Ετσι ακρι­βώς έχουν τα πράγ­μα­τα, όπως τεκ­μη­ριω­μέ­να ανέ­φε­ρε κατά την συνά­ντη­ση με τον Υπουρ­γό Παι­δεί­ας ο πρό­ε­δρος της ΕΛΜΕ Κέρ­κυ­ρας Νίκος Μεταλ­λη­νός: η Κέρ­κυ­ρα βρί­σκε­ται στην πιο καθυ­στε­ρη­μέ­νη θέση εκπαι­δευ­τι­κής κατάρ­τι­σης σύμ­φω­να με έρευ­να του Εθνι­κού Ιδρύ­μα­τος Κοι­νω­νι­κών Ερευ­νών… Δεί­κτης συγκλο­νι­στι­κής σημα­σί­ας με συγκλο­νι­στι­κούς για τον τόπο αριθ­μούς. Σημα­ντι­κή και η δια­χρο­νι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση της δυνα­μι­κής του φαι­νο­μέ­νου, που προ­σέ­φε­ρε ο ειση­γη­τής, αφού, όπως είπε, ακρι­βώς πριν από 100 χρό­νια τα Ιόνια Νησιά βρι­σκό­νταν στην πρώ­τη θέση μετα­ξύ των περιο­χών της χώρας…
Μήνυ­μα προς πολ­λούς απο­δέ­κτες. Καταρ­χήν προς τους εκπρό­σω­πους της Κρα­τι­κής εξου­σί­ας, που οφεί­λει να επι­στρέ­ψει στην Κέρ­κυ­ρα πολ­λά χρε­ω­στού­με­να… Οι θριαμ­βο­λο­γί­ες και τα χαμό­γε­λα κυβερ­νη­τι­κών παρα­γό­ντων αδυ­να­τούν να απα­λύ­νουν την απαι­σιο­δο­ξία, την σχε­δόν βεβαιό­τη­τα , ότι τίπο­τε ουσια­στι­κό δεν θα αλλά­ξει στην ραθυ­μία και απρο­θυ­μία της πολι­τεί­ας. Μήνυ­μα ταυ­τό­χρο­να προς όλους εμάς τους μάλ­λον απα­θείς θεα­τές μιας συνε­χούς υπο­βάθ­μι­σης του τόπου, που η απαι­δευ­σία μας αδυ­να­τεί να την συσχε­τί­σει με τους εκπαι­δευ­τι­κούς δεί­κτες του τόπου. Ας μην ξεχνά­με, πως σε πολ­λές Ελλη­νι­κές πόλεις «χύθη­κε αίμα» για την δημιουρ­γία Πανε­πι­στη­μί­ων ή Σχο­λών τους ενώ στο νησί μας, παρ’ όποιες επι­μέ­ρους καταγ­γε­λί­ες, νοσταλ­γι­κού-τοπι­κι­στι­κού δεν υπήρ­ξε λαϊ­κό κίνη­μα (με την κυριο­λε­κτι­κή σημα­σία του όρου) για την δημιουρ­γία του Ιόνιου Πανε­πι­στή­μιου, που εξαγ­γέλ­θη­κε σε μία μακα­ρι­στή στιγ­μή πρω­θυ­πουρ­γι­κού κεφιού. Μάλ­λον φοι­τη­το­φο­βία υπήρ­χε σε ορι­σμέ­νους κύκλους, που αργό­τε­ρα εκφρά­στη­κε ανοι­χτά και απρο­κά­λυ­πτα στην υπό­θε­ση στέ­γα­σης αυτού του πανε­πι­στή­μιου, δηλα­δή στην ουσια­στι­κή ματαί­ω­ση χρη­σι­μο­ποί­η­σης του ιδα­νι­κού χώρου του Παλαιού φρου­ρί­ου και στην «τακτο­ποί­η­σή» του στην οδό Αβρα­μί­ου.
Σε αυτό το κλί­μα των χαμη­λό­τα­των εκπαι­δευ­τι­κών επι­δό­σε­ων μοιά­ζει …φαντα­στι­κή και ανό­η­τη η συσχέ­τι­ση της συνε­χούς υπο­βάθ­μι­σης του «του­ρι­στι­κού μας προ­ϊ­ό­ντος» και του επί­πε­δου εκπαι­δευ­τι­κής κατάρ­τι­σης. Λες και ο κοι­νω­νι­κός πολι­τι­σμός μας, όπως εκφρά­ζε­ται και δοκι­μά­ζε­ται στην καθα­ριό­τη­τα της πόλης και του νησιού, στην οδι­κή συμπε­ρι­φο­ρά των πολι­τών, στην φτη­νιά­ρι­κη παρου­σί­α­ση των εκθε­μά­των, στην κατά­λη­ψη δημό­σιων χώρων, στην ανε­ξέ­λεγ­κτη ηχορ­ρύ­παν­ση, στην συστη­μα­τι­κή και διο­γκού­με­νη βεβή­λω­ση μνη­μεί­ων, στην παντε­λή έλλει­ψη συντή­ρη­σης δημό­σιων χώρων και κτι­ρί­ων στην αδυ­να­μία ή την απρο­θυ­μία εστί­α­σης σε στό­χους και ιεράρ­χη­σης σε επι­διώ­ξεις, είναι άσχε­τος προς την εκπαι­δευ­τι­κή μας κατάρ­τι­ση… «ΗΚΕΡΚΥΡΑΜΑΣ» αυτή η άκλι­τη έκφρα­ση αυτοϊ­κα­νο­ποί­η­σης και ψωρο­πε­ρη­φά­νειας, που διαν­θί­ζει συχνό­τα­τα τον ανού­σιο λόγο πολ­λών ταγών του τόπου – κατε­ξο­χήν των οψί­μως εμφα­νι­σθέ­ντων- αν και απο­στο­λή της έχει τον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό των μαζών, δεν απο­τε­λεί τίπο­τε άλλο παρά ασυ­νεί­δη­τη ομο­λο­γία κενό­τη­τας. Σε αυτό το μήκος κύμα­τος και το σχε­τι­κό editorial της «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ» (22/8/2008). Αν στην «πιο καθυ­στε­ρη­μέ­νη θέση εκπαι­δευ­τι­κής κατάρ­τι­σης» προ­σθέ­σου­με και τα ποιο­τι­κά χαρα­κτη­ρι­στι­κά μιας εκπαι­δευ­τι­κής πολι­τι­κής, που απο­βλέ­πει στην ευό­δω­ση και τόνω­ση της αντα­γω­νι­στι­κής προ­σω­πι­κό­τη­τας (… η πάρ­τη μου) και απο­φεύ­γει δια­βο­λι­κά το …. «λιβά­νι» της κοι­νω­νι­κό­τη­τας τα πράγ­μα­τα απο­κτούν και την ποιο­τι­κή διά­στα­ση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας μας.