ό, τι θέλει», δηλώ­νει, «Δεν είμαι το σώμα μου, είμαι το πνεύ­μα μου»…
«Κι’ όταν πεθαί­νει το σώμα;» την ρωτούν. «Όταν πεθαί­νει το σώμα επι­βιώ­νου­με από τα πεπραγ­μέ­να μας, από το μήνυ­μα, που φέρα­με»…
Τιμή και δόξα στην αιω­νό­βια έφη­βη…
Για όσους γνω­ρί­ζουν Ιτα­λι­κά του προ­τεί­νου­με να παρα­κο­λου­θή­σουν μία σημα­ντι­κή της συνέ­ντευ­ξη στην διεύ­θυν­ση: http://www.youtube.com/watch?v=qnqonn-FdGk
ΥΓ Πηγή πλη­ρο­φό­ρη­σης: Courrier Intrnational, τεύ­χος 16-22 Απρί­λη, 2009.