6.10.2023. Τελικά ήταν άτυχη η Μαίρη Χρονοπούλου - Φαιακία

ΕΦΥΓΑΝ

6.10.2023. Τελικά ήταν άτυχη η Μαίρη Χρονοπούλου

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2025
Μίλτος Βασιλείου

Αν σκε­φτεί κανείς πως ένα σοβα­ρό τρο­χαίο το 1999, τις περιό­ρι­σε σε μέγι­στο βαθ­μό την κινη­τι­κό­τη­τα και έζη­σε αυτή την 24ετία σε αυτοαποκλεισμό.

Και τώρα, στα 90 της χρό­νια, ένα ατύ­χη­μα μέσα στο σπί­τι, ένα πέσι­μο από την σκά­λα, γρά­φει το τέλος.

Εξαι­ρε­τι­κά ζωντα­νή, δρα­στή­ρια και ταλα­ντού­χα η Μαί­ρη Χρο­νο­πού­λου υπη­ρέ­τη­σε τον ελλη­νι­κό κινη­μα­το­γρά­φο σε μία ευρύ­τα­τη γκά­μα είδους ται­νιών… Δρά­μα, κοι­νω­νι­κός και πολι­τι­κός κινη­μα­το­γρά­φος, κωμω­δία μιού­ζι­καλ. Σις ται­νιο­θή­κες κάθε τύπου η Μαί­ρη έχει κάνει γερές καταθέσεις:

«Τα κόκ­κι­να φανά­ρια» (1963), «Χωρίς ταυ­τό­τη­τα», (1963), «Το χώμα βάφτη­κε κόκ­κι­νο» (1966), «Πολύ αργά για δάκρυα» του Γιάν­νη Δαλια­νί­δη (1968, Φίνος Φιλμ), «Όταν η πόλις πεθαί­νει» (1969), «Οι αδί­στα­κτοι» (1965), «Κοι­νω­νία ώρα μηδέν» (1966), «Η λεω­φό­ρος του μίσους» (1968), «Ορα­τό­της μηδέν» (1970).

Παρού­σα και στις κωμω­δί­ες τύπου μιού­ζι­καλ, όπως: «Οι θαλασ­σιές οι χάντρες», «Μια κυρία στα μπου­ζού­κια» και «Γορ­γό­νες και μάγκες».

Με τον Θόδω­ρο Αγγε­λό­που­λο εργά­στη­κε στους «κυνη­γούς» και στο «Ταξί­δι στα Κύθη­ρα», ενώ κέρ­δι­σε βρα­βείο Α’ γυναι­κεί­ου ρόλου στο Φεστι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης με την ται­νία «Τα παι­διά της χελι­δό­νας» του Κώστα Βρετ­τά­κου, το 1987.

Πολύ σωστή και ιδιαί­τε­ρη η φωνή της Μαί­ρης της επέ­τρε­ψε να τρα­γου­δή­σει στο σινε­μά και μάλι­στα να καθιε­ρω­θεί με μεγά­λες επι­τυ­χί­ες, όπως: «Είμαι γυναί­κα του γλε­ντιού» και «Του αγο­ριού απέναντι»…

Η Μαί­ρη Χρο­νο­πού­λου υπη­ρέ­τη­σε γενι­κά το main stream του Ελλη­νι­κού σινε­μά της επο­χής του και το έκα­νε με επιτυχία. 

Την απο­χαι­ρε­τά­με με όμορ­φες μνή­μες από την καλ­λι­τε­χνι­κή της παρου­σία… 

Post Views: 2
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted